Jetlag van hier tot in Hawaii

Terug thuis ! De terugreis is goed verlopen, maar was wel heel vermoeiend. Een korte eerste vlucht van Maui naar the Big Island van 35min, maar daar moesten we dan al een eerste keer 4uur wachten. Vandaar ging de reis door naar San Fransisco, een nachtvlucht, maar dan wel een korte van een dikke 4uur, waardoor van veel slapen niet veel in huis kwam. In San Fransisco moesten we dan opnieuw 4uur wachten terwijl we met moeite onze ogen open konden houden. Door die 4uur wachten, werd de volgende etappe een dagvlucht naar Washington van ongeveer 5uur. Daar aangekomen moesten we ons reppen want amper 45min later moesten we het vliegtuig op naar Brussel. Dit keer terug een nachtvlucht van 6h30' maar ook deze was eigenlijk te kort om voldoende te slapen met als gevolg dat ik nu een serieuze jetlag heb. 's avonds om 6uur val ik om van de slaap en 's ochtends om 4uur ben ik alweer wakker. Ik zit dit bericht nu te schrijven met een zombie-kop. Maar ja, twaalf uur verschil verwerk je niet in één-twee-drie.
De komende dagen zullen dan ook in het teken staan van op mijn positieven komen. Johan en ik zijn deze morgen wel gaan loslopen. Onze longen deden pijn van de koude lucht na 3weken van 30°. De komende dagen zal ik de training toch wat opvoeren om volgende week een beetje de draad op te pikken. Het is nodig als ik enkele crossen wil meepikken. Cross cup staat zeker niet op het menu, aangezien de trainingsachterstand te groot is.
Groetjes,
Anja