niet in Luzern

Normaal zou ik vanavond een wegwedstrijd gelopen hebben in Luzern, maar omdat ik na mijn 10000m twee weken rustperiode heb ingelast, heb ik de wedstrijd afgemeld. Naar de organisator toe vind ik het niet fair als ik de wedstrijd als training zou opvatten. Een tweede reden is dat, na twee weken zonder intervallen, er toch een verhoogd risico op blessures is en ook dat kan ik missen met het oog op het EK.
Op 10mei ga ik in Heusden proberen om op een 3000m Barbara Maveau te hazen naar de limiet voor het WK Juniores. Ik zal evenwel de wedstrijd niet volledig uitlopen omdat het 3 dagen voor de interclub is.

Groetjes,
ANJA

Asics-wandeling in Zeeland en omgeving

Dit weekend stond de halfjaarlijkse wandeling van Asics op het programma. Dit keer was de eer aan Tonnie om te organiseren. We houden allemaal ons hart vast dus (grapje). Afspraak rond 11uur bij Tonnie thuis in het dorpje Zeeland. Tom (Van Hooste) en Johan en ik hebben met de mobilhome bij Tonnie gecampeerd zodat we, na een rijkelijk ontbijt van onze gastheer, eerst nog kunnen trainen . Ook Stephanie (De Croock) is vroeger gekomen om mee te trainen. Jesse (Stroobants), Jef (De Clerck) en Jacques (Valentin) arriveren na de training. Voor de wandeling doen we eerst de nodige energie op met koffie en appelgebak en rond half 1 trekken we onze wandelschoenen aan. We vertrekken vanuit Escharen en leidt ons door de velden met Schotse Hooglanders (zie foto rechts en niet boven :-) tot bij een visvijver. Die visvijver draagt eigenaardig genoeg de naam : "de bus". Onze gids van dienst loodst ons tot bij een kasteel, waar we een pauze inlassen met een frisse hollandse pint, ikzelf hou het liever bij een koffie. Na deze nieuwe energieboost brengt de route ons via de veldwegen en langs een riviertje terug in Escharen. Tonnie heeft dit heel goed gedaan, want het was een heel mooie wandeling. Na een paar uur wandelen heeft iedereen uiteraard honger (om het met de woorden van Tonnie te zeggen, TREK en geen honger !). Omdat we in België niet bekend zijn met een pannenkoekenhuis, is de keuze van het restaurant snel gemaakt. Met een rijk aanbod aan hartige- en zoete pannenkoeken vindt iedereen wel iets naar zijn smaak. Er worden ook al plannen gesmeed voor de volgende bestemming en de keuze is gevallen op de Voerstreek en ikzelf zal het dan proberen in goede banen te leiden. De lat is nu wel hoog gelegd dankzij Tonnie, dus gaan we proberen die positieve lijn door te trekken.

Groetjes,

ANJA

zoontje voor Tom Leboda en Véronique

Vandaag zijn onze vaste trainingspartner Tom Leboda en vriendin Véronique Deroover trotse ouders geworden van een zoontje Tibo. Baby en mama stellen het goed. Van ons een dikke proficiat aan de kersverse ouders.

Limiet voor EK op 10000m in Antalya in cross-omstandigheden

Na een korte nachtrust omwille van de dopingcontrole en de vroege lichtinval in de kamer, ga ik 's ochtends een beetje loslopen. Het is vochtig warm en in de verte dondert en bliksemt het. Ik prevel bij mezelf dat het maar eens goed doorregent, dan wordt het tenminste wat frisser en dan gaat de wind misschien wat liggen. En mijn gebeden worden door de weergoden zowaar verhoord, want in de namiddag begint het stevig te onweren. Er is maar één probleem, het wil niet meer stoppen. Maar weer of geen weer, om half 5 staan we te bibberen in de gutsende regen omringd door bliksemschichten. Op de piste staat intussen al enkele centimeters water. Maar ja we komen uit het cross-seizoen dus moeten we er nu ook maar tegen kunnen. Ik nestel mij direct in een klein groepje dat mooi 1'19" à 1'20" per 400 loopt, precies voor 33'20" de tijd die ik in mijn hoofd heb. Ik heb wel het gevoel dat ik sneller kan, maar ik wil het risico niet lopen om me op te blazen in de felle wind, je loopt tenslotte toch ook voor het landenklassement. Met de limiet van 33'04" ben ik dan totaal niet bezig. Halfweg passeer ik in 16'32" en ook dan denk ik gewoon dat ik netjes voorsprong heb op mijn schema. Na 8km heb ik nog steeds een fris gevoel en wil ik versnellen, maar op dat moment krijgen we nog een soort van zondvloed (zie foto van de mannenrace) op onze kop zodat ik dat plan om alleen op pad te gaan laat varen. Zo komt het dat ik op het einde plots merk dat de limiet er nog inzit. Met een eindspurt zie ik aan de aankomst de klok net van 33'03" naar 33'04" springen. Ik kan wel door de grond zakken omdat ik ervan uitga dat de limiet 33'04"00 is en dat ik vrees dat ik er een paar honderdsten boven zit. Een tijdje later komt een verlossend telefoontje van Tonnie dat de limiet 33'04"34 is, ik klamp me vast aan dat sprankeltje hoop en enkele uren later komt het goeie nieuws van 33'04"06 !!! dus 28honderdsten onder de limiet maar toch met veel geluk. Ik ben dan ook heel tevreden, maar ergens heb ik een beetje spijt dat ik niet ben meegegaan met de groep van Nathalie want ik ben overtuigd dat er wel meer inzat. Het risico is dan weer dat ik mezelf opblaas zoals de nederlandse Selma Borst die met die groep is meegegaan tot 7km en wie ik de laatste 100m nog ben voorbijgesneld. Uitlopen doe ik in de gangen van het Sheraton Hotel, daar is het tenminste droog en warm.

