EK : steken en snel parcours beletten beter !
Het parcours in San Giorgio Su Legnano lag er zaterdag bij de verkenning hoopgevend bij. Verraderlijk met veel stenen, dat wel, maar hier en daar een strookje modder en enkele pittige "molshopen". Neem daarbij nog een felle wind en ik zag het helemaal zitten.
Zondagochtend scheen het zonnetje volop en dat had er blijkbaar voor gezorgd dat het parcours er plots opgedroogd was. Maar, ik zag het nog steeds zitten. De prestaties van de andere belgen : Kim Ruell 21ste, Elke Steffens 31ste, Anke Van Campen 10de, Selien Deschryder 21ste en Mario Vanwaeyenberghe 7de hadden alvast goeie moed gegeven.
De start was verschroeiend snel en Nathalie had een beetje haar start gemist. Stephanie van haar kant had gekozen voor een rustige start waardoor ikzelf in de achterhoede belandde. De felle wind van gisteren was verdwenen waardoor het tempo na de start amper stilviel. Pogingen om meer naar voren te geraken waren vergeefs, maar ik gaf de moed niet op. Toen ik Stephanie in de tweede van 4 ronden inhaalde dacht ik dat mijn inhalingsrace begonnen was. Tot ik een ronde verder af te rekenen kreeg met steken in de zij. Hierdoor moest ik gas terug nemen en kon ik helaas geen plaatsjes meer goed maken. Ik werd uiteindelijk 49ste en was niet helemaal ontevreden, maar ik denk dat er wel meer inzat. Mijn benen voelden alleszins wel goed, maar de steken in de zij waren een serieuze spelbreker. Het rare is dat er wel meer belgen af te rekenen hadden met dat ongemak (Kim, Pieter, Jesse) dat kan toch geen toeval meer zijn ? Temeer omdat ik de laatste maanden nooit meer met steken af te rekenen kreeg. Ik denk dat het misschien eerder te maken heeft gehad met het eten dat we in het hotel voorgeschoteld kregen. 3 dagen hetzelfde en alles rijkelijk overgoten met olijfolie.
Het afsluitende banket liet een beetje te wensen over. Het was een gevecht om aan eten te geraken en voor de rest was er weinig te beleven. Iedereen nam dan ook de eerste bus (om half elf) terug naar het hotel, hetgeen voor een overrompeling zorgde aan de busterminal.
Al bij al hou ik een goed gevoel over aan dit ek temeer omdat ik als enige vrouw aan alle 13 ek's heb deelgenomen (én uitgelopen).
Tijd om uit te rusten is er echter niet want woensdag loop ik in Schaffen het militair kampioenschap tegen Isabelle Sluijsmans en Corinne Debaets.
Groetjes,
Anja
Zondagochtend scheen het zonnetje volop en dat had er blijkbaar voor gezorgd dat het parcours er plots opgedroogd was. Maar, ik zag het nog steeds zitten. De prestaties van de andere belgen : Kim Ruell 21ste, Elke Steffens 31ste, Anke Van Campen 10de, Selien Deschryder 21ste en Mario Vanwaeyenberghe 7de hadden alvast goeie moed gegeven.
De start was verschroeiend snel en Nathalie had een beetje haar start gemist. Stephanie van haar kant had gekozen voor een rustige start waardoor ikzelf in de achterhoede belandde. De felle wind van gisteren was verdwenen waardoor het tempo na de start amper stilviel. Pogingen om meer naar voren te geraken waren vergeefs, maar ik gaf de moed niet op. Toen ik Stephanie in de tweede van 4 ronden inhaalde dacht ik dat mijn inhalingsrace begonnen was. Tot ik een ronde verder af te rekenen kreeg met steken in de zij. Hierdoor moest ik gas terug nemen en kon ik helaas geen plaatsjes meer goed maken. Ik werd uiteindelijk 49ste en was niet helemaal ontevreden, maar ik denk dat er wel meer inzat. Mijn benen voelden alleszins wel goed, maar de steken in de zij waren een serieuze spelbreker. Het rare is dat er wel meer belgen af te rekenen hadden met dat ongemak (Kim, Pieter, Jesse) dat kan toch geen toeval meer zijn ? Temeer omdat ik de laatste maanden nooit meer met steken af te rekenen kreeg. Ik denk dat het misschien eerder te maken heeft gehad met het eten dat we in het hotel voorgeschoteld kregen. 3 dagen hetzelfde en alles rijkelijk overgoten met olijfolie.
Het afsluitende banket liet een beetje te wensen over. Het was een gevecht om aan eten te geraken en voor de rest was er weinig te beleven. Iedereen nam dan ook de eerste bus (om half elf) terug naar het hotel, hetgeen voor een overrompeling zorgde aan de busterminal.
Al bij al hou ik een goed gevoel over aan dit ek temeer omdat ik als enige vrouw aan alle 13 ek's heb deelgenomen (én uitgelopen).
Tijd om uit te rusten is er echter niet want woensdag loop ik in Schaffen het militair kampioenschap tegen Isabelle Sluijsmans en Corinne Debaets.
Groetjes,
Anja
Gepost op maandag, december 11, 2006
<< Home