Eindelijk nog eens een goeie wedstrijd

Gisteren waren we al afgereisd naar het verre Schoorl. Bijna 250km stond er op onze teller. Leuk van de organisatie dat ik, samen met mijn hazen van dienst Johan en Tom, mocht overnachten want de start van de halve marathon was vanmorgen al om 11.00hr. Het gevoel voor de start beloofde niet veel goeds, maar dat is in het verleden wel vaker gebeurd. Het weer was alleszins al perfect dus daar zou het niet aan liggen. Ik vraag me wel af waarom je als topper een andere nummer krijgt, want de stewards in de buurt van de start wilden niemand doorlaten, met als gevolg dat we zo'n 5minuten voor de start nog een kleine kilometer moesten omlopen. Ik had nog net een half minuutje overschot, maar stond wel op de 10de rij of zo. Hierdoor was ik behoorlijk opgenaaid, en mijn start was dan ook behoorlijk furieus. Johan waren we in de wirwar een beetje kwijtgeraakt, maar hij liep al voor ons. Gelukkig had hij het wel gezien en kon zich nog op tijd laten afzakken. Na een 5tal kilometer meldde Filip Steelant ons dat de tweede vrouw zich al op bijna 2minuten achterstand bevond, dus de overwinning kon me toen al bijna niet meer ontglippen.

Het parcours was zwaar, met redelijk veel stukken bergop en in de duinen met grindpad. Maar ik voelde me goed. Mijn eerste dipje kende ik pas na 14km omdat ik aan het sukkelen was met drinken en een gelletje. Tom was al een tijdje op zijn tanden aan het bijten, maar kwam er terug door na 15Km. Johan van zijn kant liep de hele tijd gemakkelijk aan de leiding van ons groepje. Na 19km (pas) kreeg ik mijn definitieve dipje en vanaf toen was het even serieus op de tanden bijten. Maar ik kon standhouden en finishen in 1h16'15", ruim een minuut sneller dan vorig jaar en dat was verbazend goed. Eigenlijk verwachtte ik dat de conditie slechter was dan vorig jaar. Zo ook Tonnie, dus ook hij was in positieve zin verbaasd. In totaal werd ik 10de, Johan 11de en Tom 12de (zij hebben me voorgelaten in de finishlijn). De nummer 2 en 3 waren ruim 8minuten achter. Ik ben dus eindelijk nog eens een tevreden mens en dat was al lang geleden. Het feit dat ik amper 2weken getraind heb voor de marathon geeft me wel een hoop vertrouwen.

Komende week heb ik een weekje stage met de militaire ploeg in Koksijde. De eerste dagen zullen in het teken staan van herstel, maar tegen het eind van de week wil ik de kilometers terug gevoelig opdrijven.

Groetjes,

Anja