NIEUWS

Iron Man Zurich

2010-08-09T22:00:00.002+02:00

Eindelijk nog eens een beetje nieuws vanuit Duffel. Intussen zijn we al weer bijna 2weken terug van de triathlon in Zurich. We zijn met de mobilhome vertrokken om te camperen vlak bij het parcours, maar dat liep niet allemaal zoals we wilden, want de camping zat helaas vol. Zo moesten we naar een camping zo'n 10km verderop. Dit was vooral voor mij en Senne niet zo leuk, aangezien we nu met de trein naar de wedstrijd moesten en hierdoor niet alles konden zien. Kwam nog bij dat we ook nog twee dagen van heel veel regen op ons dak kregen en niet konden buiten komen :-(
De wedstrijddag was het gelukkig wel mooi weer. Johan werd opgepikt om 5uur 's morgens door Tom (Leboda), terwijl zijn vriendin Veronique met de twee kids bij mij in de mobilhome bleven. Rond 12uur namen wij dan de trein naar Zurich. Intussen was JOhan al aan zijn loopproef begonnen (Tom ook)
Het zwemmen en fietsen hadden ze al tot een goed einde gebracht. Johan 1h13' gezwommen en 4h51' gefietst, terwijl Tom er 1h09' en 5h17' onderweg geweest was. Amper twee keer kon ik Johan zien passeren want toen was het al tijd om richting aankomst te gaan. Johan kwam uiteindelijk als 30ste over de streep (3de in zijn categorie) in 9h08'53", dit was 8' beter dan 3 jaar geleden. Zijn marathon legde hij af in 3h00' en 1 luttele secondje. Hij was dan ook zeer tevreden, alleen zijn zwemmen was wat tegengevallen. Hij was 881ste uit het water gekomen en dat terwijl hij deze winter toch wel veel tijd in het zwemmen had gestoken. Een vis zal hij dus nooit worden :-) Wel had hij de 25ste fietstijd van alle deelnemers en de 11de looptijd.
Tom van zijn kant bracht de wedstrijd ook tot een goed einde in 9h53'.
Al bij al was alles goed meegevallen en het was ook een belevenis met onze kleine rakker in de mobilhome. Op de terugweg maakten we nog een stop in de Moezel, waar we nog konden genieten van een heerlijk wijntje.
Ikzelf ben nog steeds niet op gang geraakt en dat zal nog wel een poosje zo zijn. Wel is het de bedoeling dat ik terug een beetje zal joggen wanneer ik volgende maand terug moet gaan werken.
Groetjes,
Anja

Senne's eerste vakantie :-)

2010-06-06T11:48:00.002+02:00

Omdat ze de komende weken onze badkamer komen vernieuwen, trek ik met onze Senne en mijn schoonouders naar Westende. Johan kan intussen op de werken toezien en de oude badkamer verder afbreken. Hopelijk wordt het weer een beetje beter dan dat het vandaag is. Dit wordt ineens Senne's eerste vakantie.
Johan heeft de afgelopen week twee triathlons afgewerkt met totaal verschillende weersomstandigheden. Vorige week was er het belgisch kampioenschap triathlon in Leuven in herfsweer. Na een goeie wedstrijd viel hij helaas net naast het podium bij de masters. Gisteren ging hij naar St Laurijns nabij Gent. Daar kreeg hij dan wer zomerse omstandigheden. Hij werd 3de in zijn categorie op een zuchtje van de tweede plaats.
Nu wordt het trainen naar Zurich toe.
Groetjes,
Anja

2 maanden en 5kilo :-)

2010-05-27T11:13:00.002+02:00

Weer een beetje nieuws van onze kleine Senne.
Sinds zondag is hij al 2maanden en weegt al meer dan 5kg. Ook is hij flink gegroeid tot 58cm zodat hij nu mooi op de curve zit zowel volgens gewicht als volgens lengte. Alles gaat prima, alleen eet hij nog altijd zooo traag. Bij "kind & gezin" was de dokter daar niet zo tevreden over. Ook over het feit dat hij overdag zo weinig tijd tussen de maaltijden heeft, was een opmerking. Maar ik ben al lang blij dat hij 's nachts rustig is :-)
Komende zondag zullen we normaal gezien voor het eerst gaan supporteren voor Johan zijn triathlon in Leuven. Hopelijk wordt het droger dan ze voorspellen want anders zullen we niet veel uit de mobilhome komen vrees ik :-)
Dus volgende week eindelijk nog eens wat sportnieuws, al is het dan niet van mij :-)
Groetjes,
Anja

Moederdag !!!

2010-05-11T17:24:00.002+02:00

Intussen is onze Senne 7 weken geworden en hij doet het heel goed. De slapeloze nachten vallen mee. Meestal slaapt hij van 23hr tot een uur of 4 à 5 in de morgen en daarna nog een paar uurtjes. Dus we mogen niet klagen. Ook overdag hebben we verre van een huilbaby. Hij huilt enkel om eten en een vuile broek.
Sportief gezien heb ik over mezelf niet veel te vertellen. De enige sport die ik nu ga doen is postnatale gymnastiek hahaha. Het lopen heb ik nog geen seconde gemist.
Johan van zijn kant heeft dit weekend in Geel de triathlon meegedaan. Je leest het goed, met dit weer een triathlon en buiten zwemmen. Goed gek. Maar hij deed het super goed en heeft bij de masters zelfs de overwinning behaald. Dit is een hele verbetering wat zijn zwemmen betreft ten opzichte van vorig jaar, dus het gaat de goeie kant op, ook voor een volledige triathlon. Enkel moet hij nu zijn looptrainingen gevoelig gaan opdrijven dus hopelijk wordt het de komende maanden wat beter weer zodat ik misschien eens met de fiets kan meerijden met onze Senne in een fietskar, terwijl Johan intervalletjes doet.
Groetjes,
Anja

500gram verder

2010-04-21T15:20:00.002+02:00

Intussen is Senne al meer dan twee weken thuis en alles gaat prima. Onze kleine jongen is alweer 500gram aangekomen en weegt ondertussen 3800gram. Ook de slapeloze nachten vallen al bij al goed mee. Hij slaapt meestal een uur of 3-4 aan één stuk.
Wat mezelf betreft, ik heb nog steeds totaal geen zin of energie om ook maar een beetje aan sport te doen. Ik heb het lopen nog geen minuut gemist. En ik denk dat dat nog wel een tijdje zo zal blijven.
Groetjes,
Anja

Vervolg Senne

2010-04-05T18:54:00.003+02:00

Hallo iedereen,
De afgelopen dagen is onze Senne spectaculair vooruitgegaan. Gisteren was er 70gram bij en vandaag 60. En ... sinds deze middag is hij eindelijk thuis.
Dus nu kunnen we eindelijk volop gaan genieten en beginnen wennen aan ons nieuwe leventje.
Groetjes,
Anja, Johan en Senne

Senne

2010-04-02T13:32:00.002+02:00

Hallo iedereen,
Sinds woensdag is Senne terug in Duffel, maar nog wel in het ziekenhuis. En sinds vandaag is hij eindelijk 20gr bijgekomen. Het is weliswaar maar 20gr maar na 4dagen niets meer of minder is dat pure winst. Vandaag ook nog de kinderarts gesproken en als hij zo verder doet, mag hij maandag eindelijk mee naar huis.
Groetjes,
Anja Johan en Senne

Nieuws van Senne

2010-03-29T20:45:00.002+02:00

Sinds vanavond ben ik terug thuis. Senne mocht helaas het ziekenhuis nog niet verlaten. Wel is hij aan de beterhand. Zijn glycemie-waarden zijn nu goed en hij krijgt terug borstvoeding. Tot gisteren kreeg hij die enkel via een sonde. Ook mogen we hem nu eindelijk terug in de armen sluiten. Dat was van donderdag geleden en dat deed wel heel veel pijn. Dat hebben we dus gelukkig achter de rug. Nu willen ze de komende dagen nog wat extra tests doen om dingen uit te sluiten en hopelijk mag hij dan snel verhuizen naar Duffel voor verdere behandeling.
Ik hou jullie alleszins op de hoogte.
Groetjes,
Anja

SENNE SCHOORS

2010-03-27T11:46:00.006+01:00

Even vanuit het ziekenhuis een update.
Afgelopen dinsdag is ons zoontje senne geboren. De geboorte werd ingeleid maar omdat er na 9uur nog geen schot in de zaak kwam werd er besloten om een keizersnee uit te voeren. Senne woog bij de geboorte 3150gr en was 50cm. Alles ging goed tot donderdag. Toen is hij met spoed overgebracht naar antwerpen.
Blijkbaar was zijn glycemie heel erg laag. Sindsdien ligt hij hier op intensieve. En sinds deze morgen gaat het echt de goeie kant op dus hopelijk mogen we hem nu snel mee naar huis nemen.
Door de keizersnee heb ik ook eens de nadelen mogen ondervinden van goeie buikspieren.

Grtjs Anja, Johan en Senne

het aftellen is begonnen

2010-02-17T19:22:00.002+01:00

Sinds gisteren heb ik officieel nog 5 weken voor de boeg. Ik ben dan ook beginnen aftellen naar het grote moment. Ook hebben we gisteren de laatste echo gehad en alles verliep naar wens. Ik probeer dan ook nog zo lang mogelijk te blijven werken. Zo'n twee keer per week blijf ik op het werk aquajogging geven en zelf nog zoveel mogelijk meedoen. Intussen hebben we toch al heel wat voorbereidingen getroffen voor de geboorte. Zo laten we de katten al een beetje wennen aan de aanwezigheid van de wieg in ons huis en verbazend genoeg hebben ze deze nog niet als bed gebruikt :-)
Johan van zijn kant, is volop aan het trainen voor de Ironman in Zurich in juli. Wel heeft hij de laatste maanden, door de veelvuldige sneeuwval, de fiets- en looptrainingen wat verminderd, maar dat heeft hij dan weer goedgemaakt door meer de nadruk te gaan leggen op het zwemmen.
Hopelijk wordt het weer snel beter zodat hij ook de andere twee sporten wat meer kan gaan trainen.
Groetjes,
Anja

Een Spannend 2010 !

2010-01-02T10:54:00.002+01:00

Via deze weg wil ik iedereen een Gelukkig 2010 toewensen. Wat ons persoonlijk betreft, zal er dit jaar heel veel veranderen. De geboorte van ons kindje dat voorzien is over dik 11weken zal ons leven drastisch veranderen, maar we kijken er heel erg naar uit. Sportief zal er voor mij dan ook niets op het menu staan. Johan daarentegen heeft nog mooie ambities. Zo is hij ingeschreven voor de Ironman volledige Triathlon van Zurich eind juli. Hij heeft de eerste helft van deze winter de nadruk gelegd op het zwemmen, zijn zwakste punt.
Dus normaal gezien moet hij dit jaar hierop vooruitgang geboekt hebben.
Wij kijken dus uit naar maart en juli :-)
Groetjes,
Anja, Johan en ...

Vrolijk Kerstfeest aan iedereen !

2009-12-25T11:35:00.003+01:00

Langs deze weg wil ik iedereen een vrolijk kerstfeest wensen en een leuk eindejaar, een goede gezondheid in 2010 !

Met mijn moeder gaat het intussen weer een stukje beter. Sinds vorige week is ze terug thuis, maar ze moet nu wel héél veel rusten en dat is soms wel eens een probleem :-)

Groetjes,

Anja & Johan en ... :-)

Mama's update

2009-12-07T12:45:00.002+01:00

Intussen zijn we een week verder sinds mijn moeder een zwaar hartinfarct kreeg. Sinds donderdag ligt ze niet meer in Bonheiden, maar in Duffel. Eerst nog enkele dagen op intensieve hartbewaking, maar sinds gisterenmiddag is ze ook daar mogen verhuizen. Ze wordt door de hartbewaking nog wel opgevolgd, maar ligt nu op een gewone kamer, waar we ook wat langer op bezoek mogen gaan. Dus alles evolueert in de goeie richting.

Wat mezelf betreft, ik zit nog een weekje thuis zodat ik ook een oogje in het zeil kan houden bij mijn vader en toch ook zelf de nodige rust kan nemen. Inmiddels is mijn zwangerschap bijna 25 weken ver, dus stilaan begint het vooruit te gaan en voel ik al veel beweging in mijn buik.

Groetjes,
Anja

Bange dagen ...

2009-11-30T10:12:00.002+01:00

Gisteravond hebben we met spoed mijn moeder naar het ziekenhuis moeten brengen. Ze voelde zich al een paar dagen niet goed en de dokters dachten dat het kwam door haar hoog suikergehalte. In het ziekenhuis bleek echter dat die hoge suikerspiegel een gevolg was van haar hart. Ze was een hartinfarct aan het doormaken en werd onmiddellijk overgebracht naar Bonheiden waar ze met spoed geopereerd werd. Momenteel is het zo dat haar hartritme geregeld wordt door een voorlopige pacemaker. Hopelijk kan haar eigen hart dit de komende uren terug overnemen zodat ze snel weer beter is. Op dit moment kunnen we enkel afwachten en onze vingers kruisen. Ik hoop dat ik ook straks even bij haar langs kan gaan.
Groetjes
Anja

Bloemen van de club

2009-11-29T10:06:00.002+01:00

Afgelopen vrijdag was er in Sleidinge de jaarlijkse kampioenenhulde van mijn club AS RIEME met Italiaanse avond. Het werd, zoals altijd, een gezellige avond en ik werd nog eens in de bloemetjes gezet voor mijn carrière. Ik kreeg er een staande ovatie bovenop, maar eigenlijk ben ik het die de club moet bedanken voor die mooie jaren die ik bij hen heb gehad. Op een moment dat ik met mijn carrière een beete op de dool was, werd ik bij hen heel goed opgevangen en gewaardeerd en dat heeft mij heel veel deugd gedaan. Dus bij deze aan de mensen van AS RIEME, en dan vooral de broers Vanhijfte, BEDANKT !!!
Groetjes,
Anja

Laatste keer op een podium !!

2009-11-08T20:09:00.003+01:00

Vanmiddag gingen we naar Mol voor de cross cup. We mochten als Vip gaan eten en daarna van de wedstrijden gaan genieten. Organisator Jos Van Roy had me gevraagd om tussen de vrouwen- en de mannenwedstrijd even in de buurt van het podium te komen. Samen met Tom Van Hooste (die in september een punt achter zijn carrière zette) werd ik in de bloemetjes gezet. We mochten samen het hoogste schavotje nog één keer betreden.

Groetjes,
Anja

Opname voor RTV in de kazerne van Grobbendonk

2009-11-08T10:01:00.002+01:00

Afgelopen vrijdag had ik een opname voor RTV, samen met Erwin Vervecken. Het kon geregeld worden dat de opnames plaats konden hebben in de kazerne van Grobbendonk.

Bedoeling was om een korte reportage te maken voor de sportpersoonlijkheid van het jaar voor onze regio. Omdat ikzelf nu al een tijdje gestopt ben en omdat Erwin begin volgend jaar stopt, vonden de makers het wel leuk om ons samen in een reportage te stoppen.

Ik had voor een keer mijn fiets eens meegenomen en zo fietste ik naast en ook achter Erwin Vervecken aan. Ook gingen we samen een rondje lopen en de combinatie fietsen-lopen werd ook niet vergeten. Het was een koude, maar wel leuke voormiddag. En meteen had ik er alweer een training opzitten.

Vanmiddag trekken we naar Mol om een kijkje te gaan nemen op de crosscup als VIP.

Groetjes,

Anja

Ontvangst bij Minister van Defensie De Crem

2009-10-30T16:26:00.007+01:00

Afgelopen vrijdag werd ik, samen met de militaire ploeg valschermspringen, ontvangen op het kabinet van de Minister van Defensie, Pieter De Crem. Het werd een warme ontvangst en een hele eer. De valschermspringers werden geloofd voor o.m. hun wereldtitel en ikzelf was uitgenodigd voor mijn ganse carrière. We kregen deze medaille als aandenken, die toch wel een speciaal plaatsje zal krijgen. De champagne heb ik voor de veiligheid toch maar overgeslagen :-).

Zaterdag trokken we dan naar het nederlandse dorpje Zeeland om Tonnie een bezoekje te brengen. Terwijl Johan ging lopen, gingen Tonnie en ik een fikse wandeling doen. Ik vermoed van een kilometer of 8 dus ik heb een behoorlijke training gehad :-) Naar goede gewoonte gingen we achteraf een lekkere pannenkoek eten in het pannenkoekenhuis. Het was weer eens gezellig bijbabbelen. En daarna? Daarna heb ik heel goed geslapen van de wandeling in de buitenlucht.
Groetjes, Anja

Van de ene eer naar de andere

2009-10-20T17:53:00.003+02:00

Sinds ik gestopt ben met atletiek, is mijn agenda nog niet leeg geweest.

Zo was ik vandaag uitgenodigd op de persconferentie van de cross cup en het militaire Wereldkampioenschap veldlopen in Oostende op 11 Maart 2010.

- Hier in Evere kreeg ik te horen dat ik vanaf nu behoor tot de VVIP Club van de cross cup en dus naar elke wedstrijd van de cross cup mag gaan met mijn familie. Naargelang hoe mijn zwangerschap evolueert en de cross planning van Johan, zal ik waarschijnlijk niet naar elke wedstrijd kunnen gaan zien. Ik zal er dan ook wellicht de dichtsbijzijnde crossen uitpikken.

- De tweede eer die me te beurt viel, was dat ik het meterschap heb mogen ontvangen van het Wereldkampioenschap veldlopen voor militairen in Oostende op 11 maart 2010. Wel weet ik nog niet of ik uiteindelijk zal kunnen gaan zien aangezien de bevalling voorzien is voor 23 maart.

- Ook kreeg ik vandaag te horen dat ik, samen met de militaire ploeg parachutisten, uitgenodigd ben op het kabinet van Minister van Defensie Pieter De Crem en dit voor mijn voorbije carrière. Dit zal plaatsvinden op vrijdag 30 oktober. Een hele eer.

- Maar... De grootste eer lag vandaag in de brievenbus toen ik thuiskwam. Een brief van het militair huis van de Koning. Een heel mooie brief van Generaal Van den put in naam van de Koning om me te feliciteren met mijn sportprestaties en me geluk te wensen voor de toekomstige geboorte van ons eerste kindje. Een nog mooiere eer die ik misschien wel moet inkaderen.

Groetjes,

Anja

Nog even over mijn afscheid

2009-10-11T17:42:00.012+02:00

Ik wil toch nog even terugkomen op mijn afscheid van de atletiek. Ik wil van de gelegenheid profiteren om iedereen te bedanken die bijgedragen hebben bij het slagen van mijn carrière. Het is onmogelijk om iedereen bij naam te noemen, maar een aantal mensen wil ik niet over het hoofd zien.

- In de eerste plaats mijn familie (mijn ouders, broers, ...) die mij toch al die jaren gesteund hebben, ook wanneer het niet goed ging.

- Johan, sinds 12 jaar mijn echtgenoot, met wie ik samen oud wil worden en met wie ik ons eerste kindje verwacht. Inmiddels zijn we ruim 16 jaar samen. Steeds hebben we geprobeerd om elkaar te steunen in onze dromen. Door zijn blessuregevoeligheid moest hij helaas meer aan de kant staan als steunpilaar dan dat ik hem kon steunen. Hij hielp me steeds om slechte wedstrijden te relativeren en dankzij zijn rustige karakter was ik wellicht ook minder nerveus voor wedstrijden.

- Mijn trainers van mijn carrière: Frans Van Heurck, bij wie ik één jaar getraind heb. André Boonen, bij wie ik ruim 15 jaar getraind heb. En niet te vergeten Tonnie Dirks, sinds eind 2001 mijn trainer en dankzij wie ik mijn carrière terug op de rails heb gekregen. Zonder hem was ik wellicht al veel eerder gestopt geweest.

- Mijn medische begeleiders bij wie ik steeds terecht kon. Mede dankzij de goede zorgen van de Huisdokter, Kinesisten, Osteopaten, Chiropraktor, Acupuncturist heb ik in al die jaren heel weinig blessures gehad. Ook mijn sportpsycholoog, bij wie ik veel geleerd heb wat het mentale aspect betreft, door wie ik meerdere overwinningen extra heb behaald.

- Mijn sponsors, te veel om op te noemen in al die jaren maar ik wil zeker ASICS even in de bloemetjes zetten. Zij hebben mij sinds eind 1993 onder hun vleugels genomen en steeds zijn ze mij trouw gebleven. Altijd heb ik met Jacques, Ine, Patrick en Paul een heel goeie relatie gehad. Steeds kon ik rekenen op het beste materiaal. In dit puntje wil ik ook zeker Jef niet vergeten. Hij fungeerde af en toe als tussen/Contactpersoon.

