Ongeloofelijk

Ja watte, zo'n snelle koers gisteren.
De zee was nu een biljart vergeleken met twee dagen geleden. Dus schrik om te verzuipen in de start en een ruwe zee was er niet meer.
De zwemstart was starten vanop het strand en een loopje naar het water, sprinten kon je het niet noemen. Na een paar honderd meter getrek en geduw kwam er toch wat ruimte vrij. Zo heb ik heel de zwemproef vrij ontspannen kunnen afleggen. Na 1km zwemmen werd ik al overzwommen door de snelle mannen van de wave die 5min achter ons gestart waren. Als we terugkeerden naar het strand scheen de opkomende zon vlak in onze ogen. Maar ja ik moest de rest maar volgen aangezien ik vanachter in onze groep zat.

Eens de fiets op bolde alles zoals ik had gehoopt. Constant boven de 40per uur(91km /41,5 gem.). Ze moeten daar echt goede asfalt hebben. Was niet te zot vertrokken met de Marc Herremans Classic in gedachte. Er stond zo goed als geen wind. De lange brede wegen werden herleid naar één rijvak voor de fietsers. Wat tot gevolg had dat het niet altijd eenvoudig was om voorbij te steken.
Zo kwamen er toch een deel rijders samen en werd er toch in mijn inziens gestayerd.
Was moeilijk om het niet te doen. Als je naar de kop reed van een groep werd je na een tijdje gewoon voorbij gestoken door groepjes van soms wel 10 tot 15 man die dan pal voor je wiel kwamen zitten. Waardoor je dan weer moest inhouden en terug naar voor rijden.
Op den duur had ik 3 andere gezellen gevonden en hebben regelementair onze wedstrijd uitgereden. Filip Rigole waarmee ik hier optrek en men fiets mag stallen haalde ik net in de laatste twee km. bij, die was ook goed bezig. Zonder een zwak moment te hebben of de fiets ben ik beginnen lopen. Kijkend naar mn hartslag en niet te snel vertrekken was de boodschap. Er is me maar één iemand in het lopen voorbij gestoken, bleek achteraf de winnaar te zijn in onze age group. De laatste km nog een tandje bijgestoken en zo nog drie man gepasserd. Met de 22ste looptijd overall ben ik echt tevreden.
Over de eindmeet komend totaal geen idee welke positie ik had. Direkt opgevangen door twee vrijwilligers die je drank geven en vragen of alles ok is. Dan de tent in om wat te bekomen met wat pizza sportdrank en cola.

Ik dacht 6de of 7de te zijn in mn groep. Bleek achteraf met Anja gebeld te hebben dat ik 3de ben geworden twee min achter de eerste en één min achter de tweede.

s'Avonds op de prijzen huldiging bleek dat de eerste twee het slot niet namen naar Hawaï volgend jaar. En zo werd de vraag aan mij gesteld of ik het nam.
Ik dacht, dit is de kans van mn leven nu of misschien door nog harder af te zien in een volledige.
Dus heb ik ze met twee handen aangenomen, en ga ik volgend jaar naar Hawaï.

Jaja, ik kan het nog niet geloven.