Eindelijk even tijd...

Eerst en vooral even een verslagje van de verjaardagsuitstap voor mijn vader's 75ste verjaardag. Omdat dit jaar mijn moeder ook 70 geworden was en ze in november 45 jaar getrouwd zullen zijn, wilden we iets speciaals doen. We hadden maanden gezocht en uiteindelijk besloten om een boottocht te doen in 's Hertogenbosch (Nederland). Het was al een aangename verrassing omdat we gingen varen en door het schitterende weer werd het een heel leuke dag. De toch ging van 's Hertogenbosch naar het stadje Heusden en weer terug. In Heusden (een vestingstadje) konden we dan een kleine twee uur rondlopen. Omdat Niels niet mee kon gaan, omwille van het voetbal, besloten we om de avond af te sluiten in Duffel op restaurant. Heel leuk en zeker voor herhaling vatbaar. Ik probeer de komende dagen nog enkele foto's te plaatsen van onze uitstap.

Maandag vertrok ik naar Koksijde voor een weekje stage met de militaire ploeg. Bedoeling was om mezelf even terug te vinden na mijn slechte periode van twee weken terug. Als het nu zou mislopen, dan was de marathon ook finito. Gelukkig draaide het anders uit en kreeg ik de laatste dagen het goeie gevoel een beetje terug. Misschien ben ik wel sterker geworden door die slechte dagen. Vooral woensdag was wel een speciale training. Omdat het aan zee stormde, besloten we de duurloop van 2u met de wind in de rug te doen. Roger zou ons (Danny met de fiets, Harry en ik) dan oppikken na 2uur. Het was heel leuk, je gewoon laten leiden door de wind. Voor Danny iets lastiger want hij moest constant remmen met de fiets. Zij remblokjes waren achteraf dan ook versleten. Na 1h53' waren we intussen gevorderd van Koksijde tot voorbij Middelkerke toen ik eens een blik naar de zee wierp. Boven de zee zag alles zwart en de bui zou niet lang meer op zich laten wachten. Gelukkig was Roger onderweg. Tot we na net geen twee uur plots de hele onweersbui over ons heen kregen. de aangename zeebries in de rug werd vervangen door ijskoude regen en koude wind met een lichaamsscrub van het zand erbij. 6lange minuten verder kwam Roger eindelijk tevoorschijn en een half uurtje later konden we opwarmen onder de douche. Een mens kan toch gewoon pech hebben.

Verder heb ik gisteren nog een pistetraining afgewerkt en die heeft me toch een goed gevoel gegeven, zeker na die duurloop van woensdag. Dus ik zie het de marathon terug wat positiever tegemoet.

Groetjes,

Anja