- Sinds 1992: Defensie en dan meer bepaald de mensen van de 20ste Steunwing in Evere en sinds 2002 de 15 Wing in Melsbroek, waar ik steeds kon rekenen op de beste faciliteiten om al mijn trainingen en wedstrijden tot een goed einde te brengen. Ook voor buitenlandse stages en wedstrijden kon ik steeds op extra dagen rekenen. Mijn directe collega's hebben daar zeker toe bijgedragen. In Melsbroek ben ik nog steeds werkzaam en daar kan ik mijn energie kwijt in het opmaken van schema's en het begeleiden van mensen in het lopen, aquajoggen en buik- en rugspieroefeningen.

- Bart en Tom, die jaren als mijn trainingsmaatjes gefungeerd hebben en ook als mijn hazen op de marathons.

- Mijn clubs: Duffel AC, waar ik het grootste deel van mijn carrière heb doorgebracht. AVToekomst, mijn Nederlandse club PH uit Vught die mij, onder leiding van Tonnie de kans hebben gegeven om gebruik te maken van hun accomodatie. En tenslotte AS Rieme, waar ik de laatste jaren werd opgevangen als in een familie.

- De gemeente Duffel, waar ik toch kon beschikken over goede accomodatie om te trainen. Ook kon ik voor mijn aquajogtrainingen gebruik maken van het zwembad van Duffel. Ik woon graag in Duffel en ben daar geboren en getogen. De mensen van zakenkantoor Reseler in Duffel hebben mij jaren gesteund, dus die wil ik zeker niet vergeten.

- De organisatoren van wedstrijden niet te vergeten, want zonder hen kon ik ook niet al mijn overwinningen behalen. Hier ga ik niemand bij naam noemen want dat is onbegonnen werk.

- De Vlaamse Atletiekliga (en dan in het bijzonder Paul Thys) met wie ik jarenlang een mooie samenwerking heb gehad. Aan Paul kon ik al mijn kritieken kwijt zonder dat hij daar kwaad om werd. Ook heb ik via de VAL jaren kunnen rekenen op extra financiële steun om mijn stages mede te kunnen bekostigen.

- Mensen van de Pers: deze relatie ging meestal met ups, maar af en toe met sommigen ook wel eens downs, een beetje vergelijkbaar met mijn carrière :-), maar ze hebben er toch mee voor gezorgd dat ik de nodige aandacht in kranten en op televisie kreeg. Waarvoor dan ook mijn dank.

- Wellicht vergeet ik hier mensen te noemen, maar dat is het gevaar als je begint op te sommen, dus sorry :-)

Al deze mensen en instanties hebben bijgedragen tot mijn palmares:

- 35 belgische titels (waaronder 7 cross titels bij de seniores)

- 14 Deelnames aan WK's cross (1991 tem 2004), waarbij ik vooral 1992 (5de in Boston als Junior), 1999 (19de), 2000 (18de) en 2001 (10de in Oostende) onthoud.

- 13 Deelnamen aan EK's cross (1994 tem 2006), waarbij ik dan vooral mijn 10de plaats in 1996 in Charleroi, 9de in Slovenië in 1999 en 7de in 2000 in Zweden.

- Mijn 3 wereldtitels cross bij de militairen: 1993-1994-1996

- 3 x mocht ik de eindoverwinning in de cross cup op zak steken.

- In mijn carrière mocht ik 2 x de bronzen spike en 1 x de zilveren spike in ontvangst nemen.

- In 1991 kreeg ik van de KBAB ook de spike voor beloften.

Stuk voor stuk zijn dit mooie herinneringen om op terug te kijken. Ik moet hier ook wel bij vertellen dat ik al die jaren geluk heb gehad dat ik zeer weinig blessures heb gehad. Enerzijds door de goede aanpak en goede zorgen, maar anderzijds ook doordat ikzelf altijd naar mijn lichaam heb geluisterd en op tijd gas terug nam. Dit heeft er voor gezorgd dat ik steeds kon verderbouwen, maar aan de andere kant heeft dat er misschien ook voor gezorgd dat het mentaal de laatste jaren steeds zwaarder werd. Steeds begon ik na een korte rustperiode na een zware winter terug aan een zomer om hetzelfde te doen na het zomerseizoen. Dit heeft er voor gezorgd dat de laatste jaren de honger naar wedstrijden weg begon te ebben en nu tot een afscheid heeft geleid. Dankzij atletiek heb ik veel van de wereld kunnen zien. Ik heb mooie stageplaatsen ontdekt en veel kunnen opsnuiven van andere culturen. Kortom ik kijk enkel terug op de mooie momenten.

Groetjes,

Anja

1 + 1 = ..... ? ..... 3 !!!

2009-10-01T10:35:00.004+02:00

Zo, intussen alweer enkele weken verder. We zijn net terug van twee weken vakantie met onze mobilhome. De reis heeft ons door Zwitserland en een klein stukje Italië geleid. Ik kende Zwitserland bijna hoofdzakelijk door Sankt Moritz en Zürich, maar nu hebben we een heel ander Zwitserland ontdekt. We vertrokken via Zürich naar Lugano. Hier zaten we 6km van het wk wielrennen zodat we daar 5 dagen gebleven zijn zodat we de tijdritten konden meepikken en Cancellara op een weergaloze manier de titel zagen binnenhalen. Een bezoekje aan de Monte Generoso op 1700m mochten we niet overslaan en ook Swiss Miniatur (een beetje zoals mini-Europa ontbrak niet op onze agenda. Eerst was het de bedoeling om ook het Comomeer aan te doen, maar omdat we een beetje lang in Lugano waren blijven hangen, besloten we om het hele Lago Maggiore rond te rijden. Zo kwamen we toch een stukje in Italië via Stresa. Een oud mooi stadje waar er 3 eilandjes in het meer oprijzen. Deze kon je dan bezoeken met een boottochtje. Onze laatste stop werd dan Locarno, Tenero, waar we nog een bergwandelingetje gemaakt hebben, maar daarnaast ook nog even van onze laatste verlofdagen hebben genoten van het Zwitserse zonnetje. Het rare aan deze kant van Zwitserland is dat je je al helemaal in het Zuiden waant, met Palmbomen, bananenbomen, maar daarnaast ook eindeloze wandelingen via kastanjebossen. Echt eens de moeite waard.

Intussen heb ik ook een drastische beslissing genomen betreft atletiek. Ik denk dat de titel al wel duidelijk is, maar voor diegenen die het niet helemaal snappen: Als alles goed gaat dan zal huize Schoors-Smolders eind maart een telg meer tellen. Maw ik ben ondertussen bijna 16 weken zwanger. Dus wedstrijden lopen is er voor mij niet meer bij. Ik heb geen zin om nu te gaan trainen om achteraf nog terug te komen, dus heb ik meteen ook een punt achter mijn carrière gezet. Het zat er al een tijdje aan te komen omdat ik voelde dat de "drive" er niet meer was en als je dan enkele weken niet loopt, en je voelt dat je het niet mist, dan moet je stoppen. En de natuur heeft hieraan een handje geholpen.

Groetjes,
Anja

Oeps... Vergeten - Johan's triathlon exploten :-)

2009-09-11T16:28:00.002+02:00

Ik heb gemerkt dat ik het resultaat van Johan zijn triathlon in Viersel van bijna 2weken geleden vergeten te melden ben.

2weken geleden stond Johan dus aan de start van de 1/4 triathlon in Viersel. Hij deed mee bij de masters en die vertrokken al om 11.30hr dus wij al vroeg met de mobilhome op pad. Nog voor de start had ik al een ferme discussie met ene "triathlonner" die denkt dat de gehele dijk van hem is. Maar goed, het draaide dus om Johan.

Johan was, zoals altijd, heel ontspannen en lag nog vrolijk in het water naar iedereen te zwaaien toen het startschot al klonk. Na goed 1500m zwemmen was het toch even wachten op Johan. Zowat 7' na de nummer 1 kwam hij dan toch ook uit het Netekanaal gedarteld (als 36ste). Zelf blij dat hij er was. De fietsproef bestond uit 2 ronden van 20km en bij het doorkomen van de eerste ronde was hij al opgerukt naar plaats 5. Deze plaats kwam hij ook in de wissel binnen. De verschillen waren wel stukken kleiner geworden. Zo had hij op dat moment nog 3' achterstand op de (intussen) nieuwe Nr 1 Gert Goethart. Met nog 10km lopen voor de boeg werd het een moeilijke opgave voor Johan om alsnog de winst te pakken. Maar na één van de twee loopronden was zijn achterstand gehalveerd. Ik begon dan ook hoop te koesteren dat hij de triathlon ging winnen, maar blijkbaar had die andere zijn krachten goed gedoseerd en kon hij een kleine voorsprong behouden. Aan de streep had Johan nog een dertigtal seconden achterstand, dus jammer dat het geen kilometer verder was. Maar wel een hele opsteker voor Johan die zich prompt heeft ingeschreven voor de Ironman (volledige triathlon) in Zurich op 24 juli 2010. We hebben dus alweer iets om naar uit te kijken en weten ook al waarheen onze vakantie van volgend jaar zal gaan :-)

Afgelopen weekend zijn we met mijn ouders in de mobilhome naar Koningswinter, aan de Rijn, geweest. Heel leuk nog eens met ma en pa op een camping, een hele belevenis maar een heel fijn weekend. We hadden ook geluk met het weer. Mijn vader was daar ooit geweest en zei me dat het daar zo mooi was, waardoor we besloten om er eens een weekend met hun op uit te trekken. Ik denk wel dat ze er ook heel veel van genoten hebben.

Groetjes,

Anja

Ondertussen...

2009-08-13T18:58:00.002+02:00

Intussen zijn we alweer een tijd verder en sinds eind juni heb ik geen wedstrijd meer gelopen en dat zal zo nog even blijven denk ik. Momenteel ben ik nog steeds op zoek naar een beter gevoel en de hoop dat de honger naar wedstrijden terugkomt. Daarom heb ik ook besloten om de komende tijd even helemaal geen wedstrijden te lopen. Misschien geraak ik tegen het winterseizoen wel terug op gang. Johan doet eind augustus nog mee aan de triathlon in Viersel en in september zullen we dan eindelijk even tijd hebben om echt op vakantie te gaan en ik moet zeggen... Daar ben ik echt wel aan toe.
Groetjes,
Anja

Ironman Nice

2009-06-30T20:29:00.006+02:00

Ondertussen zijn we terug in het land, dus heb ik eindelijk eens tijd om een verslagje te plaatsten. Vorige week dinsdag vertrokken we naar Nice, na een trip van 1200km kwamen we op bestemming in Villeneuve Loubet, een badplaastje op 15Km van Nice. Met de mobilhome op camping ben je al snel in vakantiestemming. Terwijl Johan een stukje van het fietsparcours ging doen, profiteerde ik even van de tijd om de jachthaven en het keienstrand onveilig te maken.

Op donderdag gingen we dan naar Nice met de fiets om Johan's inschrijving definitief te maken. Nu heb ik een hekel aan fietsen dus dat werd voor mij een opgave, aangezien we nog terug moesten ook.
Op vrijdag deden we een kort uitstapje naar Monaco met de trein. Zo konden we daar ook eens de sfeer opsnuiven en een beetje cultuur opsnuiven naar het paleis.
Zaterdag zag ik het niet meer zitten om met de fiets naar Nice te rijden dus hebben we een scooter gehuurd, temeer omdat Johan zijn fiets moest binnenleveren maar ook terug moest geraken op de camping. Dit vond ik al een veel beter idee dan met de fiets. Vroeg in ons bed want zondag zou een zware dag worden, zowel voor Johan als voor mezelf.
Zondag liep de wekker al om 03.00hr af en dat deed heel veel pijn. Met ons scootertje al om 04.00hr naar Nice en ook dat is een belevenis. De zwemstart was om 06.30hr en probeer maar eens iemand te herkennen tussen 2800 man. Iedereen had dan nog eens dezelfde badmuts op en een soortgelijk pak aan. Johan kwam uiteindelijk als 1149ste uit het water in 1h12'33". Nochtans leek het alsof hij heel goed gezwommen had, er stonden nog zoveel fietsen :-)
Maar na het zwemmen had ik dus ruim 5uur de tijd aangezien het fietsen 1 grote ronde was. Voor mij een beetje saai omdat de winkels in Nice gesloten waren en ik ben nu eenmaal geen zonneklopper. Gelukkig bestond het lopen uit 4ronden van elk 10,5km. Na 5h13'20" was het eindelijk zover en kwam Johan binnen na zijn 180Km fietsen. Ondertussen was hij opgerukt naar de 140ste plaats. Achteraf bleek wel dat hij de laatste 15Km nog lek gereden was. Tijdens de afsluitende marathon kon Johan nog heel wat plaatsen goedmaken. Wel werd hij de laatste 2ronden bleker en bleker, maar hij kon toch mooi stand houden. Uiteindelijk kwam hij als 31ste over de eindstreep in 9h38'. Zijn marathon rondde hij af in 3h01'53", en hiermee had hij de 10de tijd van alle deelnemers. Toch een mooi resultaat. Maar wel helemaal leeg. Ik heb me nog maar eens afgevraagd wat iedereen daar toch zo leuk aan vindt ? Ik heb tijdens die afsluitende marathon niet veel blije mensen gezien. Maar ach, ik ben dan ook geen triathleet, aangezien ik niet graag zwem en/of fiets. Johan had dan nog eens de pech dat hij nog 15km moest terugfietsen terwijl ik met het scootertje kon knarren hahaha. (de linkse foto is toevallig genomen toen er 3atleten vlak voor mijn neus hoog water hadden hahaha, ook dit is triathlon)
Onze avond hebben we gevuld in een restaurant waar ze mosselen à volonté serveerden. Die serveerster begreep er dan ook niks van dat we 3x bij vroegen :-)
Maandag was inpakdag en zo zijn we in twee dagjes terug thuis geraakt. Moe maar voldaan.
Groetjes,
Anja

Pfft, het wordt er niet beter op !

2009-06-21T12:46:00.002+02:00

Gisteren reisden we af naar Rijsbergen, vlak bij de belgische grens. De laatste weken draaiden niet zoals ik het wou, dus gisteren moest maar eens beter zijn. Helaas was dat niet het geval. Van bij de start draaide het vierkant. Doorkomst na 5km was 18' en dat was ook de tijd die ik vorige week in Zwolle doorkwam. Met dat verschil dat ik in Zwolle nog 16 km moest doen terwijl ik nu al halfweg zat. Toch had ik geen goed gevoel. De hele wedstrijd liep ik in 3de stelling, achter Sylvie Mulle en de Nederlandse Ingrid Versteeg. Op het einde moest ik me nog reppen om de nederlandse Petra Loots af te houden. Maar een snedige eindsprint tussen ons beiden, werd afgesloten in mijn voordeel. Derde dus, maar de tijd van 37'03", daar kan ik echt niet tevreden mee zijn. Misschien zaten die halve marathon van Zwolle en de cross van dinsdag in Lombardsijde toch nog wat in de benen, ik weet het niet. Alleszins is dit niet goed voor de moraal. Ik heb dan ook besloten om het een paar weken voor bekeken te houden om "misschien" de batterijen terug op te laden. Dinsdag vertrekken we alvast naar Nice voor de Ironman triathlon voor Johan op zondag 28 Juni. Ik ben dan ook van plan van daar geen meter te lopen.

Groetjes,

Anja

Duinencross ter ere van Tom Compernolle

2009-06-16T19:33:00.003+02:00

Vandaag reisde ik, samen met 7 collega's uit Melsbroek, af naar Lombardsijde. Daar werd de eerste duinencross "memorial Tom Compernolle" georganiseerd. Twee ronden van 4km doorheen de kazerne kregen we voorgeschoteld. Iedereen startte samen en dat was wel heel leuk voor een cross. Het parcours was wel zwaar met veel afwisseling, doorheen de duinen, over gras en over de weg. Maar ik vond het heel leuk. Wel moest ik de eerste plaats afstaan aan Corinne Debaets, maar ik heb haar al van bij de start laten lopen. Temeer omdat ik, na de halve marathon van afgelopen zaterdag, me niet helemaal kapot wou lopen. Samen met mijn collega's van Melsbroek werd het een heel fijne, en gezellige dag. Leuk dat ook zij met mij een aan dit eerbetoon aan Tom wilden meedoen. Wel is me vandaag zeer duidelijk geworden dat ik begin dit jaar de juiste beslissing heb genomen om afscheid te nemen van de militaire ploeg. Het lijkt wel alsof iedereen denkt dat ik hun benen ga afbijten, jammer.

Groetjes,

Anja

Het verre Zwolle

2009-06-14T21:34:00.002+02:00

Gisteren trokken Johan en ik naar het verre Zwolle voor de halve marathon. Start om 20h15'. Helaas was het nog steeds erg warm. We moesten een aanloopstrook doen en daarna 3 ronden van een zestal km. Het enige probleem met 3 ronden is dat je in de derde ronde een heleboel gedubbelde, traag lopende mensen, moet passeren. Hierdoor werd drinken bijna onmogelijk. Heel de wedstrijd liep ik in 6de stelling en mijn tijd na 15km : 56'40" deed me nog hopen op en tijd onder de 1h20'. Helaas geraakte ik in die laatste ronde volledig mijn ritme kwijt. Als je steeds trager lopende mensen inhaalt, ga je vanzelf in een trager ritme lopen. Je raakt je concentratie kwijt. Hierdoor verspeelde ik in de laatste km nog een plaats aan een nederlandse atlete en kwam ik aan in 1h21'20". Hetgeen ik van deze wedstrijd onthoud is mijn gevoel na 15km. De laatste ronde, daar lig ik niet wakker van. Dus eigenlijk ben ik best tevreden.

Na de wedstrijd moesten we nog even wachten op de prijsuitreiking aan het stadhuis en werden we getrakteerd op hapjes en drankjes. Helaas had ik natuurlijk weinig honger dus hield ik het bij een appel. Nu kan ik iedereen afraden om na een halve marathon een appel te eten, want in de terugreis van 230km voelde ik me miserabel. Zelfs in zoverre dat Johan halsoverkop op de snelweg moest stoppen zodat ik die verdomde appel er terug uitkreeg. De auto stond zelfs nog niet helemaal stil toen ik al aan het kotsen was :-)

Gelukkig heeft een nachtje rust wonderen gedaan en voel ik me vandaag al een stuk beter.

Komende dinsdag loop ik in Lombardsijde voor het leger een crossje ter ere van Tom Compernolle en komende zaterdag nog een 10km in Rijsbergen. Daarna vertrekken Johan en ik naar Nice voor de Ironman triathlon. Ik niet voor de triathlon maar om te supporteren en wat vakantie te nemen.

Groetjes,
Anja

Sporten, sporten en sporten

2009-06-06T09:39:00.003+02:00

Donderdag was er op het werk een crossje in Evere. Helaas was ik dat vooraf even vergeten en had ik 's morgens een pittige aquajogsessie gepland. Het werd dan ook een rustig crossje. Gewoon lekker gezellig vlot duurloopje met een paar collega's (voor wie dat een iets minder rustig duurloopje was). Ik moest het wel rustig houden want

op vrijdag gingen we met 3ploegjes van Melsbroek naar Genk. Daar was een Run-bike-run (duathlon) gepland. Wij gingen meedoen als duo's. Dat zie ik meer zitten :-) Helaas vonden we geen derde fietser zodat collega Rudi van begeleider tot deelnemer gebombardeerd werd. Hij moest het wel met mijn fiets stellen en zonder clickpedalen. Onze andere teams waren aan elkaar gewaagd met Joël Reyniers en Davy Bogaerts, tegen mij en Ronald Depree. Sophie Christiaens moest dus genoegen nemen met Rudi :-). Eerst stond er 5km lopen op het menu op en rond de mijnterril in Genk en dat viel niet mee. Na bijna 2Km moesten we die terril dus op en het was alsof mijn benen ontploften. Gelukkig was ik mijn hartslagmeter vergeten aan te doen, want anders was die allicht ook ontploft. Ik kwam aan als 10de in 18'02" terwijl Joël in 19'17" en Sophie in 20' 02" aankwamen. Spannend werd het met het fietsen, want Davy haalde Ronald bij, maar kon niet verder wegrijden dan 50". Ze reden over hun 21km 43' en 45'. Rudi geraakte niet zo goed in zijn ritme en moest genoegen nemen met een tijd van 53'. Met nog 3km lopen kon ik helaas het gaatje op Joël niet volledig dichten. Mijn tijd 12'04", Joël 12'25". Sophie stond voor de onmogelijke opdracht om een gat van 5' dicht te lopen op ploeg 3. Ze kwam met 13'20" nog in de buurt maar Rudi en zij strandden op de ondankbare 4de plaats. Joël en Davy werden mooi 7de in hun klassement terwijl Ronald en ik van een klinkende overwinning konden genieten bij de gemengde teams. In totaal werden onze teams : 15de - 16de en 58ste op 79teams dus lang niet slecht. Het belangrijkste is evenwel dat we ons goed geamuseerd hebben en dat we nog maar eens de 15W uit Melsbroek op de kaart hebben gezet.

