Té rustig gestart ?

Sinds de 20km van Parijs op 15 oktober voelde ik me de afgelopen weken heel goed op training, maar de laatste halve week was de frisheid even weg en dreigde een verkoudheid de kop op te steken, waardoor ik vrijdag opteerde voor een volledige rustdag en zodoende vandaag toch met een frisse kop aan de start van de CC in Wachtebeke kon verschijnen.
Ik was reeds om 11uur aanwezig voor de aanvang van de jogging. De 5km was naar mij vernoemd en de 10km naar Tom Van Hooste, waardoor we allebei al vroeg aanwezig waren en de start mochten geven. Tom beperkte zich tot het aftellen terwijl ik als voorbeeldige militair het perfecte startschot gaf.
Het andere startschot werd gegeven om 14.30u. Om me voor te bereiden op de marathontrainingen die beginnen in januari, heb ik de laatste tijd mijn intervaltrainingen op een laag tempo afgewerkt en een goeie basis gelegd. Maar ik vreesde dan ook de snelle start vandaag. Misschien dat ik door die angst wel té rustig gestart ben, want al snel had ik toch een behoorlijke achterstand op oa Veerle Dejaeghere, Anke Van Campen, Sylvie Verthé, Selien Deschryder Xenia Luxem en Stephanie De Croock. Hiertussen nog enkele buitenlandse atletes zodat ik al gauw in een verloren positie beland was. Uiteindelijk kon ik Stephanie en Xenia nog remonteren, maar de rest was buiten schot. De wedstrijd werd gewonnen door een jonge Ierse, die een indrukwekkende voorsprong uitbouwde op Veerle en de rest van het veld. Ik werd uiteindelijk 7de en 5de belgische en ben daar niet ontevreden mee, maar ook niet supertevreden. Traditioneel heb ik het altijd wel moeilijk tijdens de eerste cross omdat ik nu eenmaal wedstrijdritme nodig heb, terwijl ik nu het gevoel had dat ik kon blijven lopen, maar dat versnellen er niet inzat. Ik hoef dan ook niet te panikeren. Ik ben wel blij dat ik toch gekozen heb om hier vandaag te starten, want nu weet ik wat me te doen staat voor Roeselare, alwaar ik mijn taktiek toch enigszins zal aanpassen.

Groetjes,
Anja