Ondertussen ben ik terug in het land na een korte trip naar Rabat voor een halve marathon. De weerberichten op internet deden het beste verhopen. Bewolkt en max 22°. Ik zag het dan ook zitten. De reis verliep voorspoedig op zaterdag. Een rechtstreekse vlucht Brussel-Casablanca en dan anderhalf uur in de auto naar het hotel. Daar aangekomen bleken ze echter geen plaats meer te hebben voor mij. Het hotel zat vol. Enige oplossing was een extra matras bij een Marokkaans en een Keniaans meisje. Druk in de kleine kamer dus, maar goed, het is toch alleen maar om te slapen. Om 9uur zondagochtend vertrok de bus naar de start. Mijn eerste zorg in de opwarmzone was een wc vinden. Helaas was mijn zoektocht tevergeefs, maar een parking en een paar bomen waren ook genoeg.
De wedstrijd dan: ongeveer om 9.50hr werden we naar de startzone geleid, maar we mochten niet meer door. De minuten verstreken en slechts een paar tellen voor de start mochten we door. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik, met mijn flesje water nog in de hand, ineens een hoop atleten zag aangestormd komen van de linkerkant. De topatleten werden dan ook al snel opgeslokt. De groep trok zich op gang en begon gewoon als gek te lopen, waarna ik een tiental meter verder plots een startschot hoorde weerklinken. In paniek heb ik mijn flesje water over mijn hoofd gegoten en weggegooid en dan hop, weg. Bijna onmiddellijk moest ik achter de feiten aanhollen. Bedoeling was mijn wedstrijd een beetje af te stemmen op de nederlandse Nadja Weijenberg, maar al in de start zag ik haar een dertigtal meter voor mij uitlopen.
Het was inmiddels zonnig en zo'n 25° denk ik. De eerste drankpost was pas na 5km dus ik was al behoorlijk oververhit. Weijenberg zag ik steeds verder weglopen zodat ik mijn eigen ritme zocht. Regelmatig zag ik atleten uitstappen en anderen dan weer plots in de wedstrijd stappen. Een eigenaardige gewaarwording toch wel. Een Spanjaard kende het parcours dus ik was ingesteld op 5Km bergaf, 12 bergop en dan weer bergaf. Groot was dan ook mijn verbazing dat er bijna constant bergop werd gelopen. Na de ene bocht zag ik de volgende strook vals plat omhoog weer opdoemen. Het werd dan ook een ware kalvarietocht. Uiteindelijk bereikte ik de finish na 1h22' dus eigenlijk was ik, gezien de omstandigheden, nog tevreden. Vooral tevreden dat ik de finish gehaald had.
Samen met Nadja (haar man Ger) en Stefan Vandenbroeck besloten we in de namiddag de oude stad te bezoeken onder een stralend zonnetje en af en toe een tussenstop op een terras met een heerlijke "thé à la menthe".
Bij terugkomst in het hotel, bleek mijn kamer verlaten. Blijkbaar waren in de namiddag alle atleten opgehaald en ergens anders ondergebracht. Omdat wij de stad in waren getrokken hadden we dus geluk en konden we in het hotel blijven.
Na een korte nacht, moest ik vanochtend al om 04.00hr de auto in naar de vlieghaven. Het was dus een heel kort verblijf in Marokko maar wel één om niet te vergeten. Ik heb me goed geamuseerd en heb er een goed gevoel aan overgehouden.
Volgende zaterdag loop ik de 3000m op de interclub dus hopelijk kan ik deze week een beetje herstellen.
Groetjes,
Anja