Dit weekend zal rustig worden wat trainen betreft, aangezien ik morgen mag gaan zitten bij de verkiezingen.

Groetjes,

Anja

36 !

2009-06-03T19:31:00.002+02:00

Sinds een jaar of 15 had ik steeds meer Belgische titels vergaard dan mijn leeftijd. Maar sinds mijn 36ste verjaardag gisteren is aan die reeks een einde gekomen. Mijn laatste titel dateert van 2jaar geleden, maar mijn leeftijd blijft natuurlijk niet stilstaan. Hoewel ik nog steeds wedstrijden loop, zal de teller van mijn titels blijven stilstaan op 35. Dit is net eentje meer dan het dubbele van mijn moeder in de jaren 50 en 60. Zij behaalde er toen 17 op verspringen en 100m spurt.
Groetjes,
Anja

Haasje spelen in Duffel

2009-05-30T23:32:00.003+02:00

De afgelopen dagen stond het lopen op een lager pitje, aangezien mijn ribben me toch nog een beetje parten spelen. André Boonen had me enkele weken geleden gevraagd of ik niet wilde hazen in Duffel op de 3000m. Bedoeling was om 1200m te hazen. En omdat ik wel eens een snelheidstraining kan gebruiken had ik dat toegezegd. Daar kreeg ik vanmiddag toch wel even spijt van toen ik zag hoeveel wind er stond. De piste in Duffel ligt alles behalve beschut, dus het zou wel eens een martelgang kunnen worden. Een beetje onzeker stond ik dan ook aan de start. 3'09" - 3'10" werd gevraagd aan km 1 en daar maakte ik me toch wel wat zorgen over. De eerste 100m was een beetje duwen en trekken om op kop te geraken maar bijna onmiddellijk had ik het goeie tempo te pakken. Tussentijd na 1000m : 3'09"-3'10" precies goed dus. Iets later begon de nederlandse Margriet Berkhout te pushen zodat ik toch maar besloot om na 1200m uit te stappen. Helaas kon zij daarna het tempo niet vasthouden zodat ze aankwam in 9'49". Ikzelf intussen toch wel redelijk groggy met pijnlijke longen als gevolg. Maar ik ben wel blij dat ik dit gedaan heb. Het zal eens deugd doen om eens dieper te gaan.

Mijn volgende exploot wordt een halve marathon in Zwolle op 13 Juni.

Groetjes,
Anja

Drukke dagen achter de rug

2009-05-28T18:15:00.003+02:00

Afgelopen zondag trokken we naar Melsele voor de Aardbeienfeesten. Eigenlijk gingen we op familiebezoek, maar omdat we toch moesten trainen, besloten Johan en ik de aardbeienjogging mee te pikken. Bedoeling was om er een goeie doorgedreven training van te maken. Het was wel warm zodat de 10km lange jogging toch nog zwaar werd. Johan werd 3de in 33'06", terwijl ikzelf 13de werd in 37'22" en daarmee eerste vrouw.

Dinsdag was er dan in Peutie een crossje waar we met een aantal mensen van de 15Wing in Melsbroek ook deelnemen. Daar besloot ik met Nadine Van Deynse mee te lopen, zodat we een beetje konden bijkletsen, maar ondertussen toch ook een intervaltraining af te werken.

Woensdag ging er dan een ploegje van de 15Wing zeilen in Oostende. Een wedstrijd die bestaat uit 5 sporten (roeien - zeilen op caravelle - windsurfen - zwemmen en zeilen) en ik ging mee als begeleider en om onze zeilers een hart onder de riem te steken. Het werd een frisse en vermoeiende, maar leuke dag. Vera Vanleeuw en ikzelf mochten de manches volgen vanuit een Zodiac. Helaas begon het in de namiddag te regenen zodat het nog koud was op de zodiac, maar dat kon de pret niet bederven. Komende zaterdag zal ik in Duffel hazen op de 3000m, dat zal deugd doen om eens een paar snelle trainingen te doen. Ook zal ik de komende dagen eens een bezoek brengen aan het militaire hospitaal omdat de gevolgen van mijn valpartij (nu bijna twee weken geleden) nog steeds niet verdwenen zijn. Nog altijd heb ik last van die gekneusde ribben en uitstraling in mijn schouder. Onderzoek zal moeten uitwijzen of er geen barst in mijn ribben zit.

Groetjes,

Anja

Hazenwerk in Vught (Nl)

2009-05-22T16:56:00.003+02:00

Toen Tonnie me enkele weken geleden vroeg of ik niet wou hazen op Hemelvaartdag in Vught op de 3000m voor een tijd onder de 10' begon ik toch lichtjes te panikeren. Zou ik zelf nog wel 10min kunnen lopen? Vorige week kwam ik op de interclub uit op 10'07" dus was ik al enigszins gerustgesteld. Ik dus gisteren naar Vught. Het weer was ideaal, een klein beetje wind in de bocht maar dat werd door de bomen rondom de piste geminimaliseerd. Opdracht was: zo lang mogelijk hazen voor een tempo van 10minuten. De moeilijkheid was wel dat in dezelfde wedstrijd ook gehaasd werd voor 9'30". Maar al na 100m zat ik in het perfecte tempo en zaten de twee meisjes (voor wie ik ging hazen) - Marlin van Hal en Irene Van Lieshout - in mijn spoor. Na 2km een tijd van 6'37" dus nog steeds perfect. Iedereen nog in mijn spoor. van de 2000 naar de 2400m heb ik dan lichtjes versneld om dan na 2400m uit de wedstrijd te stappen. Anders zou ik misschien vertragen en een betere tijd verhinderen. De meisjes stonden er toen alleen voor en kwamen uit op 9'50" en 9'52" dus doelen bereikt. Ikzelf was ook tevreden want ik kan wel wat snelheid gebruiken.

Zondag loop ik waarschijnlijk een wedstrijdje in Melsele op de aardbeienfeesten. Naar jaarlijkse gewoonte gaan we dan op bezoek bij familie van mijn vader dus dan pikken we dat wedstrijdje maar mee als intervaltraining.

Groetjes,

Anja

Gailly Eupen op 20 Mei

2009-05-21T13:00:00.007+02:00

Eindelijk waren we er nog eens in geslaagd om een Mannen én een Vrouwen ploeg samen te stellen voor de jaarlijkse aflossing in Eupen. De mannen kregen elk 8km voorgeschoteld en de Vrouwen 5,5Km elk. Bedoeling was aan te komen en zo, eindelijk de 15W uit Melsbroek nog eens in de uitslag te krijgen. En daar zijn we mooi in geslaagd. Onze dames: Sophie Christiaens, Stefanie De Gelder, Vera Vanleeuw, Inge De Scheemaeker en ikzelf hebben zelfs een mooie 5de plaats uit de brand gesleept, op een zuchtje van de 4de plaats. De mannen deden hun best, maar moesten zich tevreden stellen met een plaats ergens in de massa, maar (Joël Reyniers, Dirk Criem, Davy Pirard, Eddy Luyckx en Stef Wolput) zijn aangekomen en dat is het belangrijkste. En niemand was gekwetst en dat is ook al wel eens anders geweest. (vorig jaar verstuikte ikzelf mijn voet zwaar, waardoor we niet in de uitslag voorkwamen) :-(. De Gailly in Eupen is ook altijd een leuke uitstap om collega's die je jaren niet meer gezien hebt, terug te zien en eens lekker bij te kletsen. "meedoen is dus belangrijker dan winnen". Bedankt iedereen, ook Rudi die mee was als reserve en manusje van alles :-)
Vanavond ga ik hazen in Vught op de 3000m. Bedoeling is om enkele jonge meisjes naar de limiet voor EYOF te leiden. Doel -10'00" dus ik zal mijn beentjes maar al insmeren.
Groetjes,
Anja

Winst en behoud op interclub in Roeselare

2009-05-16T20:34:00.003+02:00

Vanmorgen begon de dag niet zo goed. Nog snel wilde ik buiten de was gaan ophangen, maar ik had geen rekening gehouden met een nat terras. Met een volle wasmand in de handen lag ik enkele ogenblikken later tegen de vlakte. Een pijnlijke knie, heup, ribben en schouder waren het gevolg. Ik was dan ook niet gerust in de afloop van de interclub in Roeselare.

Ik zou starten op de 3000m en had afgesproken met Liesbeth Pollentier om samen voor een tijd van rond de 10minuten te starten. In Roeselare stond dan nog eens vreselijk veel wind en dat bevorderde mijn zelfvertrouwen niet echt. Liesbeth nam de eerste ronde voor haar rekening en die was 1'15" ipv 1'20". Ik moest dan ook al onmiddellijk herstellen van de snelle start. Na 1km heb ik dan overgenomen van Liesbeth, maar helaas kon ik niet het beoogde tempo vasthouden. Liesbeth nam nog eens 500m over en de laatste 500m nam ik opnieuw voor mijn rekening. Ik kon standhouden en finishen in 10'07" dus het gehoopte tijd was bijna bereikt. Ik ben dan ook redelijk tevreden. Hopelijk krijg ik geen naweëen van de val van deze morgen.

Volgende week donderdag zal ik in Vught (Nederland) hazen op de 3000m, opnieuw voor 10' dus ik zie het al veel hoopgevender tegemoet.

Groetjes,

Anja

zomers Rabat

2009-05-11T20:37:00.003+02:00

Ondertussen ben ik terug in het land na een korte trip naar Rabat voor een halve marathon. De weerberichten op internet deden het beste verhopen. Bewolkt en max 22°. Ik zag het dan ook zitten. De reis verliep voorspoedig op zaterdag. Een rechtstreekse vlucht Brussel-Casablanca en dan anderhalf uur in de auto naar het hotel. Daar aangekomen bleken ze echter geen plaats meer te hebben voor mij. Het hotel zat vol. Enige oplossing was een extra matras bij een Marokkaans en een Keniaans meisje. Druk in de kleine kamer dus, maar goed, het is toch alleen maar om te slapen. Om 9uur zondagochtend vertrok de bus naar de start. Mijn eerste zorg in de opwarmzone was een wc vinden. Helaas was mijn zoektocht tevergeefs, maar een parking en een paar bomen waren ook genoeg.

De wedstrijd dan: ongeveer om 9.50hr werden we naar de startzone geleid, maar we mochten niet meer door. De minuten verstreken en slechts een paar tellen voor de start mochten we door. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik, met mijn flesje water nog in de hand, ineens een hoop atleten zag aangestormd komen van de linkerkant. De topatleten werden dan ook al snel opgeslokt. De groep trok zich op gang en begon gewoon als gek te lopen, waarna ik een tiental meter verder plots een startschot hoorde weerklinken. In paniek heb ik mijn flesje water over mijn hoofd gegoten en weggegooid en dan hop, weg. Bijna onmiddellijk moest ik achter de feiten aanhollen. Bedoeling was mijn wedstrijd een beetje af te stemmen op de nederlandse Nadja Weijenberg, maar al in de start zag ik haar een dertigtal meter voor mij uitlopen.

Het was inmiddels zonnig en zo'n 25° denk ik. De eerste drankpost was pas na 5km dus ik was al behoorlijk oververhit. Weijenberg zag ik steeds verder weglopen zodat ik mijn eigen ritme zocht. Regelmatig zag ik atleten uitstappen en anderen dan weer plots in de wedstrijd stappen. Een eigenaardige gewaarwording toch wel. Een Spanjaard kende het parcours dus ik was ingesteld op 5Km bergaf, 12 bergop en dan weer bergaf. Groot was dan ook mijn verbazing dat er bijna constant bergop werd gelopen. Na de ene bocht zag ik de volgende strook vals plat omhoog weer opdoemen. Het werd dan ook een ware kalvarietocht. Uiteindelijk bereikte ik de finish na 1h22' dus eigenlijk was ik, gezien de omstandigheden, nog tevreden. Vooral tevreden dat ik de finish gehaald had.

Samen met Nadja (haar man Ger) en Stefan Vandenbroeck besloten we in de namiddag de oude stad te bezoeken onder een stralend zonnetje en af en toe een tussenstop op een terras met een heerlijke "thé à la menthe".

Bij terugkomst in het hotel, bleek mijn kamer verlaten. Blijkbaar waren in de namiddag alle atleten opgehaald en ergens anders ondergebracht. Omdat wij de stad in waren getrokken hadden we dus geluk en konden we in het hotel blijven.

Na een korte nacht, moest ik vanochtend al om 04.00hr de auto in naar de vlieghaven. Het was dus een heel kort verblijf in Marokko maar wel één om niet te vergeten. Ik heb me goed geamuseerd en heb er een goed gevoel aan overgehouden.

Volgende zaterdag loop ik de 3000m op de interclub dus hopelijk kan ik deze week een beetje herstellen.

Groetjes,

Anja

Een aangetekende brief ...

2009-05-06T19:09:00.002+02:00

Vanmorgen kreeg ik van de postbode een leuk cadeautje: een aangetekende brief van de gemeente Duffel met het heuglijke nieuws dat ik op 7 juni als "chinese vrijwilliger" 'mag' gaan zetelen bij de verkiezingen. In de brief staat dan: ik heb de eer U te melden dat ... blablabla.

Wat een eer !!! Ik kijk er al naar uit, pfft. En ik krijg er nog 23 Euro voor ook, alsof ik niets leuker te doen heb op een zondag ...

Intussen heb ik vandaag nog een keertje op de piste getraind. Aangezien ik op 16 mei de interclub 3000m meeloop, moest ik toch eindelijk eens wat snelheid gaan trainen. Wel heb ik het op tempo'tjes (600-500-400-300-200-100) aan een tempo van 10' op 3000m gehouden. Dit omdat ik komende zaterdag vertrek naar Rabat om daar zondag een halve marathon te lopen. Lang zal ik van Rabat niet kunnen genieten want maandagmorgen om 08.00hr zit ik al terug in het vliegtuig. Maar de training heeft wel een keer deugd gedaan. Ik heb er een goed gevoel aan overgehouden.

Morgen, donderdag loop ik in Evere mee op het maandelijkse crossje. 7km voor de boeg, maar ik zal me dit keer beperken tot een vlotte duurloop om zondag niet te vermoeid aan de start te staan in Rabat.

Johan van zijn kant sukkelt nog altijd met een hardnekkige verkoudheid. Hij is op 3april vertrokken op stage met een weerbarstige hoest en is 2weken later met diezelfde hoest teruggekeerd uit Spanje. Dan ga je op stage voor het goeie weer, kom je ziek terug :-) Intussen is hij dan maar met een antibioticakuur begonnen. En vandaag heeft hij zich beperkt tot opwarmen en uitlopen met mij. Maar daar was ik al lang blij mee. Zo stond ik niet moederziel alleen op de piste in Duffel.

Meer nieuws na mijn korte reisje naar Marokko.

Groetjes,

Anja

Mooie ervaring door de Kennedytunnel

2009-04-26T21:32:00.004+02:00

Hoe vaak hebben we al niet gevloekt op die verdomde Kennedytunnel als er een ongeval gebeurd was? Wel, vandaag heb ik er ook op gevloekt, maar tegelijk ook van genoten. Al heel vroeg vertrokken we naar Linkeroever deze morgen. Johan wou een lange duurloop doen en ging samen met makker Tom Leboda van start in de marathon. Hij ging de wedstrijd niet uitlopen, maar gewoon met Tom meelopen tot ong 23km en daar dan de tram terug naar Linkeroever nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Tom liep de wedstrijd uit met een collega in 3h35'(vooropgesteld doel 3h30' dus doel min of meer bereikt). Johan hield zich ook aan zijn woord en stond rond de middag terug in de mobilhome. Intussen had ik van de tijd geprofiteerd om nog wat verder te slapen.

Mijn doel op de 10mijl dan. Door het gebrek aan intensieve trainingen de laatste weken (maanden) zou ik al blij zijn als ik rond het uur binnen zou zijn. Zeker omdat het parcours niet van de poes is met de Kennedytunnel en de Waaslandtunnel (beter bekend als de konijnenpijp). Met Xenia Luxem ook aan de start zou het niet gemakkelijk worden om de wedstrijd naar mijn hand te zetten. Ik moest dan ook al gauw de rol lossen omdat ik de snelle start niet kan verteren. Naast Xenia moest ik ook een Nederlandse en een goed lopende Ann Parmentier laten gaan. Ann kon ik steeds wel in het vizier houden en na goed 10km kon ik terug bij haar aansluiten. Blijkbaar had zij op mij gewacht want aan km 13 koos ze opnieuw het hazenpad. Toen kwam die Waaslandtunnel nog. Ik denk dat ik daar iets te snel naar beneden ben gestort want in de bergop kreeg ik kuitkramp, waardoor ik nog enkele kostbare seconden verloren heb. Uiteindelijk werd ik vierde net boven het uur, dus missie ook voor mij geslaagd. Wel vond ik het lopen door de Kennedytunnel een leuke ervaring. De twee tunnels maken het parcours wel zwaar en niet snel, maar het geeft wel een meerwaarde aan de wedstrijd. De sfeer aan de tunnels is heel tof en al ver voor je de Waaslandtunnel uitloopt, hoor je het publiek al keihard joelen.
Ook Johan's nichtje Ilse Schorrewegen liep de wedstrijd uit. Ook zij had precies de tijd gelopen die ze voor ogen had. 1h45'. Iedereen dus vandaag moe maar tevreden.

Mijn volgende wedstrijd wordt wellicht de halve marathon in Rabat op 10mei. Over twee weken dus al.

Groetjes,

Anja

Bekomen van een weekendje Amsterdam

2009-04-08T20:42:00.002+02:00

Terwijl Johan naar Spanje vertrok voor een stage om zijn voorbereiding op Nice voor te bereiden, ging ik met petekindje "Natacha" voor een weekendje naar Amsterdam. Bedoeling was om een beetje cultuur op te snuiven en dat is heel goed gelukt. Vrijdag pikte ik Natacha op aan de school om dan richting Amsterdam te rijden. Helaas was er in Antwerpen al fameus file zodat we niet echt vroeg in het hotel aankwamen. Na een avondmaal in het hotel gingen we dan maar vroeg slapen. We logeerden in Amsterdam-Zuid en dat is niet direct de buurt waar ik 's avonds gezellig ga buiten wandelen.

Zaterdag waren we vroeg uit de veren om de metro naar de stad te pakken. Bedoeling was om een bezoekje te brengen aan de Onitsuka Tiger winkel en verder wat te shoppen en evt een museumpje mee te pikken. enkel het weer viel wat tegen, er hing mist en het was vrij koud. Shoppen werd dan ook vrij snel een trui kopen voor Natacha. De OT winkel sloegen we niet over, maar voor de rest waren we snel uitgeshopt. Wel konden we wat sightseeing doen en het Joods historisch museum en het Torture museum bezoeken. Om 15uur waren we al terug in het hotel zodat we even nog een beetje konden rusten voor wat nog komen zou. Al tegen 17uur vertrokken we naar de Heineken Music Hall voor een concert van Danny De Munk. Het concert was pas om 20uur maar een aantal forumleden van de website waren al van de partij zodat het wel leuk was om samen wat te gaan drinken. Het concert werd één groot feest. Normaal gezien mogen camera's niet mee naar binnen, maar hier mocht naar hartelust gefilmd en gefotografeerd worden. Onze stoel op rij 7 hebben we de hele avond niet gezien. Een groot scherm met alle teksten van de liedjes die gezongen werden zorgde voor een 3uur durend karaokefestijn. Ik was dan ook helemaal hees na het concert. Na het concert trokken we met een bende naar de Artiesten Uitgang. Omdat het wel eens heel lang kon duren eer Danny naar buiten kwam, heb ik wel een paar keer getwijfeld of ik zou wachten, maar met een man of 20 gaat de tijd heel snel vooruit. Ook kregen we plots een verrassing van de Catering, die bitterballen kwamen aanbieden :-). Om half één kwam hij dan eindelijk naar buiten en toen iedereen apart op de foto was geweest stelde hij zelf voor om een groepsfoto te maken, met volgend hilarisch plaatje tot gevolg. Een kei leuke avond dus, maar toch was ik blij toen ik in mijn bed lag.

