Lijdensweg door Bornem

Vandaag trok ik naar Bornem voor het militaire kampioenschap 1/2 marathon. Bedoeling was om eens goed te testen voor de marathon van Eindhoven over drie weken. De afgelopen dagen kreeg ik echter af te rekenen met hoofdpijn, wellicht een gevolg van de 12uren rechtstaan afgelopen zondag op de opendeurdag in Melsbroek en vandaag werden de gevolgen nog maar eens pijnlijk duidelijk. In de beginfase ging het nog redelijk, maar al gauw was mijn hartslag tot boven de 180 gestegen. Eigenaardig, want als ik nog vermoeid zou zijn, zou mijn hartslag juist laag moeten zijn. Steeds bleef die hartslag naar 185 gaan, zelfs wanneer ik vertraagde. Intussen had Isabelle Sluijsmans me bijgehaald en moest ik haar ook meter per meter laten weglopen. Het werd dan ook een lange lijdensweg. Ik kwam aan in 1h20' en dat stemde me niet gelukkig. Met de tweede plaats kan ik me nog verzoenen, maar de tijd viel dik tegen. Mijn eerste reactie was dan ook dat ik de marathon van Eindhoven beter zou kunnen cancelen. Maar ondertussen heb ik alles eens goed laten bezinken en ook eens met Tonnie gebeld en ik veronderstel dat ik misschien zondag een lichte zonnesteek heb opgelopen in Melsbroek. Vandaar ook mijn hoofdpijn van de afgelopen dagen en wellicht ook mijn hoge hartslag van vandaag. De komende dagen zal ik proberen goed te rusten zodat ik er nog een paar goeie trainingsweken aan kan koppelen. Hopelijk word ik nu niet ziek, want dan is het marathonavontuur in Eindhoven zeker afgelopen. Johan van zijn kant liep vandaag buiten wedstrijd mee in Bornem. Hij liep zijn eigen wedstrijd en werd derde achter Gino Van Geyte en Stefan Lambert in 1h09'57". Hij was er wel heel tevreden mee en voor hem was dit wel een goeie test in functie van Eindhoven.

Verder waren we met een ploegje van Melsbroek afgezakt naar Bornem. De anderen (Alain, Pascal, Stef en Dirk) hadden als doel tussen de 1h40' en 1h45' aan te komen en slaagden erin zich te overtreffen. Het is fijn dat ik toch enkele mensen kan motiveren om boven zichzelf uit te stijgen. Alleen wil het bij mezelf niet zo goed lukken. Op training ging het vorige week wel heel goed dus moet ik er maar vanuit gaan dat het gewoon een samenloop van omstandigheden is na de zware stage en de opendeurdag. Hopelijk kan ik de komende dagen wat beter nieuws melden.

Groetjes,

Anja

PS : ondanks mijn tweede plaats mag ik me nu kersvers militaire kampioen noemen bij de masters. Dit ondanks het feit dat ik vooraf nog protesteerde omdat ik me als seniore had ingeschreven, maar mijn geboortedatum heeft er dus anders over beslist, helaas.