Nog even over mijn afscheid

Ik wil toch nog even terugkomen op mijn afscheid van de atletiek. Ik wil van de gelegenheid profiteren om iedereen te bedanken die bijgedragen hebben bij het slagen van mijn carrière. Het is onmogelijk om iedereen bij naam te noemen, maar een aantal mensen wil ik niet over het hoofd zien.

- In de eerste plaats mijn familie (mijn ouders, broers, ...) die mij toch al die jaren gesteund hebben, ook wanneer het niet goed ging.

- Johan, sinds 12 jaar mijn echtgenoot, met wie ik samen oud wil worden en met wie ik ons eerste kindje verwacht. Inmiddels zijn we ruim 16 jaar samen. Steeds hebben we geprobeerd om elkaar te steunen in onze dromen. Door zijn blessuregevoeligheid moest hij helaas meer aan de kant staan als steunpilaar dan dat ik hem kon steunen. Hij hielp me steeds om slechte wedstrijden te relativeren en dankzij zijn rustige karakter was ik wellicht ook minder nerveus voor wedstrijden.

- Mijn trainers van mijn carrière: Frans Van Heurck, bij wie ik één jaar getraind heb. André Boonen, bij wie ik ruim 15 jaar getraind heb. En niet te vergeten Tonnie Dirks, sinds eind 2001 mijn trainer en dankzij wie ik mijn carrière terug op de rails heb gekregen. Zonder hem was ik wellicht al veel eerder gestopt geweest.

- Mijn medische begeleiders bij wie ik steeds terecht kon. Mede dankzij de goede zorgen van de Huisdokter, Kinesisten, Osteopaten, Chiropraktor, Acupuncturist heb ik in al die jaren heel weinig blessures gehad. Ook mijn sportpsycholoog, bij wie ik veel geleerd heb wat het mentale aspect betreft, door wie ik meerdere overwinningen extra heb behaald.

- Mijn sponsors, te veel om op te noemen in al die jaren maar ik wil zeker ASICS even in de bloemetjes zetten. Zij hebben mij sinds eind 1993 onder hun vleugels genomen en steeds zijn ze mij trouw gebleven. Altijd heb ik met Jacques, Ine, Patrick en Paul een heel goeie relatie gehad. Steeds kon ik rekenen op het beste materiaal. In dit puntje wil ik ook zeker Jef niet vergeten. Hij fungeerde af en toe als tussen/Contactpersoon.

- Sinds 1992: Defensie en dan meer bepaald de mensen van de 20ste Steunwing in Evere en sinds 2002 de 15 Wing in Melsbroek, waar ik steeds kon rekenen op de beste faciliteiten om al mijn trainingen en wedstrijden tot een goed einde te brengen. Ook voor buitenlandse stages en wedstrijden kon ik steeds op extra dagen rekenen. Mijn directe collega's hebben daar zeker toe bijgedragen. In Melsbroek ben ik nog steeds werkzaam en daar kan ik mijn energie kwijt in het opmaken van schema's en het begeleiden van mensen in het lopen, aquajoggen en buik- en rugspieroefeningen.

- Bart en Tom, die jaren als mijn trainingsmaatjes gefungeerd hebben en ook als mijn hazen op de marathons.

- Mijn clubs: Duffel AC, waar ik het grootste deel van mijn carrière heb doorgebracht. AVToekomst, mijn Nederlandse club PH uit Vught die mij, onder leiding van Tonnie de kans hebben gegeven om gebruik te maken van hun accomodatie. En tenslotte AS Rieme, waar ik de laatste jaren werd opgevangen als in een familie.

- De gemeente Duffel, waar ik toch kon beschikken over goede accomodatie om te trainen. Ook kon ik voor mijn aquajogtrainingen gebruik maken van het zwembad van Duffel. Ik woon graag in Duffel en ben daar geboren en getogen. De mensen van zakenkantoor Reseler in Duffel hebben mij jaren gesteund, dus die wil ik zeker niet vergeten.

- De organisatoren van wedstrijden niet te vergeten, want zonder hen kon ik ook niet al mijn overwinningen behalen. Hier ga ik niemand bij naam noemen want dat is onbegonnen werk.

- De Vlaamse Atletiekliga (en dan in het bijzonder Paul Thys) met wie ik jarenlang een mooie samenwerking heb gehad. Aan Paul kon ik al mijn kritieken kwijt zonder dat hij daar kwaad om werd. Ook heb ik via de VAL jaren kunnen rekenen op extra financiële steun om mijn stages mede te kunnen bekostigen.

- Mensen van de Pers: deze relatie ging meestal met ups, maar af en toe met sommigen ook wel eens downs, een beetje vergelijkbaar met mijn carrière :-), maar ze hebben er toch mee voor gezorgd dat ik de nodige aandacht in kranten en op televisie kreeg. Waarvoor dan ook mijn dank.

- Wellicht vergeet ik hier mensen te noemen, maar dat is het gevaar als je begint op te sommen, dus sorry :-)

Al deze mensen en instanties hebben bijgedragen tot mijn palmares:

- 35 belgische titels (waaronder 7 cross titels bij de seniores)

- 14 Deelnames aan WK's cross (1991 tem 2004), waarbij ik vooral 1992 (5de in Boston als Junior), 1999 (19de), 2000 (18de) en 2001 (10de in Oostende) onthoud.

- 13 Deelnamen aan EK's cross (1994 tem 2006), waarbij ik dan vooral mijn 10de plaats in 1996 in Charleroi, 9de in Slovenië in 1999 en 7de in 2000 in Zweden.

- Mijn 3 wereldtitels cross bij de militairen: 1993-1994-1996

- 3 x mocht ik de eindoverwinning in de cross cup op zak steken.

- In mijn carrière mocht ik 2 x de bronzen spike en 1 x de zilveren spike in ontvangst nemen.

- In 1991 kreeg ik van de KBAB ook de spike voor beloften.

Stuk voor stuk zijn dit mooie herinneringen om op terug te kijken. Ik moet hier ook wel bij vertellen dat ik al die jaren geluk heb gehad dat ik zeer weinig blessures heb gehad. Enerzijds door de goede aanpak en goede zorgen, maar anderzijds ook doordat ikzelf altijd naar mijn lichaam heb geluisterd en op tijd gas terug nam. Dit heeft er voor gezorgd dat ik steeds kon verderbouwen, maar aan de andere kant heeft dat er misschien ook voor gezorgd dat het mentaal de laatste jaren steeds zwaarder werd. Steeds begon ik na een korte rustperiode na een zware winter terug aan een zomer om hetzelfde te doen na het zomerseizoen. Dit heeft er voor gezorgd dat de laatste jaren de honger naar wedstrijden weg begon te ebben en nu tot een afscheid heeft geleid. Dankzij atletiek heb ik veel van de wereld kunnen zien. Ik heb mooie stageplaatsen ontdekt en veel kunnen opsnuiven van andere culturen. Kortom ik kijk enkel terug op de mooie momenten.

Groetjes,

Anja