De zondag in Amsterdam werd ook nog heel tof. Omdat het weer wat beter was dan zaterdag, besloten we een pedalo te huren om de grachten te verkennen. En omdat deze 25 jaar bestonden, was het zelfs gratis. Ook deden we nog een wandelingetje door de Jordaan zodat we veel van Amsterdam verkend hebben. Zeker voor herhaling vatbaar, ik kijk al uit naar een volgende keer.
Nu vrijdag ga ik trouwens met mijn ouders naar de Musical Elisabeth. Dit keer moet ik niet zo ver reizen want deze is in Antwerpen.

Groetjes,

Anja

Super weekend met Asics achter de rug

2009-03-30T21:41:00.003+02:00

Afgelopen weekend in de Vlaamse Ardennen was super leuk. Zaterdag werden we verwacht in Maarkedal bij Tom en Annique (Audore-Van Rentergem) die een Bed & Breakfast "de Refuge" op de kapelleberg uitbaten. Nadat we geïnstalleerd waren in de kamer konden we net op tijd naar de Boigneberg wandelen om de E3 prijs te zien passeren. Na de koffie en taart, vertrokken we naar Roeselare voor een belangrijke volleybalmatch voor de Play offs tussen Roeselare en Lennik. Dit was op uitnodiging van Randstad met Asics. Dit was eens leuk om mee te maken en de sfeer zat er goed in. Na 4 sets won Roeselare het van Lennik. Bij terugkomst konden we nog wat keuvelen in de Refuge om dan van een korte maar goeie nachtrust te genieten.
Zondag om 8.30hr een rustig duurloopje in het heuvelend landschap onder een zalig fris zonnetje, maar bij aankomst een regenbui op onze kop. Na een uitgebreid ontbijt trokken we naar Nukerke voor een fikse wandeling door de bossen en vooral modderige weilanden van 13,5km. Moe, maar voldaan sloten we het weekend af in een cafétje in Oudenaarde.
Ik moet vooral Jacques (Valentin) en Jef (De Clerck) bedanken voor de organisatie van dit superweekend en natuurlijk Tom en Annique voor hun gastvrijheid en de verwennerij en al de rest van de Asics-vrienden waarmee ik nog eens goed kon bijbabbelen.
Gelukkig hadden we de weergoden mee, zodat het echt een kei leuk weekend werd.
Groetjes,
Anja
ps, de foto's van ons ASICS-weekend kan je terugvinden rechts onder het knopje "foto's"

En als je ook eens wil genieten van een weekendje vlaamse ardennen kan je ook altijd kijken op : www.refugekapelleberg.be

Leuk weekend voor de boeg

2009-03-27T23:40:00.002+01:00

We hebben een weekendje Vlaamse Ardennen voor de boeg. De laatste jaren hadden we met de ASICS-Vrienden bijna jaarlijks ergens een wandeling. Zo zaten we vorig jaar nog in Spa en dit jaar trekken we naar de Vlaamse Ardennen, waar we zaterdag (op uitnodiging) de Vollebalwedstrijd Roeselare-Lennik mogen meemaken. Zondag staat dan de Kabernoltocht op het menu. Ik kijk er alleszins naar uit. Hopelijk valt het weer mee.

Groetjes,
Anja

Afzien van de eerste tot de laatste meter !

2009-03-24T20:42:00.002+01:00

Zondag liep ik mee op de halve marathon in Venlo. Even had ik vrijdag nog getwijfeld of ik wel zou lopen, want toen voelde ik me echt belabberd. Toch besloot ik dat ik niets te verliezen had en beter gewoon kon starten. Achteraf niet zo'n goeie beslissing want het werd een martelgang van de eerste tot de laatste meter. Ik wilde rustig starten, maar in het gedrum van de start lukte dit niet zo best. Mijn eerste twee km waren in 7' waardoor ik al snel het gevoel kreeg dat ik me had opgeblazen. Al na 6km kreeg ik het heel zwaar. Gelukkig kwam ik toen Jan Blockx tegen. (hij ging hazen voor 1h10' maar kreeg al snel in de gaten dat dat voor hem te snel ging). Hij wachtte op mij zodat ik me aan hem kon optrekken. De rest van de wedstrijd heb ik tegen hem lopen zeuren dat alles verkrampte en uiteindelijk liep ik uit in 1h20'. De tijd daar kan ik me mee verzoenen, maar het gevoel was heel slecht. Deze week zal ik voor de zekerheid mijn bloed eens laten controleren maar zoals gewoonlijk zal er wel niets mis zijn. Johan van zijn kant liep (na 3 weken relatieve rust) een, voor hem, goeie halve marathon in 1h11' en was hier heel tevreden mee.

Als alles goed gaat, loop ik op 10mei terug een halve marathon in Rabat (Marokko)
Groetjes,
Anja

Alternatief Sporten :-)

2009-03-13T19:51:00.003+01:00

Vandaag heb ik eens lekker een alternatieve training gedaan. Met een bende van 9 man van de 15Wing in Melsbroek zijn we naar Eupen gereden voor een mountainbiketochtje. Normaal zou ik de 20km gedaan hebben, maar uiteindelijk hebben ze me zo ver gekregen om de 35 te doen. Deze bleek weliswaar 38, maar ik heb ze toch uitgedaan en ben MAAR 2 x gevallen :-)

De eerste keer was ik nog niet eens in het bos, maar gewoon vergeten dat ik in klikpedalen zat. De tweede keer was in één van de niet-leuke stukken met heel veel modder. We waren met een groepje van 5 bij mekaar gebleven en dat was wel tof. Gelukkig waren de collega's zo goed om onderweg een aantal keer op mij te wachten. Aan de tweede bevoorradingspost kwamen we zelfs binnen voor Bart Wellens (hij had wel de 55Km gedaan en was wellicht nog na ons vertrokken, maar dat moet ik er niet bij vertellen hee :-)). Het was heel tof en gevarieerd, maar de modderstroken vond ik toch wel tegenvallen. Al bij al een aangenaam dagje aangezien het ideaal fietsweer was. Benieuwd of ik morgen nog uit mijn bed geraak.

De rest van de week was in Melsbroek ook redelijk druk. Dinsdag was er in Peutie een cross voorzien, dus ook daar wij met 10man naartoe. Bleek de cross niet door te gaan. Aangezien we op het werk een "Golden Spike" organiseren, moest de cross wel doorgaan, samen met mijn collega Willy hebben we er dan zelf één georganiseerd in Hofstade.

Gelukkig ging die van Evere gisteren dan wel door, zodat ik er een goede intervaltraining van kon maken. Ik kon mijn wagonnetje bij de eersten aanbinden en liep als tweede binnen. Wel met zware benen want twee uur voordien had ik eerst nog een sessie aquajoggen georganiseerd. Tel daarbij nog mijn twee keer buikspieroefeningen dus mijn week was goed gevuld.

Groetjes,

Anja

Johan 3 x tweede

2009-02-24T21:01:00.003+01:00

De afgelopen weken heeft Johan niet stilgezeten. Hij heeft ondermeer crossen gelopen in Herentals, Betekom en Kessel, telkens bij de masters. En op alle drie de wedstrijden werd hij tweede, telkens achter een andere winnaar. In Herentals moest hij in de spurt het onderspit delven tegen Oleg Otmakov. Vorige week in Betekom maakte hij mee de wedstrijd, maar slaagde hij er niet in om Steffen Fieuws af te schudden. Deze laatste was wederom de snelste in de spurt. Afgelopen zondag liep Johan dan in zijn vroegere thuishaven: Kessel. Dit keer zou hij het niet tot een spurt laten komen. Steffen Fieuws verkoos dit keer om bij de seniors te starten, maar de tegenstand was niet min. Met de russen: Oleg Otmakov en Vladimir Tontchinski aan de start zou het een moeilijke klus worden. Tijdens de tweede van de 4ronden liep Johan comfortabel op kop, maar bij het uitkomen van het bos, had Tontchinski plots een voorsprong bij mekaar gelopen van een 50-tal meter. Hij heeft natuurlijk een kleinere foulée dan dieseltje Johan waardoor hij sneller door de bochten liep in het bos. Het hele verdere verloop van de wedstrijd veranderden de posities niet meer. Tontchinski won gemakkelijk voor Johan. Otmakov werd dit keer derde, daar waar hij in Herentals nog voor Johan eindigde. Maar Johan mag tevreden terugblikken op afgelopen zondag. Mijn volgende wedstrijd wordt de halve marathon in Venlo op 22 maart. Momenteel is het zo, dat ik geen twee keer per dag meer train. Sinds januari werk ik terug voltijds op de sportsectie in Melsbroek en dat bevalt me heel goed. Ik probeer de mensen te motiveren om te trainen, terwijl het bij mezelf steeds moeilijker wordt. Stilaan ben ik dan ook aan het afbouwen zodat ik nu nog een 5 à 6 keer per week de loopschoenen aantrek. 1 x per week probeer ik dan ook een aquajogsessie in te bouwen en daarnaast 3 x een uurtje buik-en rugspieroefeningen. Toch nog een heel bezig bijtje dus.
Wel heb ik sinds vorige week de militaire ploeg vaarwel gezegd omdat ik me daar niet goed meer bij voelde.
Groetjes,
Anja

Groet uit Schoorl

2009-02-08T20:32:00.001+01:00

Gisteren trokken Johan en ik naar het verre Schoorl, net voorbij Alkmaar, voor de halve marathon. De start was vanmorgen al om 11uur dus moesten we om 7uur ons bed al uit. Toen we de gordijnen opentrokken kwamen we tot de conclusie dat het sneeuwde. Mijn motivatie smolt als sneeuw voor de zon :-) Gelukkig werd het tegen 11uur terug droog, maar de zandpaadjes in de duinen lagen er toch redelijk glibberig bij. De belgisch-ethiopische Alemitu Bekele was ook van de partij dus ik wist al op voorhand dat het met mijn gebrekkige training van de laatste maanden heel moeilijk zou worden. Toch probeerde ik mijn wagonnetje aan te binden maar dat bleek niet zo'n super goed idee, want na een goeie 6km moest ik al passen. Na 10km kwam ik dan dat ik mezelf lichtjes had opgeblazen. Ik had zin om te stoppen, maar wat doe je dan? In de middle of nowhere. Je moet toch aan de aankomst geraken, nietwaar? Van de 10 naar de 20km was dan ook vreselijk zwaar, maar achteraf was duidelijk dat ik ook niet beter kon, want ik had mijn max hartslag gehaald in de laatste 5Km. 190 dat was al héél lang geleden dat ik dat haalde. Uiteindelijk werd ik tweede in 1h20'32" maar volgens de omstandigheden kan ik me daar wel mee verzoenen. Johan van zijn kant liep zijn eigen wedstrijd en werd 11de in 1h12' en was daar ook tevreden mee. Ik was nog blij dat ik onderweg het gezelschap kreeg van een andere belg (Ronny Weytjens) hoewel hij duidelijk beter kon, koos hij ervoor om bij mij te blijven. Anders was het nog veel zwaarder geweest. De foto is met dank aan koen Naert.

Groetjes,

Anja

Nog eens een crossje gelopen

2009-01-22T20:05:00.004+01:00

Gisteren ging ik met een aantal mannen van de 15wing in Melsbroek naar Ieper voor de wisselbeker Hofkens. Van vorig jaar wist ik nog dat het een modderpoel kon zijn dus dit keer had ik maar mijn spikes meegenomen. Voor de wisselbeker heb je een ploeg nodig van 1dame, 2seniors en 2masters dus ik had een paar reserven meegenomen. Het crossje zelf werd dus een waar modderbad. Ik wou eens goed afzien en dat gebeurde ook. Er was niet te veel tegenstand zodat het eenzaam ploeteren werd. De mannen deden ook allemaal goed hun best zodat we in het klassement 11de werden. Op de foto boven (Edwin Moons, Kevin Reemers, Pascal Vanhaelen, Rudi Vandenbergen, Remi Cobbaut) onder (Ikzelf, Davy Bogaerts, Davy Pirard). Het werd een leuk dagje, dus hopelijk kan ik de mannen motiveren om volgend jaar weer mee te doen.
Johan liep zondag in Herentals bij de masters mee en werd in de spurt tweede achter Oleg Otmakov.
Onze volgende wedstrijd wordt de 1/2 marathon in Schoorl op 8 februari.
Groetjes,
Anja

Fijne kerstdagen !

2008-12-24T10:13:00.002+01:00

Allereerst nog een kort relaas van de wedstrijd van Johan van zondag in Ertvelde. Johan startte bij de Masters en werd na een goeie wedstrijd 4de. Een goeie prestatie omdat hij vrijdag op de kerstmannenloop in Antwerpen toch wel had doorgelopen. Vanavond vieren we kerstfeest bij Tom en Véronique en hun kids.
Langs deze weg wil ik iedereen (vooral ook diegenen die ik moest vergeten zijn :-)) een fijne kerst toewensen en een Gelukkig 2009 in een goede gezondheid, dan volgt al de rest vanzelf.
Groetjes,
Anja & Johan

Q Santa Run in Antwerpen

2008-12-20T20:59:00.003+01:00

Gisteren was er de tweede editie van de Q-Music Santa Run in Antwerpen. Vorig jaar was het heel leuk waardoor ik besloot om opnieuw deel te nemen. Ook collega Pascal Vanhaelen had ik kunnen optrommelen om mee te doen (zie foto).

Met Anja Buysse ook aan de start, wist ik dat het geen trainingsloopje zou worden. Ook haar echtgenoot, Christophe Impens liep mee. Tot aan de bevoorrading (het jeneverkraam) kon ik mijn treintje bij Christophe aanbinden, tot ik hem kort daarna niet meer zag (hij had blijkbaar kuitkramp gekregen). Toen ik even later achterom keek, zag ik dat Anja niet ver achter mij zat, ik probeerde te versnellen, maar dat lukte niet echt. Toch kon ik de eerste plaats behouden met een twintigtal seconden voorsprong op Anja Buysse. Eindelijk eens een kleine opsteker. In totaal behaalde ik de 17de plaats.

Bij de mannen won Krijn Van Koolwijk (zie ander foto). We kregen een beker van welke grootte ik er nog nooit één heb gehad. Een uniek exemplaar omdat er een kerstmannetje opstaat :-). Johan werd 8Ste en was daar ook tevreden mee. Daarna gingen we nog iets drinken met Pascal en een pak friet later op de avond maakte alles compleet.

Normaal zou ik morgen in Ertvelde de cross meelopen, maar aangezien het de laatste tijd niet draait op training zoals ik zou willen, heb ik deze geschrapt. Johan loopt wel mee.

Groetjes,

Anja

Wat ik vandaag weer meemaakte ...

2008-12-18T17:03:00.002+01:00

Vanmorgen reed ik op het gemakje naar Melsbroek. Onderweg sprong een verkeerslicht op oranje. Wat moet je dan doen ???

Ik kon nog stoppen, dus dat deed ik dan ook. Groot was dan ook mijn ontsteltenis toen ik in mijn achteruitkijkspiegel een militair voertuigje zag, waarin een militair kwaad met zijn hand tegen zijn hoofd sloeg en me gek verklaarde. Ik moest er mee lachen, waarbij hij nog kwader werd. Even dacht ik dat hij ging uitstappen, maar dat gebeurde gelukkig niet.

Ik zag hem woedend iets noteren. Was het mijn nummerplaat ? of mijn website ? ik weet het niet. Alleszins heb ik dan ook maar zijn nummerplaat gememoriseerd. Hoe onverdraagzaam kan een mens zijn? Moet hij maar zorgen dat hij meer afstand houdt. Als meneer mijn website genoteerd heeft, kan hij misschien dit lezen en eens nadenken :-)

Aan een oranje licht moet je stoppen en voordien mag je daar echt maar 50rijden, dus geen reden tot boosheid ! Dit moest me toch even van het hart.

Groetjes,

Anja

nog erger dan een off-day in Schaffen

2008-12-10T17:38:00.002+01:00

Vandaag was het militair kampioenschap cross in Schaffen. Doordat ik vorige week af te rekenen kreeg met een verkoudheid, had ik er niet al te veel goeie hoop op. Afgelopen zaterdag deed ik op training een testje over 2000m en die ging niet zoals ik had gehoopt. Het zou dus vandaag erg zwaar worden en dat was het ook. Tactiek van Corinne Debaets was snel starten blijkbaar. Ikzelf moest me beperken tot aanklampen, maar al na een kilometer was het vet van de soep bij mij. Ik moest bij Corinne en Isabelle Sluijsmans lossen en daarna zat er helemaal geen tempo meer in. Ik heb de wedstrijd voor de ploeg van de 15Wing in Melsbroek uitgelopen en met resultaat, want samen met Sophie Christiaens en Maaike Polspoel, en ook nog Inge De Scheemaeker, behaalden we de eerste plaats en dat was toch nog een opsteker.

Een andere opsteker was dat ik 7mannen ook zover gekregen had om over de vlakte van Schaffen te stuiven. En dat was wel tof. De voorgaande jaren kregen we amper mannen mee. Blijkbaar kan ik tegenwoordig beter anderen motiveren, maar bij mezelf is het wel een probleem. Ik zal nu toch echt eens gaan bezinnen wat ik de komende maanden nog zal uitrichten.

De Santa Run in Antwerpen wordt mijn volgende wapenfeit op 19december :-) Daar kan ik incognito lopen hahaha.

Groetjes,

Anja

Drukke week achter de rug

2008-11-15T10:49:00.003+01:00

Eerst had ik toch nog een beetje te kampen met een jetlag van Florida. 's Avonds laat nog grote ogen en 's ochtends met een slaapkop mijn bed uit.

Dinsdag zijn we dan naar Ploegsteert gereden voor een wedstrijd van 8km. De start was al om 11uur dus dat deed zeer. Tonnie was tot bij ons gekomen 's ochtends, maar hij had onderweg wat file gehad waardoor onze timing niet helemaal klopte. Een uurtje voor de wedstrijd kwamen we dan in Ploegsteert aan. Het weer viel tegen, we vertrokken met motregen, maar kwamen aan in een fikse bui. Het gevoel was zoals verwacht (misschien nog iets beter). De eerste twee km kon ik niet echt in het ritme komen, ik hield me dan ook wat rustig in een groepje met enkele andere vrouwen. De eerste twee (keniaansen) waren al snel gaan vliegen. Ik heb dan mijn eigen ritme gezocht en zelfs nog gevonden zodat ik derde werd net onder de 30'. Niet echt goed, maar als ik bekijk wat ik getraind heb de laatste weken, dan mag ik nog tevreden zijn. Johan liep ook mee en was 18de. Ook Tonnie liep mee en gelukkig voor mij was hij nog achter mij.

Het was een leuke dag, want nadien was het een gezellig samenzijn met Jacques Valentin (Asics Europe) en zijn echtgenote Annette. Ook zijn zus Ine en haar echtgenoot Hans waren van de partij. Het was denk ik 10jaar geleden dat ik hen nog gezien had. Samen met Pieter De Smet en Tonnie was het een hele Asics-familie bij elkaar. Zeker voor herhaling vatbaar.

Op donderdag vond op het werk de jaarlijkse korpsmaaltijd plaats naar aanleiding van 15november met toast op de Koning. Steeds wel een leuk samenzijn met lekker eten en veel drinken. Maar aangezien ik met de auto was, heb ik het wijselijk op twee glazen wijn gehouden.

Iedereen van de sportsectie was aanwezig en dat zorgt dan ook voor leuke fotootjes. Steeds profiteren we van de gelegenheid om een foto te nemen, want het gebeurt niet vaak dat iedereen aanwezig is. Op de foto van links naar rechts : Rudi Vandenbergen, Eric Estievenart, ikzelf, Maaike Polspoel (topsporter Mountainbike), Germain Debouvry en Willy Simon. De foto is wel voor de maaltijd genomen :-)

De komende weken probeer ik het trainingsritme toch wat op te drijven zodat ik toch met een redelijke conditie in Schaffen op het militaire kampioenschap aan de start kan staan op 10 december.

Groetjes,
Anja

Op tijd weg uit Florida

2008-11-09T13:50:00.003+01:00

Aangezien er nu een orkaan woedt in de buurt van Cuba, zijn we net op tijd weg uit Florida, want het risico bestaat dat deze orkaan ook het zuiden van Florida kan bereiken.

