35 !!!

Ik ben niet plots master geworden. Neen, gisteren heb ik mijn 35ste belgische titel behaald en dit in mijn eigen achtertuin in Duffel op de 10000m. Toen ik in 1988 mijn eerste bescheiden belgische titel behaalde kon ik nooit dromen dat ik 20 jaar later aan 35 zou zitten, laat staan dat ik het 20 jaar zou volhouden.

Al weken zat ik met twijfels of ik wel zou meelopen omdat ik niet echt tevreden was met de huidige conditie en na Zürich had ik beslist om niet te starten. Ik had de zware trip naar Zürich niet al te goed verteerd en zou mijn kansen toch niet ten volle kunnen benutten. Ik had dan ook dit weekend gewoon doorgetraind. Tot ik afgelopen maandag opmerkte dat ik, door gebrek aan de toppers, wel eens belgisch kampioen kon worden en dan nog wel in mijn eigen Duffel. Aangezien ik niet had afgebouwd wist ik wel dat het zwaar zou worden. Ik zou den ook vertrekken voor een tijd niet sneller dan 35'. Al na 1ronde van de 25 stond ik er alleen voor tegen de toch wel felle wind. Doordat we samen met de masters moesten lopen, moest ik ook nog eens heel veel uitwijken richting baan 2 om gedubbelden in te halen. Het gevoel was zoals ik verwacht had : zwaar (vooral mentaal zo'n 10000m). Gelukkig waren er toch wat supporters die me ronde na ronde vooruit stuwden. Op 600m van het einde had ik 13seconden voorsprong op Virginie van Droogenbroeck zodat ik de laatste ronde de concentratie verloor en al min of meer aan het uitbollen was. Hierdoor kwam Virginie wel terug tot op 7", maar dat deed er niet meer toe. De buit was intussen binnen. Mijn tijd van 35'49" was niet om over naar huis te schrijven, maar daar zal ik geen minuut van wakker liggen, AFWEZIGEN HEBBEN NOG STEEDS ONGELIJK !

Mijn ouders hebben ook nog eens kunnen genieten van een belgische titel en dat is ook altijd leuk meegenomen. Ik denk dat ik hun gespaard heb van hevige stress.

Groetjes,

Anja