De verrassingen blijven komen met later op de avond het nieuws dat wij drieën (Fatiha, Nathalie en ik) de Europacup hebben gewonnen voor Italië en Portugal, totaal onverwacht. Zelfs bij de organisatie zijn ze blij verrast dat een klein landje als belgië eens wint. En zo komt het dat we toch nog met een medaille huiswaarts keren. Helaas hadden we van de bond maar één regenpak zodat we onze medaille niet in de belgische kleuren kunnen ontvangen, want alles is doornat.
Groetjes,
ANJA

Zware reis naar Antalya op 14 April

Na een lange verplaatsing naar Antalya (via Istanbul) ben ik blij dat ik om 23uur eindelijk in mijn bed kan, maar de pret is van korte duur want 20' later staan ze aan de deur te kloppen voor een dopingcontrole voor mij, Jesse en Nathalie. Gelukkig betreft het een bloedcontrole, want een urinecontrole zou nu wel eens lang kunnen duren. Die controles zijn niet erg, maar op dit uur vind ik dat toch niet zo fijn. Blijkbaar moesten we om 22uur gaan, maar niemand die het wist, ook de italianen (die samen met ons arriveerden) komen half slapend in de controle binnen. Zo lig ik uiteindelijk pas na twaalven in mijn bed.

Afbouwen naar 10000m

Mijn laatste zware trainingen zitten erop. Vorige week zijn de trainingen heel goed verlopen en sinds dit weekend ben ik een beetje aan het uitbollen voor de wedstrijd komende zaterdag in Turkije. Vandaag staan er nog 200-jes op het programma om toch de nodige spierspanning te behouden en morgen staat er nog een bezoekje aan de kiné op het menu.

Het zal wel een zwaar weekend worden want we reizen vrijdagochtend via Istanbul om pas tegen de avond te arriveren in Antalya. Belangrijke zaken zoals spikes en looptenue in de handbagage steken is dus de boodschap voor het geval de bagage niet op tijd arriveert. De wedstrijd is voorzien op zaterdag om half 5 en hopelijk wordt het niet te warm. Volgens de weerberichten op internet wordt het zaterdag tot max 21° met regen, dus dat kan goed meevallen. Een beetje regen vind ik niet zo erg voor een 10000m.

De terugreis is gepland op zondagochtend om 05.05Hr !!! Dus met een afsluitend banket zal het een heel kort nachtje worden. Maar dan ben ik wel op tijd thuis om paaseieren te rapen :-)

Meer (hopelijk goed) nieuws op zondag.

Groetjes,
ANJA

vertrouwen na Korchenbroich

Gisteren stond er een 5km op de weg op het programma in Korchenbroich (bij Düsseldorf). Uit de uitslag van vorig jaar (1 : Mockenhaupt in 15'47"- 2 : een keniaanse in 16'10") bleek dat het een traag parcours is, en Johan vertelde dan ook dat ik met 16'30" al heel tevreden zou mogen zijn. De wedstrijd bestond uit 1kleine en 3 grote ronden rond de kerktoren, heel leuk dat wel. Gelukkig was het op tijd gestopt met regenen zodat de kasseien er droog bij lagen. Er stond wel heel veel wind. Miranda (Boonstra) nam een blitsstart en ik zat in haar spoor als tweede. Het duurde even vooraleer de duitse Mikitenko (duitse recordhoudster op de 5000m) overnam. In ons gezelschap om de Britse Bleasdale en Charlotte Dale, een tsjechische, een poolse en nog een keniaanse. De keniaanse Viola Bor en Mikitenko liepen na halfweg wedstrijd van ons groepje weg. Miranda en ik wilden niet voor mekaar onderdoen (telkens ik haar wilde voorbijsteken, versnelde ze) zodat we in de laatste ronde op plaatsen 3 en 4 liepen. Op 500m van de aankomst moest ik dan de rol lossen bij Miranda, maar met mijn tijd van 16'10" kan ik heel tevreden zijn. De keniaanse winnares had 15'47". Het geeft ook een hoop vertrouwen voor de 10000m op 15 april in Antalya.

Groetjes,
ANJA

Uitslag :
1. Bor, Viola (KEN) 15:47
2. Mikitenko, Irina 15:49
3. Boonstra, Miranda 16:05
4. Smolders, Anja 16:10
5. Bleasdale, Julia (GBr) 16:13
6. Kiprono, Prisca (Ken) 16:19
7. Ustianowska, Dorota (Pol) 16:28
8. Kaminkova, Petra (Czech) 16:39
9. Drazdauskaite, Rasa (Lit) 16:40
10. Ulrich, Veronika 17:02