Het relaas van onze laatste vakantieweek dan :

Nadat we een week Orlando onveilig hadden gemaakt, reden we met onze huurauto zo'n 300km meer zuidelijk naar Ft Lauderdale, iets ten noorden van Miami gelegen. Deze tweede week stond in het teken van rust, maar ondertussen wilden we ook wel wat cultuur meepikken. Zo kregen we de kans om een avondcruise te doen met de Jungle Cruise. Deze boot voerde ons op de rivier langs de vele jet-set huizen met om ter grootste yachten voor de deur. De kapitein zorgde voor de grappige noot onderweg. Via een Amerikaans koppel dat elk jaar naar Florida gaat, kregen we enkele leuke tips om te doen en de beste gastronomische adresjes. Zo kon je heel lekkere vis eten aan een schappelijke prijs bij Catfish Dewey (onthoudt deze naam als je ooit naar Ft Lauderdale reist). Ook zijn er vele restaurants die 2 een lunch aanbieden voor 2 aan de prijs van 1. Verder hebben we naast luieren en eten ook een bezoek gebracht aan de Everglades, waar we met een airboat een tochtje hebben gemaakt die ons tot bij de Alligators bracht. Een leuke uitstap. Ook trainen hebben we af en toe gedaan, maar het viel toch wel tegen omdat we steeds langs de weg moesten lopen heen en terug. Ook de warmte speelde me toch wel parten hierbij.

De terugreis verliep wel met de nodige wirwar. Zo moesten we in Miami eerst de halve vlieghaven rondcrossen omdat de gate veranderd was. (terwijl we op het gemakje aan het eten waren). Daarna moesten we terug uit het vliegtuig omdat de rechtermotor het begeven had. Een vertraging van 90min tot 2hr werd voorspeld waardoor velen al begonnen te panikeren voor de aansluitende vlucht in New York. Wij hadden tijd genoeg dus gingen een koffie drinken. Deze moesten we uiteindelijk heet door onze keel gieten omdat het probleem sneller dan verwacht opgelost was. In New York ging alles goed tot we in het vliegtuig zaten. Bijna 2uur hebben we daar gezeten (eerst om een paperassenwinkel in orde te bregen en daarna omdat we onze slot gemist hadden en dus achteraan in de rij moesten aanschuiven).

Verder heb ik op het kopje rechts foto's enkele foto's bijgeplaatst.

Daarna verliep alles heel goed zodat we een klein uurtje dan voorzien in Brussel aankwamen.

Komende dinsdag loop ik in Ploegsteert de 8km hoewel ik vrees dat de conditie redelijk hopeloos zal zijn.
Groetjes,

Anja

Eindelijk eens wat tijd hahaha

2008-10-31T23:24:00.004+01:00

Wie zegt dat vakantie dient om uit te rusten heeft het wel mis. De afgelopen week hebben we héél weinig tijd gehad hahaha.

De vakantie begon met tropische regen, maar gelukkig werd het zondag veel beter. Warm en zonnig. We hadden een Disneypas gekocht voor 4 dagen en dat moest volstaan voor de 4 parken. Normaal moet je voor Magic Kingdom alleen al twee dagen uittrekken, maar zoveel tijd hadden we dus niet. We stonden bijgevolg elke dag al voor 9 uur aan de ingang van de parken te wachten, maar uiteindelijk bleek alles mee te vallen en hadden we ruimschoots de tijd om elk park te verkennen. We konden alle attracties doen. Maar dat had wellicht te maken met het laagseizoen want in de zomermaanden krijgt Magic Kindom zo'n 90.000 man over de vloer per dag, maar dit keer was er misschien maar een goeie 10 à 20.000 man. De wachttijden aan de attracties vielen dan ook goed mee. We hebben nooit langer dan een half uur moeten wachten. Vanaf dinsdag werd het wel gevoelig kouder, want nog voor het middag was, moest ik van de koude een dikke trui gaan kopen in Planet Hollywood. Dat heb je als de weerman 64° voorspelt en dat je niet weet hoeveel graden Fahrenheit is (16graden dus). Naast : Magic Kingdom, Epcot (waar Johan overigens groen uit de Mission Space kwam, Hollywood studios (waar ik niet in de Tower of Terror durfde) en Animal Kingdom, hebben we ook nog wat cultuur opgesnoven en zijn we een dagje naar Kennedy Space Center geweest. Het was een hele leuke week maar door tijdsgebrek is er van trainen niet veel in huis gekomen hahaha. Omdat de wegen in en om Disney nogal druk zijn, hebben we drie keer op de loopband gelopen en één keer zijn we dan naar het Sportscenter geweest. Daar was het wel heel goed om te lopen, veel basebalterreinen en zelfs een piste, maar helaas niet elke dag beschikbaar omwille van evenementen. Ik heb hier wel van de gelegenheid geprofiteerd om wat langer dan 40minuten te lopen.

Vandaag, vrijdag zijn we dan met de auto van Orlando naar Miami gereden voor onze tweede vakantieweek. Bedoeling is dat we dit keer toch wat meer zullen rusten en trainen. Dus meer nieuws misschien de komende dagen. Ik zal ook wat foto's plaatsen in het vakje foto's rechts.

Groetjes,

Anja en Johan

Vakantie

2008-10-22T20:11:00.001+02:00

Na een mentaal en fysiek zwaar seizoen zijn we aan vakantie toe. Morgen vertrekken we voor twee weken naar Florida. Ik kijk er echt naar uit en probeer van ginds af en toe wat nieuwtjes te plaatsen.
Groetjes,
Anja

Pfffffffft ...

2008-10-20T19:11:00.008+02:00

Een dikke week is het nu geleden dat ik in Eindhoven de marathon liep en sindsdien heb ik terug zo'n twee keer gelopen. De hele week had ik last van pijnlijke bovenbenen en bijgevolg kon ik me enkel bewegen tot buikspieroefeningen op het werk. Afgelopen zaterdag trok ik dan voor het eerst terug de loopschoenen aan en het werd een ware martelgang van bijna een half uur. Vandaag stond op het werk dan het wekelijkse duurloopje in Hofstade op het programma. Daar waar ik vorige maandag nog met de fiets meehobbelde, kon ik vandaag toch al 50minuutjes meelopen. Het ging weliswaar niet zo goed, want op het einde kreeg ik opnieuw last van de bovenbenen en de knie. Ik zal dus de komende vakantie in Florida goed kunnen gebruiken om verder uit te rusten. Op de foto's van Eindhoven kan je zien hoeveel ik afgezien heb.

Verder heb ik vorige vrijdag eens goed gek gedaan. Via de website http://www.dannydemunk.nl/ kon je kaarten krijgen voor de perspresentatie van zijn nieuwe cd in Amsterdam. Ik vond dat nogal ver om de trip te maken, maar Peggy Van Thillo uit Beerse liet via de site weten dat ze wel wilde gaan indien er iemand mee ging. Wij dus in een gekke bui met de trein naar Amsterdam. Het werd een leuke ervaring met een privéconcertje voor 100 man. Met de volgende foto als gevolg. Alleen jammer van de security op de achtergrond.

Groetjes,

Anja

Mijn vierde marathon is een feit

2008-10-12T19:21:00.002+02:00

Daar waar ik enkele weken geleden nog twijfelde of ik zou starten in Eindhoven, ben ik nu blij dat ik het gedaan heb. Bart Verschoren was haas van dienst en ik wilde toch nog proberen om te vertrekken voor een tijd van onder de 2h40'. De eerste helft ging verbazend goed, heel anders dan enkele weken geleden. Halfweg kwamen we door om 1h19'19" en nog steeds ging het goed. Tot ik na 25km plots problemen kreeg met mijn maag. Telkens ik gedronken had, bleef dat lange tijd zwaar liggen. Ik moest Bart dan ook vragen om trager te lopen. Zo kon Alemitu Bekele van ons weglopen. Tussen 35 en 40km moest ik nog wat tijd toegeven, maar ik ben blij dat ik de wedstrijd kon uitlopen. Mijn eindtijd van 2h43'06" was net iets beter dan in Antwerpen dit jaar. Maar eigenlijk was ik niet meer met de tijd bezig aangezien ik zo'n kwakkelende voorbereiding had. Op het einde was ik echt wel helemaal leeg en tot een paar uur later kon ik amper drinken of eten binnenkrijgen. Bart ben ik ontzettend dankbaar omdat hij de hele tijd bij mij is gebleven.

Johan van zijn kant liep dit keer zijn eigen marathon. Hij twijfelde om te vertrekken met de groep 2h26' maar besloot uiteindelijk om met de groep van 2h30' mee te gaan. In het begin voelde hij zich heel goed en hij kwam 1h14'30" door halfweg. Rond 25km kreeg hij het voor het eerst moeilijk, maar kon zich daarna herpakken. Wel verloor hij nog tijd tussen 35 en 40km maar uiteindelijk finishte hij in 2h30'37". Dus ook hij was heel tevreden.

Nu gaan we allebei rusten en binnenkort vertrekken we op vakantie naar Florida voor twee weken. Voor mij zal deze marathon allicht de laatste geweest zijn want 3maanden van voorbereiding viel me dit keer vooral mentaal heel zwaar. Wel zal ik misschien nog wat wegwedstrijden blijven lopen.

Groetjes,

Anja

Eindelijk even tijd...

2008-10-03T20:33:00.002+02:00

Eerst en vooral even een verslagje van de verjaardagsuitstap voor mijn vader's 75ste verjaardag. Omdat dit jaar mijn moeder ook 70 geworden was en ze in november 45 jaar getrouwd zullen zijn, wilden we iets speciaals doen. We hadden maanden gezocht en uiteindelijk besloten om een boottocht te doen in 's Hertogenbosch (Nederland). Het was al een aangename verrassing omdat we gingen varen en door het schitterende weer werd het een heel leuke dag. De toch ging van 's Hertogenbosch naar het stadje Heusden en weer terug. In Heusden (een vestingstadje) konden we dan een kleine twee uur rondlopen. Omdat Niels niet mee kon gaan, omwille van het voetbal, besloten we om de avond af te sluiten in Duffel op restaurant. Heel leuk en zeker voor herhaling vatbaar. Ik probeer de komende dagen nog enkele foto's te plaatsen van onze uitstap.

Maandag vertrok ik naar Koksijde voor een weekje stage met de militaire ploeg. Bedoeling was om mezelf even terug te vinden na mijn slechte periode van twee weken terug. Als het nu zou mislopen, dan was de marathon ook finito. Gelukkig draaide het anders uit en kreeg ik de laatste dagen het goeie gevoel een beetje terug. Misschien ben ik wel sterker geworden door die slechte dagen. Vooral woensdag was wel een speciale training. Omdat het aan zee stormde, besloten we de duurloop van 2u met de wind in de rug te doen. Roger zou ons (Danny met de fiets, Harry en ik) dan oppikken na 2uur. Het was heel leuk, je gewoon laten leiden door de wind. Voor Danny iets lastiger want hij moest constant remmen met de fiets. Zij remblokjes waren achteraf dan ook versleten. Na 1h53' waren we intussen gevorderd van Koksijde tot voorbij Middelkerke toen ik eens een blik naar de zee wierp. Boven de zee zag alles zwart en de bui zou niet lang meer op zich laten wachten. Gelukkig was Roger onderweg. Tot we na net geen twee uur plots de hele onweersbui over ons heen kregen. de aangename zeebries in de rug werd vervangen door ijskoude regen en koude wind met een lichaamsscrub van het zand erbij. 6lange minuten verder kwam Roger eindelijk tevoorschijn en een half uurtje later konden we opwarmen onder de douche. Een mens kan toch gewoon pech hebben.

Verder heb ik gisteren nog een pistetraining afgewerkt en die heeft me toch een goed gevoel gegeven, zeker na die duurloop van woensdag. Dus ik zie het de marathon terug wat positiever tegemoet.

Groetjes,

Anja

Tijd voor een beetje ontspanning ...

2008-09-27T13:28:00.003+02:00

Wat moet je doen als de wedstrijden niet verlopen zoals je wilt ? Wat als ook de trainingen moeizaam verlopen ? Inderdaad ... Ontspannen. En dat is wat we donderdag gedaan hebben. Sinds de 1/2 marathon vorige week draaide het niet echt. Dinsdag moest ik de training onderbreken zodat ik onmiddellijk naar de dokter ben gegaan om mijn bloed te laten onderzoeken. Zoals verwacht was er weer niks aan de hand, maar volgens de kinesist zat mijn rug volkomen vast (dit had ik ook al gemerkt) en misschien had ik wel een kou opgelopen op mijn rugspieren, temeer omdat ik steeds tussen mijn schouderblaren pijn had zou dit wel eens kunnen kloppen. Ik had dan ook op 14september op de opendeurdag in Melsbroek de hele dag in de wind gestaan en rondgelopen. Een stevige en pijnlijke massage later voel ik me al stukken beter. Het euvel is nog niet helemaal verdwenen, maar ik zie het al veel minder somber in.

Zoals ik al zei was er donderdag dus tijd voor ontspanning. Als "Ciske de rat - de musical" naar Antwerpen komt, mag je die kans toch niet laten liggen :-). Ik was al een keer gaan kijken vorig jaar in Nederland, maar dit keer gingen ook mijn ouders mee. Het werd een onvergetelijke avond. Ik was heel snel geweest met het bestellen van kaarten zodat we op rij 2 zaten. Het was ook Belgische Première zodat er ook tal van BV's aanwezig waren. Helaas had ik geen vip-kaarten. Vanop rij 2 beleef je zo'n spectakel toch helemaal anders dan ergens boven in de zaal. Je ziet echt de uitdrukkingen op de gezichten van de acteurs/zangers en je ziet hoe ze helemaal in de voorstelling opgaan. De interactie tussen de kleine en grote Ciske is fantastisch en ik heb van de eerste tot de laatste minuut genoten. Ook mijn ouders vonden het een hele mooie musical. Johan ben ik dankbaar omdat hij zich een tweede keer heeft opgeofferd om met me mee te gaan. En Danny ? Tja dat is jeugdsentiment hee en ik moet zeggen dat hij er niet is op achteruitgegaan. Beoordeel zelf de foto van zijn nieuwe CD hahaha.

Nu ik dus een lekker ontspannen heb, kan ik er volgende week hopelijk toch nog een goeie trainingsweek aan breien met de militaire ploeg in Koksijde en de mentale batterijen eens goed opladen zodat ik alsnog een goeie prestatie kan neerzetten in Eindhoven.

Groetjes,
Anja

HAPPY BIRTHDAY !!!

2008-09-22T19:27:00.002+02:00

Vandaag is mijn vader, Lucien Smolders, 75 jaar oud geworden. We hebben voor deze gelegenheid komende zondag met het hele gezin nog iets speciaals gepland, maar dat moet nog even geheim blijven. Bij deze wil ik hem een heel gelukkige verjaardag wensen en nog veel gezonde jaren erbij !!!

xxx

Anja & Johan

Verlengd weekend

2008-09-20T14:28:00.002+02:00

Gisteren had ik een extra dagje verlof gekregen. De kolonel (Flamang) van Melsbroek had iedereen vrijaf gegeven ter ere van de succesvolle opendeurdag van vorig weekend. Ik was hem hier heel dankbaar voor omdat dat extra dagje goed van pas kwam om verder te bekomen van mijn off day van donderdag in Bornem. Vandaag is een rustdag ingebouwd om te bekomen, want gisteren was nog een marteling op training.

Intussen waren Johan en ik gisteren ook precies 11jaar getrouwd. Het grappige is dat 11 jaar geleden 19september ook op een vrijdag viel. Gevierd hebben we niet, want Johan was het zelfs vergeten :-(

Groetjes,
Anja

Lijdensweg door Bornem

2008-09-18T20:38:00.004+02:00

Vandaag trok ik naar Bornem voor het militaire kampioenschap 1/2 marathon. Bedoeling was om eens goed te testen voor de marathon van Eindhoven over drie weken. De afgelopen dagen kreeg ik echter af te rekenen met hoofdpijn, wellicht een gevolg van de 12uren rechtstaan afgelopen zondag op de opendeurdag in Melsbroek en vandaag werden de gevolgen nog maar eens pijnlijk duidelijk. In de beginfase ging het nog redelijk, maar al gauw was mijn hartslag tot boven de 180 gestegen. Eigenaardig, want als ik nog vermoeid zou zijn, zou mijn hartslag juist laag moeten zijn. Steeds bleef die hartslag naar 185 gaan, zelfs wanneer ik vertraagde. Intussen had Isabelle Sluijsmans me bijgehaald en moest ik haar ook meter per meter laten weglopen. Het werd dan ook een lange lijdensweg. Ik kwam aan in 1h20' en dat stemde me niet gelukkig. Met de tweede plaats kan ik me nog verzoenen, maar de tijd viel dik tegen. Mijn eerste reactie was dan ook dat ik de marathon van Eindhoven beter zou kunnen cancelen. Maar ondertussen heb ik alles eens goed laten bezinken en ook eens met Tonnie gebeld en ik veronderstel dat ik misschien zondag een lichte zonnesteek heb opgelopen in Melsbroek. Vandaar ook mijn hoofdpijn van de afgelopen dagen en wellicht ook mijn hoge hartslag van vandaag. De komende dagen zal ik proberen goed te rusten zodat ik er nog een paar goeie trainingsweken aan kan koppelen. Hopelijk word ik nu niet ziek, want dan is het marathonavontuur in Eindhoven zeker afgelopen. Johan van zijn kant liep vandaag buiten wedstrijd mee in Bornem. Hij liep zijn eigen wedstrijd en werd derde achter Gino Van Geyte en Stefan Lambert in 1h09'57". Hij was er wel heel tevreden mee en voor hem was dit wel een goeie test in functie van Eindhoven.

Verder waren we met een ploegje van Melsbroek afgezakt naar Bornem. De anderen (Alain, Pascal, Stef en Dirk) hadden als doel tussen de 1h40' en 1h45' aan te komen en slaagden erin zich te overtreffen. Het is fijn dat ik toch enkele mensen kan motiveren om boven zichzelf uit te stijgen. Alleen wil het bij mezelf niet zo goed lukken. Op training ging het vorige week wel heel goed dus moet ik er maar vanuit gaan dat het gewoon een samenloop van omstandigheden is na de zware stage en de opendeurdag. Hopelijk kan ik de komende dagen wat beter nieuws melden.

Groetjes,

Anja

PS : ondanks mijn tweede plaats mag ik me nu kersvers militaire kampioen noemen bij de masters. Dit ondanks het feit dat ik vooraf nog protesteerde omdat ik me als seniore had ingeschreven, maar mijn geboortedatum heeft er dus anders over beslist, helaas.

Intussen ...

2008-09-15T21:31:00.004+02:00

Heb ik er een paar goeie trainingsweken opzitten. De afgelopen week zat ik in Koksijde op stage met de militaire ploeg. Ik kon er vooral enkele goeie trainingen afwerken met Harry Vanloon. Hij traint voor de marathon met de militaire ploeg op 12 oktober in Italië en zijn tempo leunt bij het mijne aan. Ook liep ik op vrijdag nog een lange duurloop van 35,5km af aan een kleine 14Km/hr gemiddeld dus het zit wel goed. Serge Beckers (de ploegkapitein van de ploeg) offerde zich op om ruim 2h30' in de regen met ons mee te fietsen zodat we ons drinken niet zelf hoefden mee te zeulen. Een hele opluchting. De opeenvolging van zware trainingen op donderdag, vrijdag en zaterdag viel niet mee, maar er was geen andere oplossing omdat ik gisteren moest opdraven in Melsbroek voor de opendeurdag. We werden ingezet voor de veiligheid naast de vliegtuigen om te zorgen dat het publiek niet over de hekken kon klauteren. Zo konden we wel enkele demonstraties van heel dicht volgen. De interventies per helikopter van de federale politie waren wel spectaculair. Maar van 8uur 's morgens tot 7uur 's avonds op de benen staan is wel net iets té lang. Door de wind en de zon was ik dan ook nog eens stevig verbrand in mijn gezicht en vandaag kei stijf. Gelukkig mag ik de komende dagen even afbouwen want op donderdag loop ik in Bornem het militair kampioenschap halve marathon mee. Dat zal een goeie test zijn in voorbereiding op de marathon van Eindhoven.

Kippenvel !!!

2008-08-24T22:26:00.003+02:00

Gisteren zat ik, zoals wellicht elke atletiekliefhebber, voor de tv naar het hoogspringen te kijken. Wat hebben we genoten van "Gouden Tia" ! Johan en ik kregen echt tranen in de ogen en koude rillingen. Natuurlijk ook de 4 x 100 en de 4 x 400 niet te vergeten. Echt enkele hoogdagen voor de atletiek. Eigenlijk mag het niet, maar wat was ik blij dat Blanca Vlasic na haar danspasjes het goud verloor. Maar ja, blijkbaar speelt het belgengevoel nog mee hahaha. Maar ... Petje af dus vooral voor Tia en Wim, ik ben echt heel blij voor hun.

Verder gaat het intussen met mij redelijk. De laatste week toch enkele zware trainingen afgewerkt met lange tempo's. Zo heb ik afgelopen donderdag nog 4 x 10' gedaan en vandaag 7 x 4' in mijn duurlopen. Nadat ik gisteren een duurloop van 30km had gedaan, was het vandaag wel vrij zwaar. Maar morgen staat een recuperatiedagje gepland met een duurloopje met de werkmakkers in Hofstade. Daarna kan ik er weer drie dagen invliegen.

Groetjes,

Anja

10 Mijl in Middelkerke

2008-08-19T19:30:00.002+02:00

Omdat ik afgelopen weekend een wedstrijd nodig had, had ik besloten om mee te doen aan de 10mijl in Middelkerke. We vertrokken met de mobilhome al vanaf zaterdag samen met mijn schoonouders. Al een belevenis op zich.

Johan had vorige week besloten om niet te lopen omdat het te kort op het wk duathlon kwam. Maar zondag besliste hij dan om toch te starten, maar gewoon te joggen. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik hem na een goeie 2km plots in mijn groepje zag lopen. Ik moet zeggen dat dit geen mentale opsteker is als hij dan vooraf zegt om te gaan joggen. De wedstrijd werd volledig gelopen op de zeedijk met vertrek en aankomst aan het casino van Middelkerke. Dan moest er 2,7km naar Westende gelopen worden om daar dan 180° te draaien en weer terug te lopen. Zo stonden er 3 ronden geprogrammeerd. De wind blies in de start in het nadeel en voor de aankomst in het voordeel dus. Ik was er eerst wel blij om, maar achteraf bekeken was het misschien beter andersom geweest. De bevoorrading gebeurde allemaal in de tegenwind zodat ik al snel in de meewind een verhit hoofd kreeg. Uiteindelijk won ik gemakkelijk bij de dames in een tijd net boven het uur. Met de tijd was ik niet helemaal tevreden. Maar volgens mijn hartslag heb ik toch stevig doorgelopen. Johan moest, al joggend, onderweg een paar keer op mij wachten. Nu, twee dagen later, heb ik er al mijn volgende pistetraining op zitten en die ging dan weer verbazend goed. Gelukkig offerde collega-militair Tom Cammaerts zich op om stukjes mee te lopen. Het positieve is wel dat ik de wedstrijd van zondag blijkbaar wel goed verteerd heb.

Nu staan enkele zware weken op het menu waarbij ik toch wel wat kilometers wil maken.

Groetjes,

Anja

Johan 20ste op WK in Geel

2008-08-12T20:20:00.006+02:00

Afgelopen zondag heeft Johan deelgenomen aan het WK duathlon in Geel. Het werd, naar eigen zeggen, zijn laatste internationale selectie. Na 18km lopen, 74km fietsen en opnieuw 9km lopen werd hij uiteindelijk 20ste. Hij was hier wel tevreden mee. Johan was behoudend gestart en sloot de eerste run als 26ste af. Bij het fietsen kreeg hij in het begin even af te rekenen met opkomende kramp, maar gelukkig zette die zich niet door zodat hij door een gelijkmatig tempo (40km/Hr) enkele plaatsjes kon opschuiven (20ste). Deze positie gaf hij niet meer af zodat hij zijn vierde WK met een twintigste plaats kon afsluiten. De foto's zijn met dank aan de familie Boonen.

Groetjes,
Anja

Mijn trainingsmaatje out voor de marathon

2008-08-08T22:59:00.002+02:00

De laatste weken had ik op het werk een vaste trainingsmaat (Joël Reyniers) voor mijn pistetrainingen gevonden. Hij was ook van plan om in Eindhoven te starten, maar een ongeval met de moto een paar dagen geleden heeft roet in het eten gegooid. Hij heeft enkele tenen gebroken waardoor hij er lange tijd zal uitliggen. Ik wens hem bij deze van harte beterschap.

Verder heb ik de indruk dat het eindelijk begint te draaien op training. Vorig weekend zijn we naar Nederland afgereisd om bij Tonnie een lange duurloop te doen. Intussen zit ik al aan 30km en dat ging heel goed. Ook op piste is er behoorlijk beterschap in zicht. Af en toe (zoals woensdag) speelt de warmte me toch wel een beetje parten. Komend weekend staat nog een duurloop van 32km op het menu en zondag nog een fartlek en dan ben ik toe aan een rustweek. Op 17 augustus loop ik dan in Middelkerke mee op de 10mijl.

Johan van zijn kant was deze week aan een rustige week toe omdat hij nu zondag deelneemt aan het WK duathlon in Geel. Conditioneel mag hij zeker niet klagen denk ik en de lange afstand (18lopen - 74 fietsen - 9 lopen) en niet-stayeren, zullen zeker in zijn voordeel spelen. Ik ben benieuwd. Ik zal evenwel niet gaan supporteren omdat ik geen zin heb om daar een paar uur in het slechte weer te gaan rondlopen om daarna weer slechter te herstellen.

Meer nieuws na zondag,

Groetjes,
Anja

Afscheid van Ben Bellekens

2008-07-22T20:14:00.006+02:00

Johan heeft zondag in Aarschot aan de triathlon meegedaan. Zijn zwemmen was, zoals gewoonlijk niet zo best, maar het fietsen ging goed (hij had de 8ste fietstijd in totaal) en met een tweede looptijd van alle deelnemers kon hij toch nog oprukken naar een 24ste plaats. Deze prestatie was al stukken beter dan het Bk duathlon in Kortrijk enkele weken geleden. Hij kijkt dan ook al met wat meer vertrouwen uit naar het WK duathlon in Geel in augustus.

Vandaag ging ik naar de begrafenis van Ben Bellekens, zelf ook ooit atleet geweest bij Duffel AC en daarna ook vaak nog betrokken bij organisaties van de club. Ben bleef steeds al onze prestaties volgen en was altijd goed gezind en vriendelijk en zo zal ik hem ook herinneren. Ben werd 65 jaar oud.

Intussen ben ik begonnen met de voorbereiding op de marathon van Eindhoven 12 oktober. Mijn pistetraining vandaag van 7 x 1000m ging niet super, maar ik haalde met een slecht gevoel gemakkelijk de vooropgestelde tijden. Zo slecht gaat het dus niet. Alleen is het jammer dat ik de laatste tijd op training nooit eens echt een goed gevoel heb. Ook vandaag voelden mijn benen de hele training zwaar aan, maar er stond ook behoorlijk wat wind. Ik panikeer evenwel nog niet en hoop dat de komende weken het goeie gevoel eindelijk eens zal terugkeren.

Groetjes,

Anja

Martelgang in Voorthuizen

2008-07-17T19:44:00.002+02:00

Gisteren was mijn eerste echte wedstrijd terug sinds de marathon in Antwerpen en na mijn blessure aan mijn voet niet lang erna.

Ik moest niet veel verwachten, maar je probeert het toch altijd zo goed mogelijk te doen. De start was naar mijn gevoel verschroeiend hard zodat ik na een kilometer al tegen de limiet aan het lopen was en ik kan je verzekeren : dan duren 10km lang, héél lang. Ik wilde er dan ook al snel de brui aan geven. Ik kon bij niemand aanpikken en voelde mijn benen steeds meer leeg worden. Toch heb ik de wedstrijd uitgelopen. 36'36" was mijn eindtijd en een tiende plaats het resultaat. Ik mag hier niet tevreden mee zijn, maar ik kon gewoon niet beter. Een voordeel is wel dat ik nu weet hoe ver ik sta (en dat is heel ver achter), zodat de trainingen ook daaraan kunnen aangepast worden. Gelukkig ligt het doel - Eindhoven op 12 oktober - nog een eindje weg zodat ik me de komende weken kan herpakken.

Johan staat zondag aan de start van de triathlon in Aarschot.

Groetjes,

Anja

drukke driedaagse

2008-07-06T22:47:00.005+02:00

De afgelopen dagen waren behoorlijk druk. Johan had via Studio Brussel twee tickets gewonnen voor Werchter afgelopen donderdag. Omdat hij zich had opgeofferd enkele weken geleden om met mij mee te gaan naar de musical Tarzan in Scheveningen kon ik hem nu ook niet in de steek laten en het viel me niet tegen. Mijn geduld werd weliswaar zwaar op de proef gesteld aan de ingang, maar uiteindelijk werd het wel beloond. Helaas barstte er een onweer los tijdens Mika zodat we die al schuilend moesten aanschouwen. De regen bleef aanhouden, maar Lenny Kravitz wilde ik niet missen. Het werd een ongelooflijke ervaring, want hij was grandioos. Hoe hij het publiek bespeelde en in alles mee betrok, het was kei goed. REM achteraf moest al heel wat uit de kast halen om beter te doen, en dat lukte niet echt. Omdat ze veel nieuwe nummers speelden en er na elk liedje slechts een schamele "thanks a lot" aan het publiek uitkwam, was voor mij de lol na een uur er wel af. Een vermoeiende maar leuke ervaring rijker dus.

Op zaterdag was er dan het bk duathlon in Kortrijk. We reisden af met de mobilhome, maar het werd voor Johan een kalvarietocht. Na een matig eerste lopen, miste hij net de aansluiting bij een groepje voor het fietsen. Aangezien er mocht gestayerd worden geraakte hij in zijn eentje niet meer terug. Hierdoor verspilde hij wel heel veel krachten, die hem dan in het afsluitende loopgedeelte zuur opbrachten. Het gevolg was een ontgoochelende 12de plaats. Misschien zat het griepje van twee weken terug en Werchter nog in de benen ? Wat mij betreft, had hij in deze omstandigheden beter opgegeven, maar de aard van het beestje besliste er anders over.

Mijn beurt op zondag dan. Ik was aangezocht om aan te treden in een dreamteam voor de trio-triathlon. Omdat we op zaterdag toch al in Kortrijk moesten zijn, kwam dit mooi uit en konden we er meteen een weekend van maken. Chantal Duck zou het zwemmen voor haar rekening nemen en Sharon Vandromme het fietsen. Ikzelf moest 3,5km lopen. Of wat dacht je ? ik zwemmen of fietsen ? Neen bedankt :-)

Het werd een leuke ervaring. Chantal kwam als 17de uit het water, waarna Sharon het gat met de achtervolgers mooi uitdiepte. Ik kon vertrekken in ongeveer 10de positie. Enkelen kon ik nog terugpakken en in totaal werden we 4de ploeg bij de trio's en eerste damestrio. Voor mij was het de eerste wedstrijd na de marathon en het was goed om eens een korte wedstrijd te doen. Ik heb dan ook stevig afgezien, maar ik hou er wel een goed gevoel aan over. De foto is helaas mislukt, Johan (fotograaf van dienst) is hier duidelijk niet zo goed in.

Groetjes,

Anja

Planning

2008-06-28T21:13:00.003+02:00

Gisteren hadden we op het werk een sessie windsurfen georganiseerd in Oostende. Het werd een leuk dagje en blijkbaar verleer je windsurfen niet echt meer, ook al heb je het al jaren niet meer gedaan.

Intussen is er ook een nieuwe marathon gepland en het wordt : Eindhoven op 12 oktober. Als alles goed gaat, zal Bart Verschoren voor me hazen en zal Johan zijn eigen wedstrijd lopen. Ik ben dan ook nu nog steeds aan het opbouwen zodat ik half juli met de voorbereiding kan beginnen. Volgende week zondag doe ik in Kortrijk mee aan de trio-triathlon. We maken er dan een weekend van omdat Johan op zaterdag het BK Duathlon mee doet. Johan heeft zich ook al ingeschreven voor de Ironman in Nice volgend jaar in juni. Wellicht wordt daaraan dan ook ineens een vakantie aan gekoppeld met de mobilhome.

Groetjes,

Anja

Emotioneel Afscheid van Tom Compernolle

2008-06-23T17:39:00.003+02:00

Vanochtend vroeg reed ik naar Torhout voor de uitvaartplechtigheid van Tom Compernolle. Ik was vroeg vertrokken omdat ik heel veel volk verwachtte. Het werd een heel emotioneel afscheid, waarbij heel veel mooie herinneringen naar boven kwamen aan Tom van stages en wedstrijden. En het verhaal van Veerle van een stage in Portugal, waarbij Tom achter de toog van de crèmerie kroop om zelf de bollen te scheppen, zorgde ervoor dat ik in de kerk huilde en lachte tegelijk. We zullen ons Tom herinneren als degene die altijd voor sfeer zorgde. Met Tom erbij was je er zeker van dat het leuk ging worden. Ik zal vooral met plezier terugdenken aan de stages in Portugal, Zuid-Afrika en St-Moritz, maar ook aan de Ek's en Wk's cross waar hij ook vaak bij was. Ik heb gewoon het geluk gehad om Tom vaak te mogen meemaken.

We zullen zijn grappen en grollen erg missen.

Tom, we zien elkaar weer !

Anja

In memoriam Tom Compernolle

2008-06-17T13:10:00.004+02:00

Toen ik gisteravond een berichtje kreeg van Jesse Stroobants met de mededeling dat Tom Compernolle verongelukt was, zat ik als aan de grond genageld. Amper twee weken na de Benny Vansteelant-memorial en net nadat ik diens boek had uitgelezen, sloeg dit bericht in als een bom. Ik heb Tom altijd gezien als een vrolijke kerel en heb hem vaak mogen meemaken tijdens stages en wedstrijden. Tom was altijd een gangmaker, je kon altijd zeker zijn van ambiance als hij erbij was.
We zullen hem missen.
Mijn deelneming gaat vooral uit naar de familieleden en in het bijzonder zijn ouders, die voor de tweede keer in enkele jaren een zoon verliezen.
Eens te meer worden we met onze neus op de feiten gedrukt dat het allemaal zo snel afgelopen kan zijn en dat je eigenlijk gewoon moet genieten van elke dag.

Groetjes,
Anja

Benny Vansteelant memorial in Torhout

2008-06-02T21:10:00.004+02:00

Gisteren stond Johan aan de start van de wereldbeker duathlon "Memorial Benny Vansteelant" in Torhout. Daar waar het normaal lopen, fietsen, lopen is, werd het gisteren een beetje zwaardere met : 10km lopen, 30km fietsen, 5km lopen, 30km fietsen en tot slot 5km lopen. De wedstrijd goed indelen was dus de boodschap.

Johan kwam na het eerste lopen binnen als 14de in de buurt van Koen Maris. Bij het eerste fietsen moest hij wel enkele plaatsen toegeven, maar bij het tweede lopen kwam hij weer als 15de de wisselzone binnen. De tweede 30km fietsen zag er stukken beter uit dan de eerste en hij kwam als 14de binnen, op enkele luttele seconden van Koen Maris. Zoals steeds is Johan een beetje een diesel en hij liep dan ook vlotjes de wisselzone uit. Om met een sterke laatse 5km nog op te rukken naar de 11de plaats. Hij werd hiermee 6de belg en klopte voor de tweede maal dit seizoen Koen Maris. Johan was hiermee wel tevreden. Hopelijk wordt deze prestatie bij de bond als voldoende gezien om in augustus mee te doen aan het WK lange afstand in Geel. Aangezien Geel lange afstand is, komt Johan's dieseltje goed tot uiting. Dus het is nog even afwachten.

De wedstrijd werd outstanding gewonnen door Joerie Vansteelant, voor Bart Aernouts en Jurgen Dereere.

Ikzelf heb de afgelopen week de trainingen wat kunnen opdrijven, maar voel wel nog wat pijn in mijn voet waardoor ik nog steeds bang ben om een andere blessure op te lopen. Ik probeer dan ook rustig op te bouwen.

Een nieuwtje is dat ik vandaag officieel "Master" geworden ben. Ik wil al wel melden dat je mij niet zal zien op masterskampioenschappen. Dat is een keuze die ik 20jaar geleden al heb gemaakt.

Groetjes,
Anja

Uitslag: Memorial Benny Vansteelant

Weekje teambuilding overleefd

2008-05-25T18:51:00.003+02:00

Afgelopen week heb ik 4dagen doorgebracht in Marche-en Famenne. Met 15waren we voor de teambuilding en het was leuk, maar wel fysiek zwaar. Voor mij kwam dit goed uit omdat ik toch nog herstellende ben van mijn voetblessure. De nadruk werd gelegd op oriëntatie waar veel wandelen (lopen) aan te pas kwam. Zo stond maandag een wandeling van 20km op het menu, maar gezien het feit dat we ruim 5uur onderweg geweest waren, veronderstel ik dat het nog meer was. De rest van de week was het oriëntatie met kompas en Gps. Wel leuk want je leert er toch wel van bij. Ook een fietstochtje van 25km was een leuk tussendoortje omdat het parcours nogal selectief was. Ik heb de oriëntatiewandelingen met mijn bergschoenen afgehaspeld zodat ik geen last had van mijn voet. Meerdere stukken heb ik gelopen zodat ik toch ook mijn conditie op peil heb gehouden. Een ochtend hebben we ons mogen uitleven met het bouwen van een schuilplaats in het bos. Het was dus een zware, maar leuke week. Zeker voor herhaling vatbaar, hoewel mijn collega's er misschien anders over denken :-)

Misschien mag ik de volgende keer niet meer mee hahaha

Een wedstrijd is nog niet direct gepland, want ik kan dan al wel terug bijna een uurtje lopen, maar pijnloos is het nog niet. Johan doet volgende week wel mee aan de Memorial Benny Vansteelant in Torhout.

Groetjes,

Anja

Voorspoedige revalidatie

2008-05-15T20:57:00.002+02:00

Ondertussen zijn we alweer een week verder en mijn blessure evolueert uiterst positief. Sinds woensdag 7 mei heb ik me voornamelijk beziggehouden met aquajoggen en fietsen en deze bewegingen hadden een gunstig effect op mijn voet. De zwelling verminderde snel en de oefeningen en behandelingen bij kinesiste Lieve hebben ervoor gezorgd dat ik pijnloos kan rondwandelen. Maandag heb ik dan anderhalve kilometer gestrompeld. Het deed wel even raar om terug op vaste bodem te lopen maar ik ben weer vertrokken. Woensdag al bijna 3km en vandaag toch al 20' gelopen. Pijnloos is het niet, maar volgens de kiné kan dat ook weinig kwaad. Ik ben enkel bang dat ik een andere blessure zal oplopen door anders te lopen omdat ik nog pijn voel. Vandaar dat ik het toch maar voorzichtig blijf doen en de looptrainingen nog beperk.

Ook heb ik nu beslist om volgende week toch mee te gaan op teambuilding met het werk naar Marche-en Famenne. Ik kijk er echt naar uit en hoop dat het weer een beetje meevalt.

Voor Johan staat dit weekend zijn eerste duathlon op het menu in Wevelgem.

Groetjes,
Anja

Intussen ... vanuit de lappenmand ...

2008-05-05T19:59:00.002+02:00

Vandaag ging ik naar het militaire hospitaal in Neder-over-heembeek voor rx en een echo van mijn voet. Gelukkig vond ik mijn ouders bereid om chauffeur te spelen, want rijden met de auto lukt nog niet met mijn voet. Na onderzoek bleek er gelukkig niks gescheurd of gebarsten. Het is dus een serieuze verstuiking. Intussen heeft mijn hele voet ook alle kleuren van de regenboog gekregen. De dokter op het werk waarschuwde evenwel dat het altijd mogelijk is dat er minuscule scheurtjes zijn die door het vocht in mijn voet niet zichtbaar zijn en dat ik dus nog wel even zal moeten rusten. Vanaf woensdag begin ik met kiné en de komende dagen zal ik ook met aquajoggen beginnen, want daar had ik de afgelopen week weinig zin in. Ik wilde eerst duidelijkheid over de aard van het letsel.

Verder was ik van plan om 19mei een weekje teambuilding mee te doen op het werk. Ik keek er echt naar uit, maar de dokter heeft me afgeraden om mee te gaan, temeer omdat overbelasting de kans vergroot om te hervallen, jammer.

Johan liep gisteren in Melsele mee de 10km op de aardbeienfeesten en werd verdienstelijk 2de.

Groetjes,

Anja

Wellicht weken out !

2008-04-30T19:57:00.002+02:00

Vandaag zijn we naar Eupen afgereisd voor de traditionele aflossing Etienne Gailly. Doordat ik de afgelopen week niet veel getraind heb, ging ik het rustig aan doen. Helaas was het lot me vandaag niet zo goed gezind en heb ik na een kleine 2km mijn voet stevig verzwikt. Verder lopen was uitgesloten omdat ik onmiddellijk een zwelling voelde. Omdat ik me op het laagste punt bevond moest ik ook nog eens helemaal terug pikkelen. Zelfs iemand laten opbellen was uitgesloten, want Danny Schuermans, die zich daar in de buurt bevond, had met zijn gsm geen bereik. Bij de rode kruis post bleek dat mijn voet al behoorlijk gezwollen was. Waarschijnlijk is mijn gewrichtsband gescheurd en misschien is er een barstje in mijn voet. Meer duidelijkheid zal wellicht pas volgen volgende week, wanneer ik in het militaire hospitaal een echo en rx heb laten nemen. Intussen is mijn voet ingetaped en kan ik niets anders doen dan rusten, helaas. Ik vind het heel jammer voor de ploeg die nu niet meer kon verder lopen, waardoor een klassement uitgesloten was.

Groetjes,
Anja

enkele foto's van Antwerpen

2008-04-28T18:37:00.002+02:00

Foto 3 = Erik Caluwaerts liep in de beginfase met ons mee, maar na halfweg ging hij er vandoor met een groepje. Op een km of 5 van de aankomst haalden we hem op onze beurt in, waardoor ik terug een beetje moed kreeg. Hij ook wel denk ik, want hij kon zijn wagonnetje terug aanpikken en in precies dezelfde tijd als ons finishen. Hij verpulverde wel zijn record.

Groetjes,

Anja

En dan nu ... Reklame :-)

2008-04-24T23:02:00.003+02:00

Een collega van mij, Joël Reyniers, werd enkele weken geleden Wereldkampioen en dit in een sport die voor de meeste mensen nogal onbekend is : Mushing, racing met Siberische Husky. Het is een echte wintersport zoals je op de foto kan zien en dat maakt het nog eens extra straf dat hij als klein belgje wereldkampioen werd. Ik weet wat hij ervoor doet en hoeveel opofferingen hij ervoor over heeft om zijn honden zo optimaal mogelijk aan de start te krijgen. Respect !

Nog een dikke proficiat Joël en Ingrid !

Wie meer wil weten over deze sport : http://www.runbeforebeauty.be/ het is echt eens de moeite een kijkje te nemen.

Wat mezelf betreft, het herstel na Antwerpen, gaat momenteel moeizaam. Gisteren had ik op het werk een kleine oriëntatiewandeling meegedaan, maar dat bekwam me niet zo best. En vandaag ging ik mee naar Eupen voor de verkenning van de wisselbeker Gailly. Niet al lopend, maar met de fiets en daarbij was duidelijk dat mijn bovenbenen nog niet hersteld zijn van zondag.

Maar morgen trekken Johan en ik naar de buurt van Utrecht voor een relaxweekend en dat zal deugd doen.

Groetjes,

Anja

Pfft, wat een mens lijden kan !!!

2008-04-21T11:57:00.004+02:00

Gisteren was het dan eindelijk zo ver, na drie maanden van voorbereiding, werd het startschot gegeven van mijn derde marathon, de tweede keer in Antwerpen. Het beloofde mooi weer te worden. Geen regen en daar was ik al lang blij mee. Ik zag het dan ook helemaal zitten. We stonden op om 6uur en na een verkwikkende douche reden we met de mobilhome naar Antwerpen. Zo konden we rustig ontbijten en alles in orde brengen voor de marathon.

Startschot om 10uur. Intussen was de wind toch wel verraderlijk beginnen opsteken. De aanvangsfase was een beetje woelig. Na 3km hadden we 15" voorsprong op het vooropgestelde schema, maar wat bleek na 5km ? We hadden 1minuut achterstand, onbegrijpelijk. Dus moet er ergens een fout gelopen zijn in het plaatsen van de kilometerborden. Van toen af liepen we een beetje achter de feiten aan te lopen, terwijl ik niet zo'n best gevoel had. Al na 15km kreeg ik het zwaar en dat is toch wel heel vroeg zodat het een mentaal zware strijd wordt. Ik had intussen ook het gevoel dat het warmer was dan verhoopt. Iedereen zal zeggen : 20° dat is toch niet warm, maar als je drie maanden hebt voorbereid in koude en regen dan is 20° plots wel warm, zeker voor een marathon. Maar goed, dus voor halfweg had ik het al zeer zwaar zodat stoppen wel meermaals in mijn hoofd speelde. Maar als ik dan de supporters aan de kant me hoorde aanmoedigen kreeg ik toch telkens een beetje moed. Stoppen betekent ook onzekerheid over hoe en wanneer je aan de finish geraakt, want daar stond uiteindelijk mijn familie me vol spanning op te wachten. Ik droeg Johan en Bart dan maar op om iets rustiger te lopen en de finish te bereiken. Uiteindelijk had ik enkel last van zware en verzuurde benen, maar verder geen klachten van blessures en dan kan je gerust verder lopen. Mijn eindtijd van 2h43' was trager dan verhoopt, maar ik denk dat de weersomstandigheden niet zo best waren en dan kan ik me er nog mee verzoenen. twee minuten boven mijn record is ook nog niet zo'n ramp. Als ik nu volledig kapot was gegaan en een kwartier had verloren, dan was het een ander beeld, maar nu moet ik me toch tevreden stellen. Temeer omdat ik na de marathon het gevoel had dat ik minder pijnlijke benen had dan mijn vorige twee marathons. Terwijl ik vorig jaar in Antwerpen amper kon wandelen, en in Berlijn geblesseerd was, kon ik nu zelfs nog gewoon de boot pakken naar Linkeroever en het eind te voet zonder manken afleggen. Vandaag is de spierpijn wel iets erger, maar ik denk niet dat het mijn laatste marathon geweest is. Het doel : onder de 2h40' blijft nog altijd staan. Bart (last-minute-haas-van-dienst) liep ook de wedstrijd gewoon mee uit. Misschien heeft hij nu wel de smaak te pakken om marathons te lopen ?

Op het podium wachtte mij -naast het prachtige beeld van een dokwerker- (wat overigens ook een beetje nostalgie met zich meebrengt omdat mijn grootvader langs moederskant ook dokwerker was) een "bolleke koninck van maar liefst 3liter". Ik drink zelf ook af en toe eens graag bier, maar 3liter is wel erg veel. Maar mijn supporters konden er allemaal mee van genieten en het glas is een leuk souvenir. Na een afwasbeurt gisteravond heb ik het nog gevuld met chips. Mijn naaste supporters kwamen immers nog langs voor een beloofd pak frieten. Gelukkig is de frituur maar een paar honderd meter bij ons vandaan. En ik moet zeggen, het smaakte !!! Daar heb ik een paar weken naar uitgekeken.

De komende week ga ik rusten, rusten en nog eens rusten en daarna even denken over mijn volgende exploten.

Groetjes en dank aan alle supporters en mijn twee hazen Johan en Bart en ook Tonnie niet te vergeten voor de schema's en de morele steun tijdens de marathon. Tom verdient ook nog een pluim voor de trainingen voorafgaand aan de marathon, jammer dat het op het einde mis liep door een blessure.

Anja

Wissel van tempomaker in extremis

2008-04-17T22:05:00.002+02:00

Helaas heeft Tom gisteren moeten afmelden als één van mijn tempomakers voor zondag. Hij heeft last van de kuit, wellicht nog de naweëen van Venlo. Dit is jammer voor mij, maar in de eerste plaats vooral voor hem, aangezien hij ook 3maanden van voorbereiding achter de rug heeft. Zo zie je maar dat marathon hard kan zijn.

Ik heb gisteravond dan nog snel de telefoon gepakt en in extremis "ouwe getrouwe" Bart Verschoren bereid gevonden om Tom's taak zo ver mogelijk over te nemen (misschien ook wel tot het einde, wiet weet). Johan is in orde dus hij zal me normaal gezien tot het einde loodsen.

Ikzelf heb deze week grondig afgebouwd en ben volop bezig met koolhydraten stapelen en hoop dat het zondag aangenaam marathonweer wordt.

Groetjes,
Anja

Aftellen naar 20 April

2008-04-10T22:14:00.002+02:00

Na Venlo heb ik gewoon de draad kunnen oppikken zonder problemen. Het kuitprobleem was snel van de baan zodat ik het vertrouwen niet verloren heb. Intussen zitten de laatste zware trainingen er bijna op. Afgelopen dinsdag heb ik samen met Johan nog 5 x 2000m gedaan en daaar heb ik wel een goed gevoel aan over gehouden. Gisteren heb ik dan voor het laatst langer gelopen dan 2uur en ik herstelde goed van de trainingen. Misschien zitten de aangename temperaturen er ook wel voor iets tussen. Komend weekend zullen de trainingen al wat korter zijn en volgende week zullen de trainingen gevoelig afgebouwd worden. Nu alleen nog hopen dat de weergoden me op 20 april goed gezind zullen zijn.

Groetjes,
Anja

Kuitkramp verhindert betere tijd !

2008-03-30T18:37:00.002+02:00

Vandaag trokken we naar Venlo voor de halve marathon. De laatste weken hadden de trainingen me veel vertrouwen gegeven dus ik gaf opdracht aan mijn twee tempomakers (Johan en Tom) om snel te starten. Voorziene doorkomst na 10km : 35'. Het weerbericht beloofde niet veel goeds, maar ik wilde toch niet afwijken van mijn plan en gewoon eens kijken hoe lang ik dat tempo zou volhouden. Er stond veel wind en dat maakte het wel moeilijk om een egaal tempo te lopen. Na een half uurtje begon het dan ook nog eens te regenen waardoor het niet meer aangenaam lopen was. Na 10km zaten we maar net boven de 35' dus ik zag het nog zitten. De volgende 5km was er een beetje verval, maar ook toen panikeerde ik niet. Maar na 17km dreigde mijn kuit te verkrampen omwille van de koude en dat gevoel werd na 18km erger zodat ik besloot dat het veiliger was om het tempo te laten zakken dan te forceren om morgen geblesseerd te zijn. Hierdoor hebben we in die laatste km's toch behoorlijk wat tijd verloren, maar ik wilde geen risico nemen. Uiteindelijk werd ik 5de in 1h16'02" en dat is jammer want het is een dikke 20" trager dan mijn record. Ik was dan ook in eerste instantie ontgoocheld, want er had duidelijk meer ingezeten, maar gelukkig protesteerde mijn kuit achteraf niet té erg zodat ik nog kon uitlopen. Ik moet nu gewoon die tijd uit mijn hoofd krijgen en niet panikeren voor Antwerpen, want in betere weersomstandigheden (en hierdoor wellicht ook geen kuitkramp) zou een tijd van onder de 1h15' zeker realistisch geweest zijn. En dan was het doel wel bereikt. Ik hoop dan ook dat over 3weken in Antwerpen de weergoden me eindelijk eens goed gezind zullen zijn. Deze week zal vooral in het begin in het teken staan van herstel om daarna toch nog een weekje goed door te trainen.

Groetjes,
Anja

De ASICS-bende op wandel in Spa !

2008-03-24T21:43:00.004+01:00

Het was al een tijdje geleden, maar afgelopen weekend is het nog eens gelukt om met de Asics-bende samen te komen.

Plaats van afspraak : Spa - Organisator : Pieter De Smet - Aanwezigen : Pieter De Smet, Jesse Stroobants, Tom Van Hooste, Jeroen d'Hoedt, ikzelf en Johan Jacques Valentin en echtgenote en Jef De Clerck en niet te vergeten Tonnie. De familie Marechal zorgde voor de organisatie.

De vorige keren was het steeds terrasjesweer en dat was dit keer wel even anders. Johan en ik waren vrijdagavond al naar Spa gereden en op zaterdagochtend lag er zo'n 15cm sneeuw. De training van 1h40' heb ik dan maar noodgedwongen ingekort naar 1h15' in de smeltende sneeuw. Achteraf werd er een uurtje of 2 gerelaxed in de thermen van Spa. De familie Anne-Sophie Marechal (vriendin van Pieter) hadden voor spaghetti gezorgd. Na de middag stond er een kort wandeling geprogrammeerd, waarbij we nog getrakteerd werden op een heuse sneeuwbui. Onderstaande foto's zijn het bewijs van een leuke uitstap, die eindigde in een sneeuwballengevecht :-)

Pieter had nog een avondmaal geregeld in een kasteel, maar door de hevige sneeuwval zijn we daar niet geraakt en noodgedwongen in Theux gaan eten, maar dat was gelukkig een goed alternatief.

Na het eten reden Johan en ik met de mobilhome tot in Tongeren om te overnachten. Zondag reden we dan verder tot Bokrijk, waar we een duurloopje van 38km afwerkten in een gelukkig sneeuwvrij Limburg. Een druk, maar gezellig weekend dus.

Linkeroever !

2008-03-21T12:36:00.003+01:00

Gisteren was het dan eindelijk zover : de première van de film "Linkeroever". Vorig jaar in februari had ik een hele dag doorgebracht op de piste van Duffel voor de opnames van een wedstrijd voor de film. Ik was dan ook uiterst benieuwd, maar met niet al te veel verwachtingen naar Antwerpen afgezakt. Maar het werd een geweldige ervaring. Uiteraard kom ik niet veel in beeld, maar het is een overweldigend gevoel jezelf op zo'n reuzescherm door het beeld te zien flitsen. Het is ook eens leuk om een aantal BV's en andere opvallende verschijningen zomaar voor je neus te zien passeren.
De film zelf dan : het betreft een psychologische thriller, een genre waar ik meestal niet van hou, maar hij heeft me wel de hele tijd in zijn greep gehouden. Alles draait om een beloftevolle jonge atlete die een mysterieuze ziekte krijgt en verplicht moet rusten. Ze logeert bij haar vriend op linkeroever en denkt dat, er in de kelder van het apartementsgebouw zich een zwart gat bevindt en gaat op onderzoek uit. De film sleept je echt mee en ik kan iedereen aanraden om ernaartoe te gaan, indien je van spanning houdt. En dat is niet omdat ik er een heel klein figurantenrolletje in vertolk.
Meer info en fragmenten kan je altijd vinden op www.linkeroeverthemovie.com
De afterparty hebben we, door mijn drukke trainingsschema, helaas aan ons voorbij moeten laten gaan.
Groetjes,
Anja

Na regen komt ... nog meer regen !!!

2008-03-16T18:42:00.003+01:00

Ik begin stilaan uit te kijken naar de lente. De afgelopen weken was die lente ver te zoeken en dat begint stilaan op mijn gemoed te werken. Het begon met storm op maandag waarbij ons wekelijks duurloopje met een aantal mensen van Melsbroek in het water viel omdat het domein in Hofstade half gesloten bleek omwille van de storm. Mijn pistetraining op dinsdag werkte ik noodgedwongen af in het bos in de gietende regen. De duurloop op woensdag met 2 x 10' vlot was een ware martelgang omdat de eerste 10' tegenwind moesten afgewerkt worden en waarbij ik bij de tweede 10' haast van de Netedijk geblazen werd met de wind in de rug. Leuk is anders. Gelukkig was er donderdag beterschap in zicht. Zo konden we een heuveltraininkje afwerken in het Zoniënwoud. Het weekend beloofde er één te worden van tegengestelden zodat ik besloot om mijn trainingen van zaterdag en zondag om te wisselen. Aangezien ik één lange duurloop van 36km gepland had, was het raadzamer om deze op zaterdag in een (eindelijk) lenteweertje te doen. En vandaag was ik er blij om dat ik deze gisteren gedaan had, want vandaag mocht ik toch een uurtje minder lang lopen (1h40' met 4 x 10' vlot erin). De training van gisteren was nog wel voelbaar, maar het gaat conditioneel nog steeds de goeie kant op.

Deze week wordt nog een zware week, waarna ik de trainingen even drastisch zal afbouwen om op 30maart de halve Marathon van Venlo te lopen. Dus nog een weekje op de tanden bijten.

Groetjes,
Anja

Een week met Up's maar helaas ook een Down

2008-03-02T16:45:00.002+01:00

De afgelopen week was een week met ups en down's. Op dinsdag werkte ik een hoopgevende pistetraining af en op woensdag een duurtraining van 31km, waarbij ik tijdens de laatste 5km een foutje maakte door een helling (vals plat) van ruim een kilometer erbij te nemen. Deze brak mij donderdag zuur op. Waar ik 's ochtends nog zware benen had, kon ik 's avonds amper loslopen door pijn in de hamstring. Gelukkig kon ik nog bij de osteopaat terecht zodat de blokkage in de rug nog kon opgelost worden. Maar mijn heuveltraining ging wel de mist in. Op vrijdag en zaterdag kon ik toch al terug duurloopjes doen, dus probleem vergeten.

Vandaag stond ik dan aan de start van de 10mijl in Brugge met het oog op een doorgedreven training. Bedoeling was vlotte duurloop. Tot aan kilometer 10 probeerde ik me daar ook aan te houden. Ik liep intussen op een derde plaats, achter Alemitu Bekele en Nadja Weyenbergh en voor Sylvie Mulle. Ik was daar eigenlijk al tevreden mee, tot ik in de gaten kreeg dat het gat met Weyenbergh steeds kleiner werd. Ik liet mijn hartslagmeter dan maar in de steek en stak een tandje bij. Na 13 km had ik haar te pakken en kon haar meteen achterlaten. Bekele was intussen al te ver weggelopen. Uiteindelijk dus 2de in 57'33" en daar kan ik wel tevreden mee zijn. Johan liep zijn eigen wedstrijd en is een paar keer de man met de hamer tegengekomen. Hij liep uiteindelijk 54'17" en was daar niet zo tevreden mee.

De komende week probeer ik de trainingsarbeid gevoelig op te drijven. Mijn eerstvolgende wedstrijd wordt de halve marathon in Venlo op 30 maart.

Groetjes,
Anja

wk militairen in Thun

2008-02-25T21:45:00.002+01:00

CISM van dag tot dag :

Afgelopen donderdag 21 Feb vertrok ik met de militaire ploeg naar het Zwitserse Thun voor het wk cross voor militairen met heel wat twijfels over mijn conditionele paraatheid door mijn verkoudheid van de afgelopen dagen. Logeren deden we in de kazerne op een slaapzaal met 18bedden. Deze werden maar door 6 personen bezet, nl wij als damesploeg en een portugees meisje. Helaas sprak zij geen woord engels of frans en mijn portugees reikt niet zo ver waardoor communiceren wel heel moeilijk werd. Ook hadden we geen sleutel om onze kamer op slot te doen, maar gelukkig had ik wel een hangslotje bij zodat we de belangrijkste spulletjes achter slot en grendel konden achterlaten. Het eten in de kazerne was heel goed, dus omgekomen van de honger zijn we in geen geval.

Op vrijdag was er in de voormiddag parcoursverkenning. Het parcours lag op amper 4minuutjes lopen van de kazerne dus dat was wel heel leuk. Ik moest wel ver terug gaan in mijn geheugen om herkenning te vinden in het parcours met het EK in 2001, maar het kan bijna niet anders dan dezelfde plaats zijn. De kazerne lag ook in de buurt van het stadscentrum zodat we na de middag even de tijd namen om een kleine verkenning te doen. Nadien was dan de openingsceremonie aan het stadhuis voorzien, maar dat duurde wel heel erg lang terwijl de ondergaande zon ervoor zorgde dat het gevoelig kouder werd.

Zaterdag 23 Feb : D-Day : Een ochtendloopje om 7uur voelde niet echt goed aan, maar dat gebeurt wel vaker. De afgelopen dagen speelde mijn ademhaling me parten omwille van mijn verkoudheid en zo ook tijdens de opwarming en dat stemde me niet echt gelukkig. Stilaan begon ik zelfs blij te zijn dat het slechts 4Km was omdat in zo'n situatie elke meter er teveel aan is. De start was verschroeiend hard waardoor ik al snel ergens midden in het pak belandde. Nathalie bij de voorste gelederen en Isabelle een twintigtal meter voor mij. Ik probeerde haar steeds in het vizier te houden en dat lukte aardig. Achteraf vertelde Roger Igo me dat ik na 800m aan hem al piepend passeerde, dus mijn gevoel liet me niet in de steek. Gedurende de hele wedstrijd bleef dat gevoel zo maar iets na halfweg kreeg ik Isabelle te pakken en met haar nog een aantal anderen, maar meer dan een 16de plaats zat er helaas niet in. Intussen was Nathalie naar een bronzen medaille gesneld en Isabelle eindigde 22ste. Met ons team werden we vierde achter Marokko, Frankrijk en Italië. Een goed resultaat, maar zo net naast een medaille grijpen is toch een bittere pil. De mannen moesten, in tegenstelling tot ons een lange cross afwerken van bijna 12km. Zij werden 7de in het landenklassement, wat toch ook een goed resultaat is.

Ook de sluitingsceremonie met prijsuitreiking was weer van lange duur waarbij we de ondergaande zon met de aankomende koelte weer moesten trotseren. Het aansluitende banket was er een met gedisciplineerde atleten en begeleiders en dat is op burgerwk's ooit wel eens anders geweest. Na de plichtplegingen gingen we met de hele bende nog even de stad in om iets te gaan drinken, waarbij de één al wat langer bleef hangen dan de ander. Ikzelf, samen met Isabelle en iets later ook Nathalie waren dan ook vrij snel terug op de kamer zodat we toch nog van een redelijke nachtrust zouden kunnen genieten.

Zondag 24 Feb : Doordat de militaire vlieghaven opo zondag gesloten is, moesten we al om 8uur vertrekken naar Zurich. Nathalie, Isabelle en ik besloten dan ook om nog los te lopen om 6uur in de ochtend. Na een busrit van 2uur bereikten we de vlieghaven waar we pas om half vier zouden opstijgen. Met vijf (Cdt Beckers, trainer Danny Schuermans, Dries Depoortere, Isabelle en ik) besloten om de trein te nemen naar de stad van Zurich. Op een zonnig terrasje kregen we dan het nieuws dat we niet om half vier maar wel om half tien zouden opstijgen. Een verplicht dutje aan het meer van Zurich en een bezoekje aan het koffiemuseum en de expo voor het Ek voetbal 2008 zorgden voor aangenaam tijdverdrijf. Afgesloten met een pizza in een italiaans restaurant. Tijd genoeg dus, maar op de terugweg naar de vlieghaven werd het nog even spannend omdat we omstreeks kwart voor 7 het bericht kreeg dat het vliegtuig al geland was en zo snel mogelijk opnieuw wilde opstijgen. Van dan af werd het een race tegen de klok waarbij we in eerste instantie nog op de verkeerde trein zaten. Nat van het zweet (vooral de Cdt dan die als 110m horden-specialist niet gewoon is om zoveel meters af te hollen) bereikten we enkele minuten voor 8 de vlieghaven. Iedereen bevond zich al in het vliegtuig en een kwartiertje later hingen we al in de lucht. Eind goed al goed dus.

Groetjes,

Anja

PS, Johan heeft vandaag de derde plaats behaald bij de masters in Betekom.

Goeie trainingsweek eindigt in mineur

2008-02-19T09:23:00.002+01:00

Afgelopen week heb ik in Koksijde doorgebracht met de militaire ploeg. De eerste dagen waren moeizaam omdat ik toch behoorlijk stijve benen had van Schoorl. Maar vanaf woensdag draaide het wel goed, met op vrijdag een heel goeie duurloop van 28km. Helaas kwam er zaterdagavond al een einde aan mijn euforie met niezen en grieperig gevoel. Hierop besloot ik om zondag in mijn bed te blijven liggen ipv te trainen. Gisteren probeerde ik dan opnieuw te lopen, maar dat ging niet van een leien dakje zodat ik maar besloten heb om vandaag opnieuw een rustdag in te lassen. Hopelijk kan ik de komende dagen toch een beetje herstellen zodat ik zaterdag in Zwitserland op het wk militairen toch nog menselijk aan de start kan verschijnen.

Vorige week hebben Isabelle Sluijsmans en ik ook nog een bezoekje gebracht aan Linda Milo in Oostduinkerke. Het was een gezellig weerzien en we hebben heel veel kunnen bijkwebbelen. Ook heb ik nog het één en ander kunnen opsteken over de marathon en voorbereiding.

Groetjes,

Anja

Eindelijk nog eens een goeie wedstrijd

2008-02-10T20:41:00.000+01:00

Gisteren waren we al afgereisd naar het verre Schoorl. Bijna 250km stond er op onze teller. Leuk van de organisatie dat ik, samen met mijn hazen van dienst Johan en Tom, mocht overnachten want de start van de halve marathon was vanmorgen al om 11.00hr. Het gevoel voor de start beloofde niet veel goeds, maar dat is in het verleden wel vaker gebeurd. Het weer was alleszins al perfect dus daar zou het niet aan liggen. Ik vraag me wel af waarom je als topper een andere nummer krijgt, want de stewards in de buurt van de start wilden niemand doorlaten, met als gevolg dat we zo'n 5minuten voor de start nog een kleine kilometer moesten omlopen. Ik had nog net een half minuutje overschot, maar stond wel op de 10de rij of zo. Hierdoor was ik behoorlijk opgenaaid, en mijn start was dan ook behoorlijk furieus. Johan waren we in de wirwar een beetje kwijtgeraakt, maar hij liep al voor ons. Gelukkig had hij het wel gezien en kon zich nog op tijd laten afzakken. Na een 5tal kilometer meldde Filip Steelant ons dat de tweede vrouw zich al op bijna 2minuten achterstand bevond, dus de overwinning kon me toen al bijna niet meer ontglippen.

Het parcours was zwaar, met redelijk veel stukken bergop en in de duinen met grindpad. Maar ik voelde me goed. Mijn eerste dipje kende ik pas na 14km omdat ik aan het sukkelen was met drinken en een gelletje. Tom was al een tijdje op zijn tanden aan het bijten, maar kwam er terug door na 15Km. Johan van zijn kant liep de hele tijd gemakkelijk aan de leiding van ons groepje. Na 19km (pas) kreeg ik mijn definitieve dipje en vanaf toen was het even serieus op de tanden bijten. Maar ik kon standhouden en finishen in 1h16'15", ruim een minuut sneller dan vorig jaar en dat was verbazend goed. Eigenlijk verwachtte ik dat de conditie slechter was dan vorig jaar. Zo ook Tonnie, dus ook hij was in positieve zin verbaasd. In totaal werd ik 10de, Johan 11de en Tom 12de (zij hebben me voorgelaten in de finishlijn). De nummer 2 en 3 waren ruim 8minuten achter. Ik ben dus eindelijk nog eens een tevreden mens en dat was al lang geleden. Het feit dat ik amper 2weken getraind heb voor de marathon geeft me wel een hoop vertrouwen.

Komende week heb ik een weekje stage met de militaire ploeg in Koksijde. De eerste dagen zullen in het teken staan van herstel, maar tegen het eind van de week wil ik de kilometers terug gevoelig opdrijven.

Groetjes,

Anja

Relaas van de afgelopen weken

2008-02-05T19:19:00.000+01:00

De afgelopen weken zijn goed verlopen. Het doel : Marathon Antwerpen komt eindelijk dichterbij en de voorbereiding is sinds vorige week begonnen. Dat is goed voor de motivatie en dat vertaalt zich ook in mijn trainingen. Vorige week hadden we met de militaire ploeg een stage in Koksijde ter voorbereiding op het militaire wk cross eind februari in Thun (Zwitserland).

Op training merk ik in mijn tempowerk een lichte achterstand op vorig jaar in deze periode, maar het herstel na de trainingen is wel stukken beter dan vorig jaar. Vooral de lange trainingen worden veel beter verteerd en dat vind ik dan weer positief.

Komende zondag loop ik in Schoorl de halve marathon, maar een spectaculair resultaat verwacht ik nog niet aangezien de voorbereiding nog maar net gestart is, maar ik heb er wel zin in en dat is de laatste maanden wel eens anders geweest.

Een dag later, op maandag vertrek ik alweer naar Koksijde voor een nieuwe stageweek met de militaire ploeg.

Groetjes,
Anja

Twee nieuwe bewoners bij ons thuis

2008-01-27T14:25:00.000+01:00

Sinds vrijdag zijn we twee kleine bewoners rijker. Sinds het overlijden van ons laatste grasparkietje leek het ons raadzaam om zo snel mogelijk nieuwe vogeltjes aan te schaffen. Reden daarvoor zijn onze katten. Zij mogen het niet te lang gewoon worden zonder vogeltjes want anders zou de aanpassing wel eens moeilijker kunnen zijn.
We hebben dit keer gekozen voor zebravinkjes omdat die toch minder lawaai maken dan kwetterende parkieten en ik moet zeggen dat de eerste dagen al heel goed verlopen zijn. De katten hebben het hun weliswaar de eerste momenten wat moeilijk gemaakt, maar intussen is dat al veel verbeterd.

Namen hebben we nog niet, dus suggesties zijn altijd welkom.

Groetjes,

Anja

Nu ook onze tweede grasparkiet overleden

2008-01-22T21:52:00.000+01:00

Afgelopen weekend was onze overgebleven parkiet met zijn poot in de handdoek blijven hangen (ik hang 's avonds altijd een handdoek over de kooi zodat de parkiet meer rust heeft. Maar blijkbaar had hij zich toch wel serieus pijn gedaan, want maandag steunde hij niet meer op dat pootje. Eten of drinken deed hij ook niet meer, dus na veel moeite om hem uit de kooi te halen, ging ik met hem naar de dierenarts. Gelukkig woont ze maar een paar honderd meter bij ons vandaan. Uit onderzoek bleek zijn pootje toch wel opgezwollen te zijn. De dierenarts heeft toen het diertje een pijnstillend spuitje gegeven dus ik hoopte dat het - toch al oude diertje (zo'n 13jaar oud) - er toch nog zou doorkomen. Maar toen ik met mijn doos terug thuis kwam, bleek hij al overleden. Vermoedelijk van stress iets aan zijn oude hartje gekregen, helaas. Maar misschien beter zo, want anders was het wellicht uitstel geweest en was hij waarschijnlijk omgekomen van de honger of de dorst en dat is dan uiteindelijk nog erger.

Verder heb ik vandaag eens een pistetraining gedaan die me eindelijk nog eens een goed gevoel gegeven heeft, dus kan ik met goeie moed aan mijn marathonvoorbereiding beginnen. Volgende week vliegen we er met nieuwe moed tegenaan.

Groetjes,
Anja

Stilaan mezelf teruggevonden

2008-01-16T21:23:00.000+01:00

We zijn nu alweer enkele weken ver in 2008 en stilaan begint mijn planning vorm te krijgen. De laatste tijd heb ik ook mezelf wat teruggevonden en terug wat meer plezier gekregen in het lopen. Hoewel het op dagen als gisteren (stormwind) op de piste alles behalve plezierig is. Maar we zijn terug op gang geraakt en eind deze maand begint de voorbereiding op de marathon van Antwerpen.

Mijn planning voor de komende maanden ziet er voorlopig als volgt uit :

28/01 - 1/02 : stage met de militaire ploeg in Koksijde
10/02 : 1/2 Marathon in Schoorl
11-15/02 : stage met de militaire ploeg in Koksijde
23/02 : WK militairen Cross Zwitserland (Thun)
30/03 : 1/2 Marathon Venlo
20/04 : Marathon Antwerpen

Intussen heb ik bij het leger een ouderdomsgraad bijgekregen en ben ik sinds december korporaal-chef in plaats van korporaal. Deze bevordering wordt op 17/01 officieel op de Nieuwjaarsdrink in Melsbroek.

Groetjes,
Anja

2008 Vrolijk ingezet !

2008-01-05T11:13:00.000+01:00

Wat moet een mens altijd kopen als Nieuwjaarsgeschenk voor zijn ouders ? Johan en ik hadden de idee opgevat om mijn ouders een avondje André Van Duin cadeau te doen. Ons voorstel was dan dat zij als cadeau voor ons het eten zouden betalen en dat bleek een uitstekend idee.

Op woensdag 2 januari trokken we dan naar het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. Vroeger keken we thuis al vaak naar de televisieshows van André Van Duin en ik moet zeggen : hij heeft niks van zijn pluimen verloren. Als aangever is het tegenwoordig Ron Brandsteder. Bij hem valt het helaas wel op dat hij af en toe express begint te lachen, maar aangezien je voortdurend in een deuk ligt, stoort het niet echt. We hebben echt een fijne avond gehad en veel gelachen. De show zat boordenvol verrassingen en om de lachspieren af en toe te ontlasten waren er leuke, korte dansstukken als overgang. Korte stukken waarbij het achter de coulissen een heksenketel moet zijn geweest om voortdurend van kostuum te wisselen.

De avond was ideaal om het jaar eens op een andere manier te beginnen. Een aanrader voor iedereen. Zelfs als je geen André Van Duin fan bent, kan je nog een heel toffe avond beleven, daar ben ik van overtuigd. Wat ik ook zo fijn vind aan André Van Duin, is zijn tijdloosheid. Zelfs na 20 jaar blijven zijn grappen leuk.

Groetjes,
Anja

Moeilijke wedstrijd in Ertvelde

2007-12-30T21:20:00.000+01:00

Vandaag vond de traditionele cross in Ertvelde plaats. De laatste drie weken stonden mijn trainingskilometers op een laag pitje waardoor ik een moeilijke cross verwachtte in Ertvelde. Aangezien de wedstrijd slechts 5km was, werd er ook snel gestart. Ik werd al onmiddellijk op achtervolgen aangewezen. Sigrid vd Bempt, Elke Vanhoeymissen en Verthé muisden er al vrij snel van onder. In de achtervolging Corinne Debaets en nog iets verder ikzelf. Marieken Verhaeghe (in Duffel toch nog goed voor een tweede plaats) had ik intussen op mijn beurt achtergelaten. Toen ik ook nog eens af te rekenen kreeg met alweer steken, had ik niet meer de moed om terug te vechten. De voornoemde volgorde veranderde bijgevolg niet meer, maar ik kan me er wel mee verzoenen. De laatste weken heb ik geen zware trainingen afgewerkt waardoor er vandaag echt niet meer inzat.

Johan heeft vandaag ook nog eens meegelopen en werd 6de bij de masters en was daar ook wel tevreden mee, aangezien hij de laatste maanden nog véél minder getraind heeft dan ik.

De komende weken blijf ik het rustig aan doen en eind januari begin ik terug met de voorbereiding op de marathon van (wellicht Antwerpen).

Verder wens ik iedereen een prettig eindejaar toe en een Gelukkig 2008 !

Groetjes,
Anja

Q Santa Run

2007-12-19T20:37:00.000+01:00

Aangezien ik de laatste week niet met al te veel enthousiasme getraind heb, vond ik het wel een leuk idee om mee te lopen in Antwerpen met de Q-Music Santa Run. Een loop over 5km in Kerstmannenpak. Samen met Johan waren we naar de Scheldestad afgezakt en de start was voorzien om 17uur. Met bijna 2000 ! Kerstmannen stonden we aan de start, heel spectaculair toch wel. Vooral voor de winkelende menigte moet het een grappig gezicht geweest zijn, zoveel kerstmannen door de stad. Het was echt leuk om eens in de anonimiteit door de stad te hobbelen. De wedstrijd werd gewonnen door Nick Raeymaekers voor Bart Verschoren. Ik won uiteindelijk de wedstrijd bij de vrouwen en een interview met Wim Oosterlinck. Voor mij was het een goeie doorgedreven training en leuk om te doen. (uitslag)

Groetjes,

Anja

brons op BK Militairen

2007-12-12T17:35:00.000+01:00

Met Nathalie De Vos voor het eerst aan de start van het militair kampioenschap weet je dat je voor de tweede plaats moet strijden. Al enkele maanden ben ik in een motivatiedip verzeild geraakt waar ik maar moeilijk uit kom. Het was dan ook zwaar om naar dit kampioenschap toe te leven. Corinne Debaets, intussen 44 jaar, maar nog steeds hypergemotiveerd en Isabelle Sluijsmans zouden me het leven zuur kunnen maken om de tweede plaats. Halfweg wedstrijd moest Isabelle de rol lossen. Nathalie was toen al gaan vliegen. Ik kreeg intussen af te rekenen met steken en moest op het einde ook Corinne laten gaan. Voor het eerst na 12 keer goud en 2 x zilver moest ik me tevreden stellen met de derde plaats. Corinne van haar kant kon haar geluk niet op, maar - met alle respect voor Corinne - ik heb gewoon het gevoel dat we allemaal heel slecht gelopen hebben, aangezien Nathalie een straat voorsprong had opgebouwd in een wellicht voor haar trainingsloopje. Ik was dan ook helemaal niet tevreden met dit resultaat.

De komende dagen en weken zullen voor mij heel belangrijk zijn, want op deze manier wil ik niet meer verder met mijn carrière. Ik zal alles eens goed op een rijtje gaan zetten en nadenken of ik al dan niet verder doe, want in Hawaii heb ik gemerkt dat ik atletiek niet echt mis en ik wil eens ondervinden of ik dat gevoel ook hier ondervind in ons belgenlandje.

Misschien weet ik over een paar dagen al wel wat meer.

Groetjes,
Anja

overwinning in Koksijde

2007-12-01T13:22:00.000+01:00

De afgelopen drie dagen heb ik in Koksijde vertoefd voor een internationale wedstrijd voor de luchtmacht. Het parcours was in de kazerne en dat was wel leuk. We moesten 2 ronden van een dikke 2,5km afleggen waarbij per ronden zo'n goeie 500m door een duin met mul zand moest worden afgemaald. Als je dan weet dat ik helemaal niet van zand hou dan kan je al raden dat ik het niet zo leuk vond. Het weer zat dan ook nog eens tegen. Regen en wind. Van bij de start hield ik er een strak tempo op na. Ik wilde eens goed testen in functie van Schaffen over twee weken. Vrijwel meteen stond ik er alleen voor. Een makkelijke overwinning dus ? Maar door het zand was het verre van gemakkelijk. Want door het mulle zand kan je minder diep in het rood gaan dan je zou willen. Maar ik was wel tevreden, het was een goeie training. Met de Belgische Lucht Component (zo heet de luchtmacht tegenwoordig) werden we nog mooi 3de in het klassement, net voor de amerikanen. Missie geslaagd dus.
Na het officiële gedeelte werden we nog vergast op een bezoekje aan de Peerdevisscher in Oostduinkerke. Nabij het visserijmuseum kregen we de mogelijkheid om streekgerechten te proeven. Het bier "Peerdevisscher", verse garnalen, wukkels en droogvis. Wel heel leuk want ik had me in Oostende al dikwijls afgevraagd of zo'n gedroogde vis nu wel lekker zou zijn en nu bood de gelegenheid zich aan. En ik moet zeggen, het viel me heel goed mee.
Na het afsluitende banket was er nog een nachtelijke uitstap naar Oostende, maar die heb ik aan me laten voorbij gaan. Samen met Maarten Van Steen en Dries Depoortere ben ik iets gaan drinken in één van de weinige geopende etablissementen van De Panne.
De komende week zal ik opnieuw in Koksijde vertoeven voor een stage met de militaire ploeg als voorbereiding op Schaffen. Ik kijk ernaar uit. Hopelijk valt het weer een beetje mee, want aan het zeetje kan dat wel eens tegenvallen.
Johan is intussen naar de kinesist aan het gaan voor een ontsteking aan de knie, scheenbeen.
Meer nieuws volgt volgende week.

Groetjes,
ANJA

Beterschap in zicht

2007-11-27T20:22:00.000+01:00

De laatste weken draait het op training gelukkig beter dan voordien. Ik heb een paar pittige heuveltraininkjes afgewerkt en gisteren ben ik met enkele collega's naar Schaffen geweest om het parcours te verkennen van het militaire kampioenschap op 12 December. We hebben zowel heuvelopwaarts als heuvelafwaarts snel gelopen en ik heb er een goed gevoel aan overgehouden. Morgen vertrek ik naar Koksijde, donderdag loop ik daar wedstrijd voor de luchtmacht. Een Zes-landenwedstrijd tussen België, Nederland, USA, Duitsland, Engeland, Polen. Het parcours ligt in de kazerne zodat we ons niet ver hoeven te verplaatsen. Ik heb er wel zin in om eens terug een crossje te lopen.
Met Johan gaat het iets minder goed. Conditioneel is het wel oké en kan hij met mij de trainingen afwerken, maar hij heeft wat last van de knie. Hopelijk wordt het niet dezelfde blessure van mij enkele jaren geleden.
Groetjes,

Anja

3 stappen vooruit, 2 terug achteruit

2007-11-11T15:21:00.000+01:00

Eerste kreeg ik na Hawaii af te rekenen met een jetlag waar geen eind aan leek te komen, maar begin vorige week kreeg ik terug de goeie benen te pakken. Het begon te draaien op training en ik kreeg er moed in, maar woensdag kreeg ik af te rekenen met een verkoudheid. Ik dacht dat het wel snel zou overwaaien en ging op vrijdag een testwedstrijdje lopen in Geilenkirchen voor de luchtmacht. We moesten met de mannen meelopen en ik kon zonder forceren winnen en in totaal 13de worden, maar gemakkelijk was het niet. De ademhaling was niet zoals ik het wilde en achteraf voelde ik me vreselijk slecht, maar ook hier dacht ik dat ik het ergste wel zou gehad hebben, maar vanmorgen heb ik geprobeerd om een fartlek te doen en daarbij ben ik moeten stoppen omwille van barstende hoofdpijn. De komende dagen toch maar een beetje verder uitzieken en niet te veel forceren is de boodschap. Voor mij is dit toch een domper want het gaat zo wel erg traag vooruit. Telkens ik een paar stappen vooruit zet, ga ik er ook onmiddellijk een paar terug achteruit.
Groetjes,
Anja